Stanisław Julian Rodziński (ur. 8 marca 1940 w Krakowie, zm. 17 lipca 2021) – polski malarz, profesor sztuk plastycznych, rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie w latach 1996–2002, autor licznych publikacji o sztuce.
Życiorys Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie; dyplom uzyskał w pracowni Emila Krchy (1963). Od 1968 roku publikował teksty o sztuce. Jego eseje ukazywały się na łamach m.in. „Dekady Literackiej”, „Tygodnika Powszechnego”, „Odry” i „Znaku”. W latach 70. był redaktorem naczelnym „Biuletynu Rady Artystycznej ZPAP”. Od 1972 do 1980 prowadził pracownię malarstwa i rysunku w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, a od 1981 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1989 otrzymał tytuł naukowy profesora, a w 1992 – stanowisko profesora zwyczajnego. W latach 1993–1996 był dziekanem Wydziału Malarstwa, a w latach 1996–2002 pełnił funkcję rektora krakowskiej uczelni. Współpracował też z Uniwersytetem Jagiellońskim i Papieską Akademią Teologiczną w Krakowie. W lutym 1978 został członkiem Towarzystwa Kursów Naukowych. W latach 1981–1989 był uczestnikiem Ruchu Kultury Niezależnej.
Od 1963 brał udział w ponad dwustu wystawach malarstwa i rysunku, w wystawach sztuki polskiej za granicą, a także w wystawach związkowych, muzealnych i tematycznych. W swojej twórczości podejmował m.in. motywy ikonograficzne chrześcijaństwa i tematykę pasyjną.
W 1994 został członkiem czynnym Polskiej Akademii UmiejętnościRocznik Polskiej Akademii Umiejętności. Rok 2021, wyd. Kraków 2022, s. 27.
Zmarł 17 lipca 2021 roku w wieku 81 lat. 27 lipca odbyły się uroczystości pogrzebowe w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w grobie rodzinnym, po mszy w Kolegiacie Uniwersyteckiej św. Anny.
Odznaczenia i nagrody W 1981 otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa. Laureat Nagrody Krakowska Książka Miesiąca w lutym 2002 r. za Obrazy czasu (Wydawnictwo Gaudium, Lublin 2002) oraz w marcu 2012 r. za Autoportret malarza (Wydawnictwo Petrus, Kraków 2012). W 2005 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, a w 2018 – ZłotymLista laureatów medalu Zasłużony Kulturze - Gloria Artis. mkidn.gov.pl [dostęp 2021-07-07]. Wcześniej, w 1993, otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W 2013 został laureatem nagrody Per Artem ad DeumLaureaci. perartemaddeum.com [dostęp 2019-08-18].
W 2002 otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.
Publikacje książkowe Sztuka na co dzień i od święta, Wydawnictwo BIBLOS (1999) Obrazy czasu, Wydawnictwo GAUDIUM (2001) Mój szkicownik, Wydawnictwo GAUDIUM (2005) Dzieła. Czasy. Ludzie., Wydawnictwo Salwator (2007) Autoportret malarza, Wydawnictwo Petrus (2012)
Przypisy
Bibliografia
. niedziela.pl, ks. Mariusz Frukacz, 2010-05-13 Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3 (redaktorzy Lubomir Mackiewicz, Anna Żołna), Warszawa 1993, s. 601
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni we Wrocławiu Kategoria:Laureaci Medalu Per Artem ad Deum Kategoria:Laureaci Nagrody Miasta Krakowa Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Rektorzy Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie Kategoria:Zmarli w 2021