Walerij Wiktorowicz Stolarow (ros. Валерий Викторович Столяров, ur. 18 stycznia 1971 w miejscowości Gruzino) – rosyjski narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, reprezentant ZSRR i Rosji, brązowy medalista olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata i mistrzostw świata juniorów.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Walerij Stolarow pojawił się w marcu 1991 roku podczas mistrzostw świata juniorów w Reit im Winkl, gdzie wspólnie z kolegami wywalczył brązowy medal w zawodach drużynowych. Już 14 grudnia 1991 roku zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując w Štrbskim Plesie 53. miejsce w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1991/1992 wystartował jeszcze cztery razy, ale także nie zdobył punktów i nie został uwzględniony w klasyfikacji generalnej. W lutym 1992 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie wraz z kolegami z reprezentacji był jedenasty w sztafecie, a indywidualnie zajął 33. miejsce. W kolejnym sezonie wystąpił tylko raz - 8 stycznia 1993 roku w niemieckim Schonach zajął 43. miejsce w Gundersenie.

Pierwsze pucharowe punkty Stolarow wywalczył 4 grudnia 1993 roku w Saalfelden am Steinernen Meer zajmując 38. miejsce w Gundersenie (od sezonu 1993/1994 do sezonu 2001/2002 obowiązywała inna punktacja Pucharu Świata). W sezonie 1993/1994 wystartował jeszcze sześciokrotnie, za każdym razem punktując. Najlepszy wynik osiągnął 22 stycznia 1994 roku w Trondheim, gdzie był osiemnasty w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie 35. miejsce. W tym samym roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie indywidualnie zajął 43. pozycję, a w sztafecie był dwunasty. W sezonie 1994/1995 wystąpił tylko raz, 10 grudnia 1994 roku w Štrbskim Plesie zajął 40. miejsce. Z dorobkiem 5 punktów zajął 63. miejsce w klasyfikacji generalnej. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Thunder Bay.

Od sezonu 1994/1995 Rosjanin startował także w zawodach Pucharu Świata B (obecnie Puchar Kontynentalny), w których odnosił większe sukcesy. W sezonie 1995/1996 po raz pierwszy stanął na podium zawodów tego cyklu, zajmując 10 lutego 1996 roku w Schonach drugie miejsce w Gundersenie. W klasyfikacji generalnej był dziewiętnasty. Nie wystartował w tym czasie w żadnych zawodach Pucharu Świata. Do rywalizacji na najwyższym szczeblu wrócił w sezonie 1996/1997, który zakończył na dziewiątej pozycji. Czterokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął. Najlepsze wyniki osiągnął 5 stycznia w Schonach i 14 stycznia w Predazzo, gdzie był szósty. Na mistrzostwach świata w Trondheim w marcu 1997 roku był dziesiąty w sztafecie, a indywidualnie zajął 28. miejsce. W sezonie 1996/1997 Pucharu Świata B był siedemnasty. Trzykrotnie stawał na podium, przy czym 6 grudnia 1996 roku w Rovaniemi zwyciężył.

Największy indywidualny sukces w swojej karierze Stolarow odniósł podczas igrzysk olimpijskich w Nagano w 1998 roku. Po konkursie skoków zajmował drugie miejsce, tracąc do prowadzącego Bjarte Engena Vika z Norwegii 36 sekund. Na trasie biegu wyprzedzić go zdołał tylko Fin Samppa Lajunen i Rosjanin zdobył brązowy medal. Na mecie Fin był lepszy od Walerija o zaledwie 0,7 sekundy. Do dziś jest to jedyny medal olimpijski w kombinacji norweskiej wywalczony przez reprezentanta Rosji. W sztafecie wraz z kolegami uplasował się na ósmej pozycji po skokach, tracąc jeszcze jedno miejsce w biegu. W klasyfikacji generalnej sezonu 1997/1998 Pucharu Świata zajął 45. miejsce, ani razu nie zajmując miejsca w czołowej dziesiątce.

Ostatni sukces osiągnął podczas mistrzostw świata w Ramsau w 1999 roku, gdzie wspólnie z Nikołajem Parfionowem, Aleksiejem Fadiejewem i Dmitrijem Sinicynem wywalczył brązowy medal w sztafecie. W startach indywidualnych był siedemnasty w Gundersenie oraz trzydziesty w sprincie. W rywalizacji pucharowej w sezonie 1998/1999 zajął 49. pozycję. W konkursach nie plasował się wyżej niż w trzeciej dziesiątce. W Pucharze Świata Stolraw startował także w sezonie 1999/2000, ale osiągnął wyniki jeszcze słabsze niż w poprzednim sezonie. Od tej pory startował tylko w Pucharze Świata B, gdzie jeszcze raz stanął na podium 11 grudnia 1999 roku w fińskim Taivalkoski zajmując trzecie miejsce w sprincie. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w Lahti w 2001 roku, gdzie indywidualnie zajmował miejsca w czwartej dziesiątce, a w sztafecie był szósty. W 2002 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia Igrzyska Olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca33.12 lutego1992 AlbertvilleGundersen K-90/15 km 44:28,1+7:22,1 Fabrice Guy11.24 lutego1992 AlbertvilleSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Andriej Dundukow, Siergiej Szwagirew, Walerij Stolarow1:23:36,6 +14:20,743.19 lutego1994 LillehammerGundersen K-90/15 km 39:07,9+10:46,3 Fred Børre Lundberg12.24 lutego1994 LillehammerSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Walerij Kobielew, Walerij Stolarow, Stanisław Dubrowski1:22:51,8+27:03,23.15px14 lutego1998 NaganoGundersen K-90/15 km 41:21,1+28,2 Bjarte Engen Vik9.20 lutego1998 NaganoSztafeta K-90/4 × 5 kmSkład drużyny: Władimir Łysienin, Walerij Stolarow, Aleksiej Fadiejew, Dmitrij Sinicyn54:11,5+4:22,7

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca28.22 lutego1997 TrondheimGundersen K-90/15 km 43:43,1+5:26,3 Kenji Ogiwara10.23 lutego1997 TrondheimSztafeta K-90/4 × 5 kmSkład drużyny: Dienis Tyszagin, Nikołaj Parfionow, Aleksiej Barannikow, Walerij Stolarow52:18,0+4:52,117.20 lutego1999 RamsauGundersen K-90/15 km 37:04,8+4:29,0 Bjarte Engen Vik3.15px25 lutego1999 RamsauSztafeta K-90/4 × 5 kmSkład drużyny: Nikołaj Parfionow, Aleksiej Fadiejew, Walerij Stolarow, Dmitrij Sinicyn49:34,2+1:53,230.27 lutego1999 RamsauSprint K-90/7,5 km 17:48,4+2:28,3 Bjarte Engen Vik34.15 lutego2001 LahtiGundersen K-90/15 km 39:26,7? Bjarte Engen Vik6.20 lutego2001 LahtiSztafeta K-90/4 × 5 kmSkład drużyny: Aleksiej Fadiejew, Aleksiej Barannikow, Walerij Stolarow, Dienis Tyszagin48:54,1+2:52,038.24 lutego2001 LahtiSprint K-116/7,5 km 19:40,3? Marko Baacke

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca3.15px9 marca1991 Reit im WinklSztafeta K-90/3 × 10 kmSkład drużyny: Aleksandr Głuchow, Walerij Stolarow, Aleksiej Gaczukow?--

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1993/1994: 35. sezon 1994/1995: 63. sezon 1996/1997: 9. sezon 1997/1998: 45. sezon 1998/1999: 49. sezon 1999/2000: 46.

Miejsca na podium chronologicznie Stolarow nigdy nie stał na podium zawodów Pucharu Świata.

Puchar Kontynentalny Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1994/1995: 71. sezon 1995/1996: 19. sezon 1998/1999: 17. sezon 2000/2001: 38. sezon 2001/2002: 38.

Miejsca na podium chronologicznie Nr Data Miejscowość Konkurencja Pozycja Zwycięzca1.10 lutego 1996 SchonachGundersen K90/15 km2. Ago Markvardt2.30 listopada 1996 BarduGundersen K90/15 km2. Matthias Looß3.14 grudnia 1996 VuokattiGundersen K90/15 km2. Kari Manninen4.18 grudnia 1996 RovaniemiGundersen K90/15 km1.-5.11 grudnia 1999 TaivalkoskiSprint K90/7.5 km3. Kristian Hammer

Letnie Grand Prix w kombinacji norweskiej Miejsca w klasyfikacji generalnej 2001: 56.

Miejsca na podium chronologicznie Stolarow nigdy nie stał na podium zawodów LGP.

Przypisy

Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS

Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1999 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Olimpijczycy ze Wspólnoty Niepodległych Państw (Albertville 1992) Kategoria:Radzieccy kombinatorzy norwescy Kategoria:Rosyjscy kombinatorzy norwescy Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Rosyjscy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Urodzeni w 1971