Georg Ernst Stahl (ur. 22 października 1659Spotyka się też błędną datę 1660. w Ansbach, zm. 14 maja 1734 w Berlinie) – niemiecki chemik i lekarz, w latach 1694–1716 profesor „dziedzin teoretycznych” na uniwersytecie w Halle, jeden ze współtwórców teorii flogistonu.
Głoszona przez niego nauka traktująca o procesach spalania się ciał została obalona zaledwie 41 lat po jego śmierci przez genialnego francuskiego chemika Antoine’a Laurenta Lavoisiera i choć uznana za jeden z największych błędów w dziejach chemii, niewątpliwie była ważnym fundamentem tej nauki. Kreowana przez uczonego teoria stała się bowiem bodźcem do badań dla wielu rzeszy chemików, tworząc sprzyjającą odkrywaniu pierwiastków i zjawisk atmosferę. Wiele niewytłumaczonych procesów w okresie 1660-1775 zostało całkowicie zrozumianych i udowodnionych.
Twierdzenia Rozumowania Stahla o palności i flogistonie można zilustrować następującym wyrażeniem: ziemia + flogiston = ciało palne
I na odwrót: ciało palne = ziemia + flogiston To równanie nierozerwalnie łączyło się ze zjawiskiem palności, co szerzej opisuje artykuł poświęcony teorii flogistonu.
Zobacz też Historia chemii
Przypisy
Bibliografia Poczet wielkich chemików, Aleksandra i Stefan Sękowscy, Nasza Księgarnia, Warszawa 1976 Księga pierwiastków, Ignacy Eichstaedt, Wiedza Powszechna, wydanie III, Warszawa 1973
Kategoria:Niemieccy chemicy Kategoria:Niemieccy lekarze Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Jenie Kategoria:Ludzie urodzeni w Ansbach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze Kategoria:Urodzeni w 1659 Kategoria:Zmarli w 1734