Trzy Marie u grobu () – olejny obraz niderlandzkiego malarza Jana van Eycka, datowany na lata 1420–1436.
Opis Obraz jest ilustracją wydarzenia mającego miejsce w Niedzielę Zmartwychwstania i opisanego w Nowym Testamencie. Trzy Marie u grobu są wspomniane w dwóch Ewangeliach synoptycznych: Mateusza i Marka. Natomiast w Ewangelii Łukasza są to trzy kobiety: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Joanna.
Epizod ten był często przedstawiany przez malarzy różnych epok, choć jego znaczenie ikonograficzne było mniejsze niż motywu Noli me tangere. Artystami podejmującymi ten temat byli m.in. Annibale Carracci, Duccio di Buoninsegna, Fra Angelico, Simon Vouet.
Van Eyck przedstawił tradycyjne ujęcie motywu, z trzema kobietami, aniołem i śpiącymi strażnikami. Pierwotnie na obrazie znajdowała się również postać Chrystusa, o czym świadczą promienie padające pod kątem 45°, w prawym dolnym rogu obrazu. Źródłem światła musiała być zmartwychwstała postać Jezusa. Interpretacje mówiące o drugiej tablicy potwierdza niezgrabna kompozycja obrazu i zupełny brak symetrii.
Większość historyków sztuki autorstwo obrazu przypisuje Hubertowi, a Janowi jedynie udział w wykończeniu dzieła. Elementy kompozycyjne, budowa planu obrazu odbiegają od tradycyjnych prac artysty, zwłaszcza przestrzeń, która nie otacza postaci i pejzaż, który nie posiada rzeczywistego planu środkowego. Za rozgrywającą się sceną widoczne jest miasto Jeruzalem. Szaty kobiet i ich sposób namalowania oraz pozy śpiących żołnierzy wskazują na sztukę franko-flamandzką. Anioł znajdujący się w centralnej części obrazu przypomina tego z dzieła Roberta Campina pt. Tryptyk de Mérode.
Przypisy
Bibliografia
Nowy Testament, Postacie i epizody, wyd Arkady, Warszawa 2007, .
Kategoria:Obrazy Jana van Eycka Kategoria:Obrazy w Museum Boijmans Van Beuningen w Rotterdamie Kategoria:Triduum Paschalne na obrazach Kategoria:Maria Magdalena na obrazach