Kamyk na niebie (tyt. oryg. Pebble in the Sky) – pierwsza powieść fantastycznonaukowa autorstwa pisarza Isaaca AsimovaFundacja, ukazująca się od 1942 jako zbiór opowiadań, została wydana w formie książkowej dopiero w 1951 r., opublikowana w 1950. Jest to trzeci tom cyklu Imperium Galaktyczne.
Fabuła Akcja dzieje się w czasach potęgi Imperium Galaktycznego. Ludzkość, skolonizowawszy wszystkie światy Galaktyki, zapomina o swoim wspólnym pochodzeniu. Popularna staje się inna teoria o genezie rodzaju ludzkiego:
Ziemia w tym czasie stała się buntowniczą planetą (tytułowym kamykiem na niebie) i jako jedyna zamieszkana promieniotwórczaW Imperium Galaktycznym Asimova Ziemia jest przedstawiana jako planeta radioaktywna z przyczyny wojen w przeszłości. Jest to prawdopodobnie oddźwięk "zimnej wojny", gdy zaistniała groźba użycia broni jądrowej. planeta jest izolowana od reszty Imperium. Panujący tam fanatyczni kapłani wierzą, że to właśnie ona jest pierwotnym domem ludzkości. W wysokich Himalajach mieszka reprezentant Imperium – Prokurator Ziemi lord Ennius.
Książka opowiada historię emerytowanego krawca Josepha Schwartza z Chicago, który wskutek wypadku w pobliskim Instytucie Badań Jądrowych zostaje przeniesiony w daleką przyszłość. Na skutek upływu czasu odnajdujący go ludzie (Loa i Arbin Maren) nie mogą się z nim porozumieć. Uznają go za umysłowo chorego i zgłaszają do instytutu dr. Shekta na ochotnika do eksperymentalnego zabiegu synapsyfikacji, mającej zwiększyć zdolność uczenia się.
Tymczasem na Ziemi przebywa Bel Arvardan, starszy członek Imperialnego Instytutu Archeologii, planując przeprowadzić badania archeologiczne. Popiera on tzw. teorię radiacyjną, sprzeciwiającą się teorii Mergera. Wierzy, że uda mu się dowieść wspólne pochodzenie gatunku ludzkiego. Podczas wizyty w mieście Chica spotyka on Schwartza i Polę, córkę dr. Shekta.
Uwagi
Kategoria:Twórczość Isaaca Asimova Kategoria:Amerykańskie powieści fantastycznonaukowe Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1950 roku