Etiuda e-moll op. 25 nr 5 – etiuda na fortepian skomponowana przez Fryderyka Chopina w latach 1835–1837. Wydana została drukiem z pozostałymi Etiudami op. 25 w 1837 roku.
Utwór w tempie oraz tonacji molowej (e-moll) kończy się w jednoimiennej tonacji durowej (E-dur). Zabieg ten stosowany był przez Chopina, prócz niektórych etiud, głównie w nokturnach. Etiuda cechuje się rytmiką o charakterze moto perpetuo, epitrytowym rytmem oraz częścią środkową z melodyką w typie kantylenowym, o cechach nokturnu. Kończy część cyklu skupiającą trzy utwory o charakterze scherzoidalnym (nr 3–5). Jest to jedyny przypadek w twórczości Chopina, kiedy kompozytor użył określenia dla całego utworu. W codzie, po końcowym akordzie, zawiera serię składowych harmonicznych (do dziewiątego alikwotu).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Etiuda e-moll op. 25 nr 5 na stronie Chopin.nifc.pl
Kategoria:Etiudy op. 25 Fryderyka Chopina