Ptyonoprogne – rodzaj ptaków z podrodziny jaskółek (Hirundininae) w obrębie rodziny jaskółkowatych (Hirundinidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Afryce.
Morfologia Długość ciała 13–16 cm, masa ciała 12–33 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1850 roku niemiecki zoolog Ludwig Reichenbach w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Avium systema naturale. Naturalny system ptaków zawierający sto tablic z przeważającą częścią oryginalnych ilustracji przedstawiających prawie tysiąc dwieście typowych form odkrytych do tej pory. Prekursor ikonografii gatunków ptaków ze wszystkich części świata. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) jaskółka skalna (P. rupestris).
Etymologia Ptyonoprogne (Ptionoprogne, Ptyoprocne): ptuon ‘wachlarz’, od τυσσω ptussō ‘składać’; ‘jaskółka’, od Progne, Procne lub Prokne (gr. Πρoκνη Proknē), w mitologii greckiej żona Tereusa zamieniona w jaskółkę; po rozłożeniu, ogon jaskółki skalnej jest tylko płytko rozwidlony. Chelidonia: gr. χελιδονιος khelidonios ‘jak jaskółka’, od χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos ‘jaskółka’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Hirundo rupestris Scopoli, 1769. Krimnochelidon: gr. κριμνον krimnon ‘grubo zmielona mąka’ (tj. kolorowe, mączyste); χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos ‘jaskółka’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Hirundo concolor Sykes, 1832.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Ptyonoprogne fuligula (M.H.C. Lichtenstein, 1842) – jaskółka blada Ptyonoprogne obsoleta (Cabanis, 1851) – jaskółka płowa Ptyonoprogne rufigula (G.A. Fischer & Reichenow, 1884) – jaskółka mała Ptyonoprogne rupestris (Scopoli, 1769) – jaskółka skalna Ptyonoprogne concolor (Sykes, 1832) – jaskółka brunatna
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Jaskółkowate Kategoria:Taksony opisane przez Ludwiga Reichenbacha