Trzy Marie u grobu () – olejny obraz niderlandzkiego malarza Jana van Eycka, datowany na lata 1420–1436.
Opis Obraz jest ilustracją wydarzenia mającego miejsce w Niedzielę Zmartwychwstania i opisanego w Nowym Testamencie. Trzy Marie u grobu są wspomniane w dwóch Ewangeliach synoptycznych: Mateusza i Marka. Natomiast w Ewangelii Łukasza są to trzy kobiety: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Joanna.
Epizod ten był często przedstawiany przez malarzy różnych epok, choć jego znaczenie ikonograficzne było mniejsze niż motywu Noli me tangere. Artystami podejmującymi ten temat byli m.in. Annibale Carracci, Duccio di Buoninsegna, Fra Angelico, Simon Vouet.
Van Eyck przedstawił tradycyjne ujęcie motywu, z trzema kobietami, aniołem i śpiącymi strażnikami. Pierwotnie na obrazie znajdowała się również postać Chrystusa, o czym świadczą promienie padające pod kątem 45°, w prawym dolnym rogu obrazu. Źródłem światła musiała być zmartwychwstała postać Jezusa. Interpretacje mówiące o drugiej tablicy potwierdza niezgrabna kompozycja obrazu i zupełny brak symetrii.