thumb|Zofia Sykulska-Szancerowa i Andrzej Bogucki w sztuce „Dom otwarty” Andrzej Bogucki (ur. 11 listopada 1904 w Warszawie, zm. 29 lipca 1978 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, śpiewak operetkowy, piosenkarz.
Życiorys Był synem Stanisława Boguckiego i Róży z domu Rapackiej (a wnukiem ze strony matki Wincentego Rapackiego, ojca) oraz siostrzeńcem Honoraty Leszczyńskiej i bratem ciotecznym Jerzego Leszczyńskiego.
Był uczniem Gimnazjum Reja w Warszawie. Ukończył Szkołę Podchorążych w Grudziądzu. Był zawodowym oficerem kawalerii (z woli swojego ojca), służył w 7 Pułku Ułanów w Mińsku Mazowieckim. Z powodów zdrowotnych zakończył służbę w 1929 roku. Od tego czasu poświęcił się aktorstwu.
Okres okupacji spędził we Lwowie i w Warszawie. Pomagał ukrywającym się uciekinierom z getta, m.in. kompozytorowi Władysławowi SzpilmanowiAndrzej Bogucki – Jad Waszem i fotografowi Benedyktowi Jerzemu Dorysowi.
Związany z Warszawą, choć był też aktorem teatrów innych miast. Od roku 1947 do końca życia mieszkał w stolicy, na osiedlu Mariensztat.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 14-4-20/21/22).
Życie prywatne Jego żoną była piosenkarka Janina Godlewska.
Kariera aktorska Pochodził z rodziny o głęboko zakorzenionych tradycjach aktorskich Rapackich i Leszczyńskich. Jego ojciec, Stanisław Bogucki był barytonem Opery Warszawskiej. Zarówno ze sceną, jak i z filmem związany był od dzieciństwa. Jego matką była Róża Rapacka, córka Wincentego Rapackiego.
Film mały|Grób Andrzeja Boguckiego na cmentarzu Powązkowskim W filmie zadebiutował rolą dziecka w Tajemnicach Alei Ujazdowskich (Tajemnice Warszawy).
Filmografia
1917 – Pokój nr 13, Tajemnica Alei Ujazdowskich w Tajemnice Warszawy jako dziecko 1933 – Jego ekscelencja subiekt 1933 – Szpieg w masce jako mężczyzna na trybunach i w kawiarni 1934 – Śluby ułańskie jako oficer 1935 – Manewry miłosne jako huzar 1936 – Pan Twardowski (nie występuje w czołówce) 1936 – Bolek i Lolek jako kolega Lola 1937 – Pan redaktor szaleje 1937 – Niedorajda jako Zenon, syn Majewskich 1938 – Za winy niepopełnione jako baron 1939 – Włóczęgi jako Roman, brat Wandzi 1940 – Złota Maska jako baron Wolski 1953 – Żołnierz zwycięstwa jako baron von Ballen 1953 – Sprawa do załatwienia jako pracownik telewizji (nie występuje w czołówce) 1956 – Nikodem Dyzma jako Władysław Jaszuński, minister rolnictwa 1959 – Małpa w kąpieli (recytacja) 1968 – Stawka większa niż życie jako profesor Porschatt 1968 – Wniebowstąpienie jako psychiatra 1970 – Epilog norymberski jako oskarżony 1975 – Jej powrót jako Vogler, podwładny Edwarda 1976 – Zagrożenie jako literat 1978 – Akademia druha Kieruzalskiego (współpraca)
Teatr Oficjalny debiut teatralny aktora przypadł na dzień 30 kwietnia 1930 roku. Początkowo Bogucki związany był z warszawskim Teatrem Polskim (1930–1933), następnie z Teatrem Nowej Komedii (1933–1934), Redutą i Teatrem Ateneum w Warszawie. Potem współpracował z teatrami krakowskimi i łódzkimi. Po wojnie był kolejno aktorem teatrów: Wojska Polskiego w Łodzi (1945–1947) oraz warszawskich – Nowego (1947–1950), Polskiego (1950–1954), Klasycznego (1954–1969), Narodowego w Warszawie (1969–1978). Gościnnie występował w Teatrze Małym i Teatrze Rozmaitości. Często pojawiał się w komediach muzycznych i operetkach. Grał też role dramatyczne.
Role w spektaklach teatralnych 1937 – Ludzie na krze (reż. Stanisława Perzanowska) 1945 – Barykady Warszawy jako gość I, hrabia, młody dyplomata (reż. Dobiesław Damięcki, Jan Kreczmar, Leonia Jabłonkówna, Jacek Woszczerowicz) 1945, 1946 – Pan Jowialski jako Ludmir (reż. Henryk Szletyński) 1946 – Świerszcz za kominem jako głos autora (reż. Stanisław Daczyński) 1946 – Zemsta jako Papkin (reż. Jerzy Leszczyński) 1946 – Pan Damazy jako Genio (reż. Aleksander Zelwerowicz) 1947 – Ożenek jako Koczkariew (reż. H. Szletyński) 1947 – Śluby panieńskie jako Gustaw (reż. S. Daczyński) 1947 – Wesele Figara jako hrabia Almawiwa (reż. S. Daczyński) 1947 – Rewizor jako Iwan Kuźmicz Szpiekin (reż. S. Perzanowska) 1948 – Słomkowy kapelusz jako Rentier Fadinard (reż. S. Perzanowska) 1948 – Porwanie Sabinek jako Emil (reż. S. Perzanowska) 1948 – Dom otwarty jako Alfons Fikalski (reż. S. Perzanowska) 1949 – Zemsta nietoperza jako Frank (reż. S. Perzanowska) 1949 – Aurora jako jej mąż (reż. Irena Babel) 1949 – Mąż przeznaczenia (reż. I. Babel) 1949 – Maszeńka jako Leonaid Borysowicz (reż. Janusz Warnecki) 1950 – Sprytna wdówka jako Milord Runbif (reż. Józef Wyszomirski) 1951 – Próba sił jako dr Zdzisław Grodecki (reż. Aleksander Bardini) 1951 – Mądremu biada jako Anton Zagoriecki (reż. Bronisław Dąbrowski) 1952 – Ożenek jako Koczkariew (reż. B. Dąbrowski) 1952 – Lalka jako Kazimierz Starski (reż. B. Dąbrowski) 1953 – Śluby panieńskie jako Gustaw (reż. Maria Wiercińska) 1954 – Lubow Jarowaja jako Arkadiusz Jelisatow (reż. B. Dąbrowski) 1954 – Legenda o miłości jako Astrolog (reż. Jerzy Rakowiecki) 1954 – Dombey i syn jako Carker (reż. S. Daczyński) 1956 – Ostatnia noc jako Gisquet (reż. Stanisław Bugajski) 1957 – Teoria Einsteina jako profesor fizyki teoretycznej (reż. S. Bugajski) 1957 – Skiz jako Tolo (reż. Władysław Sheybal) 1958 – Popas Króla Jegomości jako Desportes (reż. Wiktor Biegański) 1958 – Frantik, skarb i piraci jako Goliat Huragan (reż. Zbigniew Stok) 1959 – Sędzia w potrzasku jako sędzia Wyduś (reż. Emil Chaberski) 1959 – Dwaj panowie z Werony jako książę Mediolański (reż. Tadeusz Cygler) 1960 – Złote ręce jako ojciec Gwardian (reż. Stanisław Bugajski) 1960 – Klub kawalerów jako Nieśmiałowski (reż. Józef Słotwiński) 1960 – Pan Jowialski jako Janusz (reż. E. Chaberski) 1962 – Żeglarz jako rektor (reż. J. Słotwiński) 1962 – Czy to jest miłość? jako Wacław (reż. Irena Grywińska-Adwentowicz) 1962 – Miecz Damoklesa jako aptekarz (reż. E. Chaberski) 1962 – Niepokój przed podróżą jako Rudolf (reż. Andrzej Szafiański) 1963 – Tymon Ateńczyk jako Flawiusz (reż. Tadeusz Byrski) 1963 – Dyplomaci jako Łazański (reż. Jadwiga Chojnacka) 1963 – Iwanow jako Matwiej Szabelski (reż. Andrzej Ziębiński) 1964 – Róża jako pan II (reż. I. Babel) 1964 – W gołębniku jako Ignacy (reż. Jan Kulczyński) 1965 – Ondyna jako August (reż. Ireneusz Kanicki) 1966 – Pruski mur jako ksiądz (reż. I. Kanicki) 1966 – Don Juan jako profesor (reż. I. Kanicki) 1966 – Śluby panieńskie jako Radost (reż. I. Kanicki) 1967 – Dziś do ciebie przyjść nie mogę (reż. I. Kanicki) 1967 – Mirandolina jako Markiz di Forlipopoli (reż. Tadeusz Aleksandrowicz) 1969 – Śluby panieńskie jako Radost (reż. Władysław Krasnowiecki) 1970 – Kordian jako ksiądz (reż. Adam Hanuszkiewicz) 1970 – Norwid (reż. A. Hanuszkiewicz) 1972 – Proces jako oskarżony (reż. A. Hanuszkiewicz) 1972 – Lorenzaccio jako Niccolini (reż. Tadeusz Minc) 1973 – Zabawa w koty jako Wiktor Czermelenyi (reż. Jan Machulski) 1973 – Kartoteka jako ojciec (reż. T. Minc) 1974 – Jezioro Bodeńskie jako internowany (reż. A. Hanuszkiewicz) 1975 – Pluskwa jako reporter (reż. Konrad Swinarski) 1978 – Aptekarz jako Sempronio (reż. Halina Dzieduszycka)
Opracowanie wokalne piosenek 1958 – Królowa przedmieścia (reż. Zbigniew Koczanowicz)
Występy w telewizji Role w Teatrze Telewizji 1955 – Wesele jako Pan Młody 1962 – Romantyczni 1963 – Taniec księżniczki jako Ryszard 1963 – Syn marnotrawny jako Szlachcic 1963 – Pan Benet 1964 – Don Juan, czyli Kamienny gość 1965 – Skąpiec 1966 – Szwejk na tyłach 1966 – Katarynka jako Radca 1969 – Mieszczanin szlachcicem jako nauczyciel muzyki 1970 – Dziewczęta z Nowolipek 1972 – Zabezpieczenie macierzyństwa jako Adwokat Kasprzak 1972 – Elektra (aut. Giraudoux) jako prezes 1973 – Norwid 1974 – Twarz pokerzysty jako Bednarczyk 1975 – Emancypantki jako Mielnicki 1976 – Jedenaste przykazanie jako Króliczek 1977 – Dyplomaci i sztabowcy w Przed burzą jako Kennedy 1978 – Filomena Marturano jako Nocella
Role w serialach i filmach telewizyjnych 1965 – Ping-Pong w Perły i dukaty (cykl tv) jako pan Stefan 1968 – Stawka większa niż życie (serial) jako profesor Porschatt 1973 – Wielka miłość Balzaka jako krytyk (odc. 2) 1973 – Janosik (serial) jako Szlachcic (odc. 5, 13) 1975 – Czterdziestolatek (serial) jako profesor Aleksander Nowowiejski, dziadek Urszuli (odc. 12) 1977 – Noce i dnie (serial) jako gość na przyjęciu u Woynarowskiego (odc. 11) 1977 – Lalka (serial) jako marszałek na zebraniu u księcia) (odc. 3) 1978 – Życie na gorąco jako Johann Feining, ojciec Marty (odc. 7) 1981 – Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (odc. 13)
Kariera muzyczna Jako piosenkarz zadebiutował w roku 1931 w teatrzyku „Banda”, w którym występował do 1932 roku. Miał bardzo charakterystyczny głos. To właśnie działalność piosenkarska przyniosła mu największą popularność. Po 1945 roku przez wiele lat występował wraz z Chórem Czejanda, z którym nagrał wiele utworów. Spopularyzował znaną piosenkę Czerwony autobus, a także piosenki o stolicy: Jak przygoda, to tylko w Warszawie, Warszawska piosenka, A tu jest Warszawa. Wylansował też wiele przebojów lirycznych w radiu, takich jak: Czy ty wiesz, moja mała, Mnie się żadna tak nie podoba jak ty, Jest jedna jedyna, A mnie jest szkoda lata, Dorotka.
Dyskografia Solo Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2055) Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2088) 1980 Andrzej Bogucki: Titina... (LP, Muza SX-1943)
Składanki A. Bogucki / ? (SP, Muza_-2313) Piosenki z filmu „Przygoda na Mariensztacie” (SP, Muza_-2287) Chór Czejanda (SP, Muza_-2067) Andrzej Bogucki / Janina Godlewska (SP, Muza_-2056) Andrzej Bogucki / Marta Mirska (SP, Muza_-2156) Chór Czejanda / Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2054) Mieczysław Fogg / Andrzej Bogucki (SP, Muza_-2087) Andrzej Bogucki / Marta Mirska (SP, Muza_-2155) Tuwim – Wiersze (SP, Tonpress SM-391) I. Sobieszczańska / Andrzej Bogucki (Pocztówka, PWP Ruch R-0182-II) Andrzej Bogucki / dzieci (Pocztówka, PWP Ruch R-0195-II) 1977 Warszawo, ty moja Warszawo – Mój Warszawski dzień (LP, Muza SX-1518) 1978 Od Momusa do Ali-Baby (LP, Muza SX-1702) 1980 Banda (Pocztówka, Tonpress R-0832-II) 1983 Tych lat nie odda nikt – Kazimierz Winkler i jego piosenki (LP, Pronit SX-1945) Wspomnień czar. Cz.1 – Miłość ci wszystko wybaczy (CD)
Inne płyty Czerwony Kapturek (EP, Muza N-0183) jako gajowy Artyści Scen Warszawskich: Muchy króla Apsika (EP, Muza N-0504) jako lord kanclerz Pinokio – Bajka muzyczna (reżyseria – Wiesław Opałek, LP, Muza SX-1453) jako narrator 1973 Czarodziejski Młyn (reż. Ludwik René, LP, Muza SXL-0730 1977 Chatka z piernika (EP, Muza SN-0771/2) jako narrator 1978 Tomcio Paluch (reż. W. Opałek, LP, Muza SX-1641) jako narrator Zabawa w podróż (bajka muzyczna, LP, Muza L-0515)
Najpopularniejsze piosenki „A mnie jest szkoda lata” (muz. Adam Lewandowski, sł. Edward Schlechter) „A tu jest Warszawa” (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. A. Bartels) „Czerwony autobus” (muz. Władysław Szpilman, sł. Kazimierz Winkler) „Czy ty wiesz, moja mała” (muz. Walter Jurman, sł. E. Schlechter) „Dorotka (Moja Dorotka)” (muz. Franciszka Leszczyńska, sł. Henryk Rostworowski) „Jak przygoda, to tylko w Warszawie” (muz. Tadeusz Sygietyński, sł. Ludwik Starski) „Jest jedna jedyna” (muz. Henryk Wars, sł. Emanuel Schlechter) „Mnie się żadna tak nie podoba jak ty” „Nie damy Wilna, nie damy Lwowa” „Titina” (muz. L. Daniderff, sł. Willy) „Trzej przyjaciele z boiska” (muz. Władysław Szpilman, sł. Artur Międzyrzecki) „Warszawska piosenka” (muz. F. Leszczyńska, sł. Roman Sadowski)
Udział w muzycznych programach telewizyjnych Zaśpiewajmy to jeszcze raz Co nam zostało z tych lat
Inna działalność Kabaret i rewia Występował z powodzeniem w warszawskich kabaretach „Wielka Rewia” i „Małe Qui Pro Quo”. 1931 – ...a Banda śmieje się, teatr „Banda” 1934 – To lubią kobiety, „Teatr na Kredytowej” 1935 – Przygoda w grand Hotelu, „Wielka Rewia” 1935 – Księżniczka czardasza 1936 – Podwójna buchalteria, Teatr Letni w Warszawie 1936 – Duby smalone, „Teatr na 13 rzędów”