thumb|Grób Wojciecha Walczaka Wojciech Walczak (ur. 6 kwietnia 1916 w Kowalowych, zm. 31 stycznia 1984 we Wrocławiu) – polski geograf, geomorfolog, profesor w Zakładzie Geografii Regionalnej Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Wojciech Walczak urodził się w Kowalowych koło Jasła, był synem Wojciecha i Józefy z Bernackich. Po ukończeniu czteroletniej Szkoły Powszechnej im. Stanisława Staszica w Jaśle, w roku 1926 uczęszczał do Państwowego Gimnazjum im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle, gdzie zdał maturę w 1934. W latach 1934–1935 odbywał służbę wojskową, najpierw w Szkole Podchorążych w Zambrowie, później w 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku.
W 1935 podjął studia geograficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim, w czasie studiów zajmował się badaniem rumowisk skalnych Gorganów. Swoje spostrzeżenia na temat ich genezy zawarł w pracy magisterskiej pt. Rumowiska skalne grzbietu Sywuli w Gorganach, napisanej pod kierunkiem profesora Jerzego Smoleńskiego. Magisterium uzyskał w dniu 30 czerwca 1939 r.
Został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 stycznia 1938. Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej jako dowódca jednej z kompanii 38 Pułku Piechoty. Lata wojny spędził w Krakowie, działał w konspiracji, uczestnicząc między innymi w tajnym nauczaniu. Po wyzwoleniu Krakowa objął w dniu 6 lutego 1945 stanowisko asystenta w Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie 20 lipca 1945 otrzymał stopień doktora na podstawie dysertacji Z morfologii i dyluwium dolin Będkowskiej i Kobylańskiej w Jurze Krakowskiej napisanej pod kierunkiem profesora Eugeniusza Romera.
W dniu 1 marca 1946 przybył do Wrocławia, aby objąć stanowisko adiunkta w Instytucie Geograficznym Uniwersytetu Wrocławskiego, z tym instytutem związał się już na zawsze. W roku 1954 otrzymał stanowisko docenta, w roku 1960 przejął po profesorze Julianie Czyżewskim funkcję kierownika Katedry Geografii Regionalnej. W roku 1963 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1971 zwyczajnego.
Na Uniwersytecie Wrocławskim pełnił ponadto w latach 1959–1960 funkcję prodziekana, a od 1963 do 1966 dziekana Wydziału Nauk Przyrodniczych oraz w latach 1962–1963 funkcję kuratora Zrzeszenia Studentów Polskich. Był również prezesem Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Geograficznego, a od 1965 r. wiceprezesem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Geograficznego w Warszawie, członkiem Polskiego Towarzystwa GeologicznegoLista członków Polskiego Towarzystwa Geologicznego, stan na 31 stycznia 1971, Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego Tom XL 1970, Zeszyt 3–4, Kraków 1971.. Przewodniczył także Komisji Fotointerpretacji Polskiego Towarzystwa Geograficznego. W latach 1977–1979 przebywał w Republice Federalnej Niemiec, gdzie wykładał geografię Polski na uniwersytetach w Hanowerze – 1977, Marburgu – 1978 i we Frankfurcie nad Menem w roku 1979. W czasie swojej pracy naukowej wypromował 180 magistrantów, 8 doktorów i 5 docentów.
Wojciech Walczak, pomimo tego że jego specjalnością była geomorfologia, był geografem uniwersalnym, jego zainteresowania naukowe obejmowały także takie dziedziny jak kartografia – opracował szereg map ogólnogeograficznych, geografia regionalna – jest autorem monografii geograficznych Polski i innych krajów Europy, które obejmują również zagadnienia z zakresu geografii społeczno-ekonomicznej oraz historii odkryć geograficznych – wraz z Józefem Babiczem opracował podręcznik akademicki z historii odkryć geograficznych. Jest także autorem przewodników turystycznych i krajoznawczych książek popularnonaukowych o Dolnym Śląsku. Do jego zasług zalicza się m.in. opracowanie podziału fizycznogeograficznego Sudetów.
Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu.
Ważniejsze publikacje autorstwa profesora Walczaka Monografie geograficzne Pradolina Nysy i plejstoceńskie zmiany hydrograficzne na przedpolu Sudetów Wschodnich, 1954 Dolny Śląsk Cz. 1 Sudety, 1968 Dolny Śląsk Cz. 2 Obszar Przedsudecki, 1970 Niemiecka Republika Demokratyczna, 1970 Finlandia, 1973 Republika Federalna Niemiec, 1976 Słownik geografii NRD, 1979 Dania, 1984
Podręczniki akademickie Zarys historii odkryć geograficznych, 1968 (wraz z J. Babiczem) Rzeźbiarze powierzchni Ziemi, 1971 Jak powstała rzeźba Polski, 1976
Mapy Fizyczna mapa świata 1:18 000 000, 1946 Turystyczna mapa Karkonoszy 1:75 000, 1947 Samochodowy atlas Polski, 1947 Kotlina Kłodzka i góry przyległe, mapa fizyczna, 1:100 000, 1948
Publikacje popularnonaukowe Od fiordów północnych po Sztokholm, 1949 Jak białe plamy znikały z map, 1959 Ziemia Kłodzka, 1961 Karkonosze, 1962 Pod Śnieżnikiem: szkice z dziejów przemian krajobrazu geograficznego Sudetów Kłodzkich, 1964 W cieniu Śnieżki: szkice z dziejów przemian krajobrazu geograficznego Sudetów Zachodnich i ich Pogórza, 1967 W Sudetach Kłodzkich, 1969 Na Pojezierzu Fińskim, 1972 Między Ślężą i Chełmcem: szkice z dziejów przemian krajobrazu Przedgórza Sudeckiego i Sudetów Wałbrzyskich, 1974 Nad Odrą: szkice z dziejów przemian krajobrazu geograficznego ziem nadodrzańskich Dolnego Śląska, 1974 Na Grenlandii, 1986
Przewodniki turystyczne Góra Ślęża (Sobótka), 1952 Ziemia Kłodzka: Kotlina Kłodzka i góry przyległe, 1954 Sudety Środkowe i Wschodnie: Ziemia kłodzka i Sudety Wałbrzyskie, 1962 Region Bystrzycy Kłodzkiej, 1971 Góry Stołowe, 1972
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Autorzy przewodników turystycznych Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Geologicznego Kategoria:Ludzie związani z Jasłem Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Kategoria:Polscy geografowie Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1984