Ełka Njagołowa, bułg. Елка Няголова (ur. 5 lipca 1952 r. w Dobriczu) – zamieszkała w Warnie bułgarska poetka, dziennikarka, redaktorka i wydawczyni książek.
Ukończyła studia na Wydziale Filologii Bułgarskiej Uniwersytetu im. Klementa Ochrydzkiego w Sofii. Wiele lat pracowała jako dziennikarka i redaktorka w centralnej prasie bułgarskiej. Obecnie jest dyrektorką Międzynarodowego Stowarzyszenia Pisarzy i Publicystów odpowiadając za kraje bałkańskie. Założyła Słowiańską Akademię Literacką i Artystyczną w Warnie i została jej prezeską. Jest redaktorką naczelną pisma literacko-artystycznego Znaci (Znaki). Wiersze Ełki Njagołowej są tłumaczone na rosyjski, ukraiński, angielski, niemiecki, francuski, serbski, polski, rumuński, grecki.
Jest laureatką 11 znaczących krajowych nagród literackich, takich, lak np. „Złoty Pegaz” w konkursie „Wiosna Południa” (za debiut książkowy) w 1985, Nagroda im. Christo Botewa wydawnictwa „Christo Botew” za rok 2005, Wielka nagroda „Źródło Białonóżki”, przyznawanej za całokształt twórczości. Otrzymała również nagrodę literacką im. L. N. Tołstoja Międzynarodowego Stowarzyszenia Pisarzy i Publicystów. Jest pierwszą laureatką ogólnokrajowej nagrody literackiej im. Dory Gabe, za całokształt twórczości. Zdobyła również polską nagrodę literacką „Biały anioł poezji”.
Jest damą orderów rosyjskich: im. Michaiła Łomonosowa, im. Gr. Dierżawina, im. Grybojedowa, oraz Złotej Odznaki Związku Literatów Rosji, wręczonych jej za wkład we wzmocnieniu dwustronnych kontaktów kulturalnych między dwoma narodami.
Jej mężem jest malarz Waleri Posztarow.
Dzieła 1983 - Prozorcy (Okna) – w języku ukraińskim, wyd. "Mołod„, Kijów, 1984 - Ne sym Pepeliaszka (Nie jestem Kopciuszkiem), wyd. „Nar. Mładeż” 1987 - Nulewa grupa (Grupa zerowa), wyd. „Nar. Mładeż” 1990 - Prawopis na nadeżdata (Ortografia nadziei), „Wydawnictwo Wojskowe” 1992 - Dełfini na suszata (Delfiny na lądzie), Dobricz 1994 - Peti sezon (Piąty sezon), wyd. „Christo Botew” 1995 - Risunki ot edin grad (Rysunki z pewnego miasta) – w języku francuskim, wyd. „Changement” 1997 - Zemen gejm (Ziemski gem), wyd. „Iwan Wazow” 2000 - Trebnik, ili Pisma ot Bełonogata (Brewiarz, czyli Listy od Białonóżki), wyd. „Byłgarski Pisateł” 2002 - Belijat włak (Biały pociąg), wyd. „Zachari Stojanow” 2005 - Nije (My), wyd. „Byłgarski Pisateł” 2006 - Kesten na dłanta (Kasztan na dłoni) – w j. rosyjskim, wyd. „Woskriesenje”, Moskwa 2007 - Nije (My) – w języku macedońskim, wyd. „Makawej”, Macedonia 2008 - Masa za trima (Stół dla trojga) – w języku serbskim, wyd. „Arka”, Skopje 2009 - Beli pejzażi (Białe pejzaże) – w języku polskim, wyd. „Ibis”, Warszawa
Przypisy
Bibliografia http://liternet.bg/publish2/eniagolova/index.html
Kategoria:Bułgarscy dziennikarze Kategoria:Bułgarscy poeci XX wieku Kategoria:Bułgarscy poeci XXI wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Dobriczu Kategoria:Pisarze związani z Sofią Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Bułgarscy redaktorzy naczelni