Wireonek żółtogardły (Vireo flavifrons) – gatunek małego ptaka z rodziny wireonkowatych (Vireonidae). Nie jest zagrożony.
Występowanie Gniazduje w skrajnie południowej Kanadzie i wschodniej połowie USA. Zimuje w Ameryce Środkowej oraz w północnej Wenezueli i Kolumbii.
Systematyka Nie wyróżnia się podgatunków. Odnotowano krzyżowanie się tego gatunku z wireonkiem siwym (V. solitarius).
Morfologia thumb|left|Rysunek z książki The Bird Book (1915) Wygląd Nie występuje dymorfizm płciowy. Ma szary dziób. Oczy także są czarne na tle żółtej maski i czarnego kantarka. Żółty kolor ciągnie się od gardła aż po koniec piersi. Brzuch i pokrywy podogonowe są białe, a nóżki i kuper szare. Wierzch głowy i barkówki mają barwę oliwkową, ogon i skrzydła czarną. Na skrzydłach dwa białe paski. Wymiary długość ciała: 13–15 cm rozpiętość skrzydeł: 21,6–24 cm masa ciała: 15–21 g
Ekologia i zachowanie Biotop Lasy liściaste i mieszane, unika lasów iglastych. Na zimowiskach przebywa w suchych lasach tropikalnych, na plantacjach kawy, w lasach sosnowo-dębowych, ciernistych zaroślach i lasach deszczowych. Zachowanie Nie jest płochliwy. Głos Powoli powtarza kom-hir albo di-ar-ije. Pożywienie Owady i jagody. Owady zbiera z liści. Lęgi 1 lub 2 lęgi. Gniazdo jest płytką miseczką zbudowaną wysoko na drzewie. Oba ptaki wysiadują 3–5 jaj przez 14–15 dni. Pisklęta umieją latać po 14–15 dniach.
Status IUCN uznaje wireonka żółtogardłego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Według szacunków organizacji Partners in Flight, liczebność populacji wynosi około 4,4 miliona dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za wzrostowy.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wireonkowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1808 roku Kategoria:Taksony opisane przez Louisa Pierre’a Vieillota