mały|Grób gen. Władysława Pobojewskiego na Wojskowych Powązkach w Warszawie Władysław Pobojewski (ur. 25 października 1862 w Wilnie, zm. 11 lipca 1927 w Warszawie) – tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 25 października w Wilnie w rodzinie Franciszka i Aurelii z Kuczkowskich. Po ukończeniu 4 Moskiewskiego Korpusu Kadetów, a następnie 2 Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej w Petersburgu, pełnił zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1915 awansował na generała majora.
Służba w Wojsku Polskim 10 marca 1919 mianowany został dowódcą Okręgu Wojskowego Białystok. Od 25 lutego do 30 lipca 1920 dowodził XXVIII Brygadą Piechoty, a od 5 sierpnia do 14 października 1920 południowym odcinkiem obrony Warszawy. 1 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia 1920Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 18 z 15.05.1920 r.. Z dniem 1 kwietnia 1921 przeniesiony został w stan spoczynku, w stopniu generała podporucznikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 15.01.1921 r.. 14 października 1920 skierowany ze Stacji Zbornej Oficerów w Warszawie do Centralnej Komisji Kontroli Stanów przy MSWojsk. 31 grudnia 1921 skreślony został z listy oficerów WP na podstawie orzeczenia Oficerskiego Trybunału OrzekającegoDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 26.01.1922 r..