Izydor z Sewilli, także Izydor Sywilski (; ur. ok. 560 w Kartagenie, zm. 4 kwietnia 636 w Sewilli) – arcybiskup Sewilli, święty Kościoła katolickiego, doktor Kościoła.
Życiorys Głównym źródłem wiedzy o życiu Izydora jest „Wykaz ksiąg świętego Izydora”, autorstwa Brauliona z Saragossy.
Izydor urodził się około 560 roku w Kartagenie, jako syn Seweriana i Turtur. Miał dwóch starszych braci: Leandra i Fulgencjusza oraz młodszą siostrę Florentynę. Po śmierci rodziców wychowaniem Izydora zajęli się jego bracia, zwłaszcza Leander. Był on mnichem oraz biskupem, dlatego Izydor mógł kształcić się w szkole diecezjalnej lub klasztornej. W młodości studiował Pismo Święte oraz dzieła Warrona, Swetoniusza, Kapelli i Kasjodora. Prawdopodobnie był też nauczycielem w sewilskiej szkole, natomiast nigdy nie wstąpił do zakonu. Około 600 roku został arcybiskupem Sewilli, po śmierci swojego brata. W 619 roku przeprowadził synod, na którym ustalił granice diecezji Écija oraz Kordoba, a także potępił poglądy monofizyckie. W 633 roku zwołał kolejny synod, na którym ujednolicono zasady liturgii, zalecono edukację duchowieństwa i uregulowano nadzór biskupów nad sędziami. W tym czasie zredagował także księgę („Hispana”), w której zawarł 105 dekretów papieskich, oraz 67 postanowień synodalnych. Prawdopodobnie był także autorem Vetus Latina Hispana – łacińskiego przekładu Biblii.
W czasie swojej posługi wspierał klasztory, a dochody przekazywał biednym. Był doradcą kilku królów wizygockich, panujących na półwyspie iberyjskim: Gundemara, Sisebuta, Swintili i Sisenanda. W marcu 636 roku poważnie zachorował i poprosił by zaniesiono go do kościoła św. Wincentego. Tam przyjął namaszczenie chorych, pomodlił się i pożegnał z przyjaciółmi. Zmarł 4 kwietnia i został pochowany obok rodzeństwa: Leandra i Florentyny.
Klasyfikacja magii Zajmował się klasyfikacją magii. Opierając się na źródłach klasycznych, magię dzielił na: geomancję (wróżenie z ziemi); hydromancję (wróżenie z wody); aeromancję (wróżenie z powietrza); piromancję (wróżenie z ognia).
Za magię uznawał też: wróżenie z lotu i głosów ptaków; wykorzystywanie wnętrzności zwierząt w tym celu; astrologię; uroki (czyli opieranie się na słowach w celach magicznych); ligatury (przywiązywanie do potencjalnego pacjenta magicznych przedmiotów w celach kuracyjnych); inne, niewymienione zjawiska.
Uważał, że każda magia ma charakter demoniczny.
Kult thumb|Izydor z Sewilli (z prawej) i Braulion z Saragossy (ilustracja z 2 poł. X w.) Kanonizacja formalna Izydora z Sewilli odbyła się w 1598 roku – kanonizował go Klemens VIII. W 1722 papież Innocenty XIII ogłosił św. Izydora doktorem Kościoła.
Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci (4 kwietnia), natomiast uroczystości w Hiszpanii odbywają się 26 kwietnia.
W ikonografii św. Izydor przedstawiany jest jako stary biskup z paliuszem.
Jest patronem Internetu.
Poeta i dramaturg Lope de Vega napisał poemat El Isidro.
Dzieła (wybór)
Chronica majora De ecclesiasticis officiis De differentiis rerum De differentiis verborum De fide catholica contra Iudaeos De haeresibus De natura rerum De nominibus legis et evangeliorum Differentiae
Quaestiones in Vetus Testamentum
Zobacz też Bestiariusz z Worksop
Przypisy
Bibliografia
Życiorys św. Izydora z Sewilli na Portalu św. Izydora – Patrona Internetu i Internautów Dzieła Świętego Izydora z Sewilli
Linki zewnętrzne
Izydor z Sewilli w Opoce Dzieła Izydora z Sewilli w bibliotece Polona
Isidore of Seville: Article, Bibliography, Manuscripts
Kategoria:Biskupi w I-XI wieku Kategoria:Doktorzy Kościoła Kategoria:Hiszpańscy święci katoliccy Kategoria:Arcybiskupi sewilscy Kategoria:Urodzeni w VI wieku Kategoria:Zmarli w 636 Kategoria:Ojcowie Kościoła Kategoria:Hiszpańscy teolodzy katoliccy