Wiesław Ciesielski (polityk)

Wiesław Ciesielski (ur. 14 lipca 1953 w Sycowie) – polski polityk i ekonomista, doktor nauk ekonomicznych, poseł na Sejm II, III i IV kadencji, działacz PZPR, organizator struktur SdRP w województwie rzeszowskim i struktur SLD w województwie podkarpackim, wiceminister finansów w rządzie Leszka Millera.

Życiorys W latach 1972–1973 studiował na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. W 1977 ukończył studia na Wydziale Cybernetyki Ekonomicznej Moskiewskiego Instytutu Zarządzania. Pracę zawodową rozpoczął w 1977 jako starszy referent ekonomiczny w WSK PZL Mielec. Od 1977 do 1979 kierował ośrodkiem RSW „Prasa-Książka-Ruch” w Mielcu.

Od 1975 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1977 do 1979 i od 1981 do 1982 kierował miejskim ośrodkiem pracy ideowo-wychowawczej w Mielcu, a od 1979 do 1981 pełnił funkcję sekretarza komitetu miejskiego PZPR w tym mieście.

W latach 1982–1985 studiował na Akademii Nauk Społecznych w Moskwie, uzyskując doktorat w zakresie ekonomii. Następnie w latach 1986–1989 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym rzeszowskiej filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej i Wydziału Spółdzielczo-Ekonomicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki z siedzibą w Rzeszowie. Jednocześnie od 1985 do 1989 kierował wydziałem nauki i oświaty w Komitecie Wojewódzkim PZPR w Rzeszowie. W październiku 1989 został ostatnim I sekretarzem KW PZPR w tym mieście.

Po rozwiązaniu PZPR w styczniu 1990 przewodził grupie założycielskiej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej w województwie rzeszowskim jako pełnomocnik ds. organizacyjno-technicznych Rady Naczelnej SdRP. Od czerwca 1990 do czerwca 1993 był sekretarzem Wojewódzkiego Komitetu Wykonawczego, a następnie przewodniczącym Rady Wojewódzkiej tej partii w województwie (pełnił obowiązki przewodniczącego od początku 1993). Wprowadził do rzeszowskiej SdRP grupę młodych działaczy (w tym Konrada Fijołka i Tomasza Kamińskiego). W lipcu 1999 został koordynatorem do spraw tworzenia struktur nowo powołanej partii Sojusz Lewicy Demokratycznej w województwie podkarpackim. Od 1999 do rezygnacji w związku z objęciem funkcji rządowej w kwietniu 2002 kierował podkarpackimi strukturami SLD. Do 2004 zasiadał także w zarządzie krajowym SLD.

W 1991 kandydował bez powodzenia do SenatuObwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 30 października 1991 r. o wynikach wyborów do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzonych w dniu 27 października 1991 r. ().. W 1993 i 1997 uzyskiwał mandat poselski. Po raz trzeci został wybrany w 2001 z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu rzeszowskim liczbą 24 553 głosów. Pracował przez trzy kadencje w Komisji Finansów Publicznych, był jej wiceprzewodniczącym, pełnił także funkcję przewodniczącego sejmowej podkomisji nadzorującej inwestycje. Należał do krytyków programu czterech reform zrealizowanego przez rząd Jerzego Buzka. Od października 2001 do lipca 2004 w gabinecie Leszka Millera pełnił funkcje sekretarza stanu w Ministerstwie Finansów i generalnego inspektora kontroli skarbowej. Od lipca 2003 do sierpnia 2004 był pełnomocnikiem rządu do spraw zwalczania nieprawidłowości finansowych na szkodę Rzeczypospolitej Polskiej lub Unii Europejskiej.

Współtworzył pierwsze w Polsce specjalne strefy ekonomiczne w Mielcu (1995) i Tarnobrzegu (1997). W październiku 1999 udzielił poręczenia osobistego podejrzanemu o działalność na szkodę zakładu byłemu prezesowi PZL Mielec Wiesławowi Pastule, umożliwiając jego zwolnienie z aresztu; według przedstawiciela zakładowej komisji NSZZ „Solidarność” Wiesław Ciesielski miał w 1997 ukrywać „rzeczywistą kondycję zakładu”. Jego rola w tzw. aferze rafinerii południowych w okresie sprawowania funkcji generalnego inspektora kontroli skarbowej była przedmiotem śledztwa prowadzonego przez prokuratora w Krakowie. W czerwcu 2005 był przesłuchiwany w charakterze świadka przez komisję śledczą w sprawie PKN Orlen. W sierpniu 2006 prokurator przedstawił mu zarzuty składania fałszywych zeznań w śledztwie dotyczącym przemyskiej izby celnej. W grudniu 2007 został uniewinniony przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie.

W trakcie przygotowań do wyborów parlamentarnych w 2005 został jako współpracownik Leszka Millera usunięty z listy wyborczej do Sejmu przez nowego przewodniczącego SLD Wojciecha Olejniczaka i – odrzuciwszy propozycję startu do Senatu – nie kandydował do parlamentu. Dwa lata później odszedł z SLD i zrezygnował z działalności politycznej. Zajął się hodowlą krów w Bieszczadach. W 2011 kierował komitetem poparcia kandydującej do Sejmu Marty Niewczas.

Był stałym felietonistą antyklerykalnego tygodnika „Fakty i Mity”. Został członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa, Towarzystwa Przyjaciół Rzeszowa i Ochotniczej Straży Pożarnej w Gogołowie.

Otrzymał nagrodę „Józef”, przyznaną przez Radio Rzeszów, TVP3 Rzeszów i „Super Nowości” (, w kategorii „Polityk Roku 1999”, ex aequo z Józefem Górnym).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Rosyjskiej Akademii Gospodarki Narodowej i Administracji Publicznej przy Prezydencie Federacji Rosyjskiej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego Kategoria:Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy felietoniści Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (2001–2005) Kategoria:Posłowie z okręgu Rzeszów Kategoria:Sekretarze Komitetów Miejskich PZPR Kategoria:Wiceministrowie finansów III Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Rzeszowie Kategoria:Ludzie związani z Mielcem Kategoria:Ludzie urodzeni w Sycowie Kategoria:Urodzeni w 1953