thumb|Zofia Sykulska-Szancerowa i Andrzej Bogucki w sztuce „Dom otwarty” Andrzej Bogucki (ur. 11 listopada 1904 w Warszawie, zm. 29 lipca 1978 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, śpiewak operetkowy, piosenkarz.
Życiorys Był synem Stanisława Boguckiego i Róży z domu Rapackiej (a wnukiem ze strony matki Wincentego Rapackiego, ojca) oraz siostrzeńcem Honoraty Leszczyńskiej i bratem ciotecznym Jerzego Leszczyńskiego.
Był uczniem Gimnazjum Reja w Warszawie. Ukończył Szkołę Podchorążych w Grudziądzu. Był zawodowym oficerem kawalerii (z woli swojego ojca), służył w 7 Pułku Ułanów w Mińsku Mazowieckim. Z powodów zdrowotnych zakończył służbę w 1929 roku. Od tego czasu poświęcił się aktorstwu.
Okres okupacji spędził we Lwowie i w Warszawie. Pomagał ukrywającym się uciekinierom z getta, m.in. kompozytorowi Władysławowi SzpilmanowiAndrzej Bogucki – Jad Waszem i fotografowi Benedyktowi Jerzemu Dorysowi.
Związany z Warszawą, choć był też aktorem teatrów innych miast. Od roku 1947 do końca życia mieszkał w stolicy, na osiedlu Mariensztat.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 14-4-20/21/22).
Życie prywatne Jego żoną była piosenkarka Janina Godlewska.