mały|Grób gen. Władysława Pobojewskiego na Wojskowych Powązkach w Warszawie Władysław Pobojewski (ur. 25 października 1862 w Wilnie, zm. 11 lipca 1927 w Warszawie) – tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 25 października w Wilnie w rodzinie Franciszka i Aurelii z Kuczkowskich. Po ukończeniu 4 Moskiewskiego Korpusu Kadetów, a następnie 2 Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu, pełnił zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1915 awansował na generała majora.
Służba w Wojsku Polskim 10 marca 1919 mianowany został dowódcą Okręgu Wojskowego Białystok. Od 25 lutego do 30 lipca 1920 dowodził XXVIII Brygadą Piechoty, a od 5 sierpnia do 14 października 1920 południowym odcinkiem obrony Warszawy. 1 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia 1920Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 18 z 15.05.1920 r.. Z dniem 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 15.01.1921 r.. 14 października 1920 skierowany ze Stacji Zbornej Oficerów w Warszawie do Centralnej Komisji Kontroli Stanów przy MSWojsk. 31 grudnia 1921 skreślony został z listy oficerów WP na podstawie orzeczenia Oficerskiego Trybunału OrzekającegoDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 26.01.1922 r.. Dekretem z 18 lutego 1922 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz anulował swój poprzedni dekret o skreśleniu generała z listy oficerów WP. Podstawą anulacji dekretu było korzystne dla generała orzeczenie OTO z dnia 27 stycznia 1922Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 25.02.1922 r.. 26 października 1923 Prezydent RP zatwierdził go w stopniu tytularnego generała dywizjiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 70 z 7.11.1923 r..
Na emeryturze mieszkał w Warszawie i tam zmarł 11 lipca 1927. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B18-6-1/2)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Awanse podporucznik (Подпоручик) 1894 podpułkownik (Подполковник) – 1904 pułkownik (Полковник) – 1906 generał brygady (Генерал-майор) – 1915 tytularny generał dywizji – 26 października 1923 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 72)
Życie prywatne Był żonaty. Miał dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Tytularni generałowie dywizji II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1927 Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Absolwenci Moskiewskiego Korpusu Kadetów Kategoria:Absolwenci Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej