mały|Podkomorzy ziemski na rycinie z dzieła Stanisława Sarnickiego Statuta i metryka przywilejów koronnych (1594) Sąd podkomorski (łac. iudicium succamerariale) – sąd szlachecki pierwszej instancji właściwy w sprawach o granice prywatnych dóbr ziemskich. Wykształtował się w Małopolsce w drugiej połowie XIV wieku, a następnie rozpowszechnił na obszarze niemal całej Rzeczypospolitej. Obok sądu ziemskiego i grodzkiego stanowił jeden z filarów sądownictwa szlacheckiego. Pomimo generalnej zasady kolegialności w sądzie orzekał samodzielnie podkomorzy ziemski lub jego zastępca zwany komornikiem granicznym. Zbierał się w miejscu wytyczenia granicyJ. Bardach i inni, s. 142–143.. Proces graniczny opisano w jednym z rozdziałów Formula processus iudiciarii z 1523. Sądy podkomorskie zawiesiły działalność w Koronie Królestwa Polskiego w 1791 na mocy uchwał Sejmu Wielkiego, lecz upadek Rzeczypospolitej doprowadził do ich likwidacji i zastąpienia przez organy państw zaborczych.
Przypisy
Kategoria:Metrologia staropolska Kategoria:Sądownictwo I Rzeczypospolitej Kategoria:Sądownictwo Polski średniowiecznej