Kariera pianistyczna W 1927 zwyciężył w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po tym sukcesie rozpoczęła się jego kariera. W niedługim czasie dał koncerty w Polsce i Niemczech, jednak po powrocie do Moskwy, aż do 1945 występował jedynie w ZSRR. W 1936 po raz pierwszy zagrał wspólnie z rosyjskim skrzypkiem Dawidem Ojstrachem, z którym od tego czasu występował i współpracował przez ponad 25 lat. Od 1941 do 1963 grał w trio muzycznym z Dawidem Ojstrachem (skrzypce) i Swiatosławem Knuszewickim (wiolonczela). Po II wojnie światowej zaczął dawać koncerty w wielu krajach europejskich, w Stanach Zjednoczonych i Japonii. Wiele razy powracał też do Polski.

W 1949 i 1955 był zapraszany do grona jurorów Konkursów Chopinowskich, gdzie pełnił również funkcję wiceprzewodniczącego. Był też w jury konkursów w Moskwie, Lizbonie, Paryżu, Leeds i Zwickau.

Przez wiele lat był pedagogiem w Konserwatorium Moskiewskim. W trakcie swej pracy pedagogicznej wykształcił wielu wybitnych muzyków. Do jego uczniów należą m.in.: Władimir Aszkenazy, Giennadij Rożdiestwienski, Michaił Woskriesienski i Natalija Gawriłowa.

Pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie.