thumb|215px|Lew Oborin podczas koncertu w NRD, 26 listopada 1951 thumb|200px|Grób Lwa Oborina na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Lew Nikołajewicz Oborin, (ur. w Moskwie, zm. 5 stycznia 1974 tamże) – rosyjski pianista i pedagog muzyczny; zwycięzca I Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (1927).

Życiorys Młodość i wykształcenie W czasie wczesnego dzieciństwa rodzina Oborina zmieniała miejsce zamieszkania, a w 1914 osiadła w Moskwie. W latach 1914–1921 Oborin uczęszczał do Szkoły Muzycznej Gniesinych, gdzie stwierdzono, że posiada słuch absolutny. Uczył się równolegle gry na fortepianie i kompozycji. W latach 1921–1926 studiował grę na fortepianie i kompozycję w Konserwatorium Moskiewskim. Pobierał także lekcje z dyrygentury. Studia ukończył z wyróżnieniem.

Kariera pianistyczna W 1927 zwyciężył w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po tym sukcesie rozpoczęła się jego kariera. W niedługim czasie dał koncerty w Polsce i Niemczech, jednak po powrocie do Moskwy, aż do 1945 występował jedynie w ZSRR. W 1936 po raz pierwszy zagrał wspólnie z rosyjskim skrzypkiem Dawidem Ojstrachem, z którym od tego czasu występował i współpracował przez ponad 25 lat. Od 1941 do 1963 grał w trio muzycznym z Dawidem Ojstrachem (skrzypce) i Swiatosławem Knuszewickim (wiolonczela). Po II wojnie światowej zaczął dawać koncerty w wielu krajach europejskich, w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Wiele razy powracał też do Polski.

W 1949 i 1955 był zapraszany do grona jurorów Konkursów Chopinowskich, gdzie pełnił również funkcję wiceprzewodniczącego. Był też w jury konkursów w Moskwie, Lizbonie, Paryżu, Leeds i Zwickau.

Przez wiele lat był pedagogiem w Konserwatorium Moskiewskim. W trakcie swej pracy pedagogicznej wykształcił wielu wybitnych muzyków. Do jego uczniów należą m.in.: Władimir Aszkenazy, Giennadij Rożdiestwienski, Michaił Woskriesienski i Natalija Gawriłowa.

Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.

Repertuar W trakcie swej kariery nagrał wiele płyt z muzyką m.in. Fryderyka Chopina, Ludwiga van Beethovena, Arama Chaczaturiana, Josepha Haydna i Felixa Mendelssohna-Bartholdy’ego.

Nagrody i odznaczenia Order „Znak Honoru” (1937) Nagroda Stalinowska drugiego stopnia (1943) Order Lenina (1946, 1966) Ludowy Artysta ZSRR (1964) Państwowa Nagroda RFSRR im. Michaiła Glinki (1966) Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Przypisy

Bibliografia

Софья Михайловна Хентова Лев Оборин, Музыка, 1964.

Kategoria:Absolwenci Konserwatorium Moskiewskiego Kategoria:Jurorzy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Ludowi Artyści ZSRR Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Rosyjscy pedagodzy muzyczni Kategoria:Rosyjscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Zwycięzcy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie