250px|thumb|Grób ks. Piotra Chojnackiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Piotr Julian Chojnacki (ur. 31 stycznia 1897 w Mydlicach, zm. 30 marca 1969 w Warszawie) – polski duchowny katolicki, teolog, historyk filozofii, psycholog, etyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.
Życiorys Był synem urzędnika kolejowego Adama i Bronisławy z domu Kosztowniak. Kształcił się w gimnazjum w Kielcach, w latach 1913–1917 studiował w Seminarium Duchownym w Kielcach. Po przyjęciu święceń kapłańskich kontynuował studia filozoficzne na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim (1917-1921) oraz filozoficzne i psychologiczne na uniwersytecie w Louvain (1922-1923). Studiował także w Paryżu (Institut Superieur de Psychologie, College de France, Sorbona). We Fryburgu obronił doktorat filozofii (1922, praca o etyce Kanta), a w 1926 na UW doktorat z filozofii chrześcijańskiej; w 1928 został docentem (po przedstawieniu pracy Pojęcia i wyobrażenia w świetle psychologii i epistemologii). Kierował Katedrą Filozofii Chrześcijańskiej na UW (1928-1954), od 1936 był profesorem nadzwyczajnym, od 1947 profesorem zwyczajnym. Brał udział w tajnym nauczaniu – wykładał historię filozofii i psychologię myślenia w Uniwersytecie Ziem Zachodnich w Warszawie oraz na tajnych kursach uniwersyteckich w Kielcach. Od 1954 był profesorem Akademii Teologii Katolickiej, kierował Katedrą Logiki, Ogólnej Metodologii Nauk i Teorii Poznania (do przejścia na emeryturę w 1967) oraz pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej (1954-1964).
Przedmiotem jego zainteresowań naukowych była historia filozofii, psychologia myślenia, metodologia nauk humanistycznych i etyka. Zainicjował badania porównawcze nad filozofią Kanta i Tomasza z Akwinu, szczególnie w kwestii poznania intelektualnego. Postawił tezę antropologiczną, według której człowiek jest zarazem rozumnym zwierzęciem i genialnym wytwórcą.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 121-6-21).
Niektóre prace: Wolność woli ze stanowiska psychologii empirycznej i filozofii (1931) Postulaty i logika budowy i rozbudowy filozofii tomistycznej (1932) U podstaw krytycyzmu filozofii tomistycznej (1932) Czy istnieje filozofia specyficznie chrześcijańska? (1934) Struktura psychiczna sądu i jego współczynniki uczuciowe (1934) Biologiczna i noetyczna koncepcja świadomości (1937) Elementy filozofii chrześcijańskiej (1938) Filozofia przyrody i psychologia (1939) Społeczeństwo a osobowość jednostek (1947) Podstawy filozofii chrześcijańskiej (1955) Dwie koncepcje epistemologiczne metafizyki u św. Tomasza z Akwinu i ich źródła (1963) Geneza i uprawomocnienie pojęć właściwych filozofii według Husserla i według arystotelizmu (1967) Teoria poznania (1969)
Był członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (od 1946), członkiem Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie (1947), członkiem Towarzystwa Naukowego KUL (1952). Miał opinię wybitnego dydaktyka.
Mieszkał w domu Stowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów UW na Sewerynowie.
W PRL związany z ruchem księży patriotów.
Przypisy
Bibliografia Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 1: A-J, Wrocław 1983.
Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach Kategoria:Członkowie ruchu „księży patriotów” Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Duchowni diecezji kieleckiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy etycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Ziem Zachodnich Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1969