Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki (skrót: IMiR lub WIMiR) – jest jednym z 18 wydziałów wchodzących w skład Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W rankingu kategoryzacji z 2013 roku Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wydział ten został uznany za najlepszy w kraju.

Prowadzi kształcenie na kierunkach Mechanika i Budowa Maszyn, Automatyka Przemysłowa i Robotyka, Inżynieria Mechatroniczna, które od wielu lat są na jednym z trzech pierwszych miejsc w najbardziej opiniotwórczych rankingach, a także na unikalnych kierunkach jak Inżynieria Akustyczna oraz Inżynieria Mechaniczna i Materiałowa. Prowadzi także kształcenie w j. angielskim na kierunku Mechatronic Engineering posiadającym akredytację amerykańskiej instytucji ABET.

Siedziba Wydziału znajduje się w Kampusie Głównym AGH w Pawilonie B-2.

Władze Kadencja 2024–2028: Dziekan: dr hab. inż. Jarosław Konieczny, prof. AGH Prodziekan ds. Nauki: dr hab. inż. Andrzej Klepka, prof. AGH Prodziekan ds. Kształcenia i Studenckich: dr hab. inż. Adam Pilch, prof. AGH Prodziekan ds. Ogólnych: dr hab. inż. Ryszard Machnik, prof. AGH Prodziekan ds. Kształcenia i Studenckich: dr inż. Jerzy Wojciechowski Prodziekan ds. Współpracy i Projektów: dr hab. inż. Marcin Kot, prof. AGH Kolegium Wydziału Komisje KW

Kierunki i specjalizacje Mechanika i Budowa Maszyn Eksploatacja i Technologia Maszyn i Pojazdów Informatyka w Inżynierii Mechanicznej Inżynieria Systemów Wytwarzania Inżynieria Zrównoważonych Systemów Energetycznych Maszyny do Robót Ziemnych i Transportu Bliskiego Maszyny Górnicze Komputerowe Wspomaganie Projektowania Transport Linowy Inżynieria Materiałów Konstrukcyjnych

Automatyka Przemysłowa i Robotyka Automatyka i Metrologia Automatyka w Górniczych Systemach Maszynowych Automatyka w Systemach Transportowych Robotyka

Inżynieria Mechatroniczna Projektowanie Mechatroniczne Wytwarzanie Mechatroniczne

Inżynieria Akustyczna Inżynieria Dźwięku w Mediach i Kulturze Drgania i Hałas w Technice i Środowisku

Mechatronic Engineering (z językiem angielskim jako wykładowym) Mechatronic Design

Struktura organizacyjna W skład Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki wchodzi 9 katedr: Katedra Inżynierii Maszyn i Transportu Katedra Systemów Wytwarzania Katedra Automatyzacji Procesów Katedra Systemów Energetycznych i Urządzeń Ochrony Środowiska Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Katedra Robotyki i Mechatroniki Katedra Projektowania i Eksploatacji Maszyn

Historia wydziału Dziekani wydziału prof. (1952–1953) prof. (1953–1956) prof. Stanisław Markowski (1956–1960) prof. Jan Anioła (1960–1962) prof. Mieczysław Damasiewicz (1962–1964) prof. Stanisław Markowski (1964–1966) prof. Eugeniusz Podoba (1966–1969) prof. Adam Siemieniec (1969–1975) prof. Zygmunt Drzymała (1975–1978) prof. Józef Giergiel (1978–1987) prof. Artur Bęben (1987–1990) prof. Andrzej Skorupa (1990–1996) prof. Janusz Kowal (1996–1999) prof. Wojciech Batko (1999–2002) prof. Włodzimierz Kowalski (2002–2005) prof. Janusz Kowal (2005–2012) prof. Antoni Kalukiewicz (2012–2020) prof. Krzysztof Mendrok (2020–2024) dr hab. inż. Jarosław Konieczny (od 2024)

Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki jest jednym z najstarszych i największych Wydziałów Akademii Górniczo–Hutniczej w Krakowie. Prowadzi działalność naukową i dydaktyczną, kształcąc badaczy, inżynierów, nauczycieli akademickich i ludzi biznesu.

Początek funkcjonowania Wydziału datuje się na rok 1952, jednak idea jego utworzenia pojawiła się w Akademii Górniczej wcześniej, bo w 1922 roku, kiedy to prof. Jan Krauze skierował do Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego postulat utworzenia osobnego wydziału mechanicznego z dwoma oddziałami: konstrukcyjnym i mechanicznym. Następnie, w roku 1926, Ogólne Zebranie Profesorów Akademii Górniczej wypowiedziało się za utworzeniem na uczelni Wydziału Mechanicznego lub Elektromechanicznego.

Rozwój nauk mechanicznych nastąpił w Akademii Górniczo–Hutniczej po II Wojnie Światowej. 8 stycznia 1946 roku, na uczelni rozpoczęły działalność nowe wydziały, a wśród nich Wydział Elektromechaniczny, którego organizatorem i pierwszym dziekanem został prof. Jan Krauze.

W skład Wydziału weszły zakłady: Maszynoznawstwa; Mechaniki Teoretycznej; Obróbki Mechanicznej Materiałów, Silników Cieplnych oraz Pomp i Wentylatorów.

Wśród pracowników nie zabrakło uczonych reprezentujących dyscypliny mechaniczne: Jan Krauze, Wacław Olszak, Witold Biernawski, Stefan Ziemba, .

Dla prof. Maksymiliana Tytusa Hubera utworzono Zakład Wyższych Zagadnień Mechaniki. Ówcześni absolwenci Wydziału, w zależności od wybranego profilu kształcenia, otrzymywali tytuł magistra inżyniera mechanika lub magistra inżyniera elektryka.

W 1952 roku doszło do podziału Wydziału Elektromechanicznego na Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa oraz Wydział Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa, od którego zaczyna się właściwa historia wydziału. Pierwszym dziekanem został prof. Maksymilian Szawłowski.

W skład nowego Wydziału weszły: Katedra i Zakład Maszyn Hutniczych (kierownik prof. Stanisław Zygmuntowicz), Katedra Maszyn i Urządzeń Górniczych z trzema zakładami (kierownik prof. ), Katedra Maszynoznawstwa z dwoma zakładami (kierownik prof. Edmund Chromiński), Katedra i Zakład Mechaniki Technicznej (kierownik prof. Mieczysław Damasiewicz), Katedra i Zakład Technologii Mechanicznej (kierownik prof. Witold Biernawski), Katedra i Zakład Wytrzymałości Materiałów (kierownik prof. Aleksander Lisowski).

Główną bazą dydaktyczną i naukową Wydziału został, oddany do użytku w 1953 roku, pawilon B−2 wraz z halą maszyn, a także przedwojenny budynek Laboratorium Maszynowego tzw. PKS.W pierwszym roku działalności na Wydziale Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa studiowały 403 osoby.

Rok akademicki 1957/1958 przyniósł szereg zmian organizacyjnych na uczelni. Wydział otrzymał nową nazwę – Maszyn Górniczych i Hutniczych, utworzono także nowe jednostki: Katedrę i Zakład Historii Techniki i Nauk Technicznych Katedrę Maszyn Przeróbki Kopalin. Powstały także dwa punkty konsultacyjne: w Olkuszu i w Kielcach. Drugi z nich przemieniono potem w Wyższą Szkołę Inżynierską, a następnie w Politechnikę Świętokrzyską. W tym czasie wzrosła również liczba studentów na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych. W roku akademickim 1964/1965 było ich 1355 (w tym 471 na studiach zaocznych i wieczorowych). W 1965 roku Wydział uzyskał uprawnienia nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego w zakresie mechaniki i budowy maszyn.

Rok 1969 przyniósł kolejne zmiany organizacyjne na wszystkich uczelniach w Polsce. Na Wydziale Maszyn Górniczych i Hutniczych w miejsce katedr powstały instytuty: Instytut Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Automatyki (dyrektor prof. T. Kubiczek), Instytut Maszyn Hutniczych i Automatyki (dyrektor prof. Jan Anioła), Instytut Podstaw Konstrukcji Maszyn (dyrektor doc. M. Warszyński).

W 1974 roku na bazie Środowiskowego Laboratorium Drgań i Szumów (utworzonego w 1971 roku) oraz Zakładu Mechaniki Technicznej i Teorii Sterowania, powstał Instytut Mechaniki i Wibroakustyki.

W 1992 roku doszło do dalszego poszerzenia działalności naukowej i dydaktycznej Wydziału, który od tego czasu nosi, obowiązującą do dziś, nazwę – Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

W kolejnym roku powrócono do struktury katedralnej. W miejsce czterech instytutów utworzono więc dziewięć katedr i zakładów: Katedra Wytrzymałości i Technologii Maszyn (kierownik katedry: prof. dr hab. inż Andrzej Skorupa), Katedra Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Transportowych (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Antoni Kalukiewicz), Katedra Urządzeń Technologicznych i Ochrony Środowiska (kierownik katedry: prof. zw. dr hab. inż. Zygmunt Drzymała), Katedra Automatyzacji Procesów (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Janusz Kowal), Katedra Maszyn i Urządzeń Energetycznych (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Stanisław Gumuła), Katedra Transportu Linowego (kierownik katedry: dr hab. inż. Marian Wójcik, prof, AGH), Katedra Mechaniki i Wibroakustyki (kierownik katedry: dr hab. inż. Jerzy Wiciak, prof. AGH), Katedra Robotyki i Mechatroniki (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Tadeusz Uhl), Katedra Wytrzymałości Materiałów i Konstrukcji (kierownik katedry: prof. dr hab. inż. Stanisław Wolny), Pracownia Akustyki Strukturalnej i Materiałów Inteligentnych (kierownik pracowni: prof. dr hab. inż. Ryszard Panuszka), Zakład Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn (kierownik zakładu: dr hab. inż. Józef Salwiński, prof, AGH).

Przypisy Katedra Automatyzacji Procesów. Katedra Inżynierii Maszyn i Transportu. Katedra Systemów Wytwarzania. Katedra Mechaniki i Wibroakustyki. Katedra Robotyki i Mechatroniki. WIMiR AGH – Specjalności. Katedra Systemów Energetycznych i Urządzeń Ochrony Środowiska. Katedra Konstrukcji i Eksploatacji Maszyn. Specjalizacja: Automatyka i metrologia. Specjalizacja: Automatyka w górniczych systemach maszynowych. Specjalizacja: Automatyka w systemach transportowych. Specjalizacja: Projektowanie mechatroniczne. Specjalizacja: Wytwarzanie mechatroniczne. Specjalizacja: Robotyka.

MiBM – Eksploatacja i Technologia Maszyn i Pojazdów. IA – Inżynieria dźwięku w mediach i kulturze. IA – Drgania i hałas w technice i środowisku. MiBM – Informatyka w inżynierii mechanicznej. MiBM – Inżynieria systemów wytwarzania. MiBM – Inżynieria zrównoważonych systemów energetycznych. MiBM – Maszyny do robót ziemnych i transportu bliskiego. MiBM – Maszyny górnicze. MiBM – Komputerowe wspomaganie projektowania. MiBM – Transport linowy. MiBM – Inżynieria materiałów konstrukcyjnych.

Jan Anioła.

Bibliografia

Linki zewnętrzne Historia Wydziału Biblioteka Główna AGH

I Inżynierii Mechanicznej