Heřmanovice (niem. Hermannstadt) – wieś gminna w północnej części Czech, w powiecie Bruntál. Położona jest pomiędzy Górami Opawskimi (Zlatohorská vrchovina) a Wysokim Jesionikiem (Hrubý Jeseník) – granicę stanowi tutaj rzeczka Opavice.
Historia Miejscowość po raz pierwszy wspomniana jest w nyskiej kronice z roku 1274 (według innych źródeł dopiero w roku 1339). Wchodziła ona w skład biskupiego księstwa nyskiego, jest więc jednym z niewielu skrawków historycznego Dolnego Śląska w kraju morawsko-śląskim. Do księstwa nyskiego Heřmanovice należały aż do 1850, kiedy dokonano jego sekularyzacji. W połowie XVI stulecia w okolicy zaczęto wydobywać rudę żelaza. W roku 1588 wybudowano renesansowy kościół św. Andrzeja, podległy parafii w Zlatych Horach – samodzielna parafia powstała w roku 1672. W roku 1727 założono w miejscowości klasztor franciszkański (jego położenie nie jest znane), a w roku 1739 rozpoczęto przebudowę kościoła w stylu barokowym.
W XIX wieku ówczesny Hermannstadt zaczął podlegać pod okręg sądowy Zukcmantel (Zlaté Hory). W roku 1869 uruchomiono pocztę.
W czasie I wojny światowej zginęło 91 miejscowych mężczyzn – upamiętnia ich pomnik z 1922 r., stojący przed kościołem. Po wojnie Heřmanovice na krótko stały się częścią Niemieckiej Austrii i prowincji Kraj Sudetów, a potem, po zajęciu terenu przez wojsko czeskie, włączono je do nowego państwa – Czechosłowacji.
W roku 1924 po raz pierwszy zaczęto używać czeskiej nazwy Heřmanovice, ale wieś pozostała zamieszkana w znacznej większości przez Niemców – w roku 1930 na 2187 tylko 17 osób używało języka czeskiego jako ojczystego. Działały w niej (często już od XIX wieku) licznie niemieckie stowarzyszenia: Landwirtschaftlicher Verein (rolnicze), Turnverein (gimnastyczne), Katholischer Deutscher Jugendbund (katolickiej młodzieży), Freiwilliger Feuerwehrverein (strażaków-ochotników), Gesangverein (śpiewaczy), Deutscher Kulturverband (kulturalny), Krieger- und Veteranenverein (weteranów wojennych), Spar- und Darlehenskasse (kasa oszczędnościowa), Jagdgenossenschaft (myśliwych) i Radfahrer-Verein „Goldoppa“ (rowerzystów).
W 1938 miejscowość została przyłączona do III Rzeszy, a drogą biegnącą przez Heřmanovice przejechał Adolf Hitler, wizytujący nowe nabytki Niemiec.
W czasie II wojny światowej w miejscowości i okolicy znajdowały się obozy dla jeńców alianckich – początkowo francuskich, potem sowieckich, oraz zestrzelonych lotników. Wielu z nich spoczywa na leśnym cmentarzu. Po wojnie miejscowych Niemców wysiedlono, a wieś mocno się wyludniła. Pod koniec lat 40. żyło tutaj jeszcze kilkuset Niemców, ale równie duża liczba Greków – uchodźców z Grecji po wojnie domowej, a oprócz nich także Czesi, Słowacy, Węgrzy, Czesi z Wołynia, a także rumuńscy Słowacy i BułgarzyHistoria miejscowości. W roku 1950 mieszkało w niej tylko 415 osób (dla porównania w 1939 – 2148). Ubyła także setka budynków. Obecnie także liczba mieszkańców (411 – w tym 325 Czechów, 5 Morawian i 3 Ślązaków, 43 Słowaków, 21 Niemców, 3 Polaków; podział wyznaniowy: 159 rzymskich katolików, 1 husyta, 3 ewangelików, 1 Świadek Jehowy, 169 bez wyznania, 71 nie podało) daleka jest od tej z przeszłości, kiedy Heřmanovice miały status miasta.
Współcześnie coraz większą rolę w Heřmanovicach zaczyna odgrywać turystyka – wychodzą stąd szlaki m.in. na Biskupią Kopę.
Nazwa wsi thumb|Kościół św. Andrzeja z herbem biskupów wrocławskich nad wejściem Na przestrzeni lat nazwa wsi, pochodząca od germańskiego słowa hareman, herman (imię Herman), ulegała przemianom: 1339 Hermanstat oppidum, około 1455 Herrmstadt, 1533 Hernstadt, 1552 Hermstadt, 1579 Hermstat, 1653 Hermbstadt, około 1700 Herrmannstat, 1746 Hermsstadt, 1768 Hermanstadtl, 1805 Herrmannstadt, 1869, 1880 Hermanice, Heřmanice 1882 Hermannstadt 1924 Heřmanovice 1938 Hermannstadt 1945 Heřmanovice
Zabytki kościół św. Andrzeja, pierwotnie renesansowy, obecnie barokowy. W środku renesansowa chrzcielnica oraz barokowy ołtarz główny z 1766, kaplica św. Hieronima, prawdopodobnie z XVIII wieku, sołtystwo, pierwotnie renesansowe, rzeźba św. Jana Nepomucena z 1778, ruiny zamków Drakov (Drachenburg) oraz Kvinburk (Quinburk) – z XIII lub XIV wieku, drewniana zabudowa miejscowości.
Osoby urodzone w Heřmanovicach František Jan Augustin Proske (1736–1812), rzeźbiarz i snycerzPROSKE František Jan Augustin – řezbář, sochař
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w kraju morawsko-śląskim Kategoria:Powiat Bruntál