Kamyk na niebie (tyt. oryg. Pebble in the Sky) – pierwsza powieść fantastycznonaukowa autorstwa pisarza Isaaca AsimovaFundacja, ukazująca się od 1942 jako zbiór opowiadań, została wydana w formie książkowej dopiero w 1951 r., opublikowana w 1950. Jest to trzeci tom cyklu Imperium Galaktyczne.
Fabuła Akcja dzieje się w czasach potęgi Imperium Galaktycznego. Ludzkość, skolonizowawszy wszystkie światy Galaktyki, zapomina o swoim wspólnym pochodzeniu. Popularna staje się inna teoria o genezie rodzaju ludzkiego:
Ziemia w tym czasie stała się buntowniczą planetą (tytułowym kamykiem na niebie) i jako jedyna zamieszkana promieniotwórczaW Imperium Galaktycznym Asimova Ziemia jest przedstawiana jako planeta radioaktywna z przyczyny wojen w przeszłości. Jest to prawdopodobnie oddźwięk "zimnej wojny", gdy zaistniała groźba użycia broni jądrowej. planeta jest izolowana od reszty Imperium. Panujący tam fanatyczni kapłani wierzą, że to właśnie ona jest pierwotnym domem ludzkości. W wysokich Himalajach mieszka reprezentant Imperium – Prokurator Ziemi lord Ennius.