Uproszczone pismo chińskie (chiń. upr. ; chiń. trad. ; pinyin ) – odmiana pisma chińskiego, używana oficjalnie w Chińskiej Republice Ludowej, a także w Singapurze.
Systematycznego uproszczenia podjęto się w ChRL w latach 50. XX wieku, chociaż pierwsze głosy apelujące o stworzenie systemu pisma łatwiejszego dla przeciętnego człowieka pojawiały się już pod koniec XIX wiekuLanguage Reform in Modern China, Ping Chen (w: 'The Oxford Handbook of Chinese Linguistics’, William S-Y. Wang, Chaofen Sun).. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Ostatecznie, na przestrzeni niemal dekady, uproszczono ok. 50 procent najpopularniejszych znaków chińskich, czego efekty opublikowano w pierwszej „Ogólnej Standardowej Tabeli Znaków Chińskich” (chiń. upr. ; pinyin tōngyòng guīfàn hànzì biǎo) w 1964 roku. Aktualna „Ogólna Tabela” została uchwalona i opublikowana w 2013 roku, i zawiera 8105 znakówOgólna Standardowa Tabela Znaków Chińskich..
Za wzór wielu uproszczeniom posłużyły formy znaków tradycyjnego pisma trawiastego. W wielu przypadkach uproszczenie zatarło jednak pierwotne zależności między znakami – dwa różne tradycyjne znaki czasem przechodzą w jeden uproszczony, a podobne – przechodzą w całkiem różne. Może to powodować pomyłki, a także trudności w czytaniu.
Pismo tradycyjne, takie jak przed reformą, używane jest w Republice Chińskiej (Tajwan), Hongkongu i Makau. Spotkać się z nim można także w Chinach kontynentalnych, a także w Japonii, Wietnamie i Korei, w szczególności w świątyniach i obiektach historycznych. Ponieważ zapis tradycyjny uważany jest za bardziej elegancki, używany jest m.in. w kaligrafii (dziedzina sztuki) i różnego rodzaju prestiżowych wydawnictwach.
Przykład tekstu w piśmie uproszczonym:
波兰位于欧洲中部，西与德国为邻，南与捷克、斯洛伐克接壤，东邻俄罗斯、立陶宛、白俄罗斯、乌克兰，北濒波罗的海。
Tłumaczenie: Polska położona jest w Europie Środkowej, na zachodzie sąsiaduje z Niemcami, na południu z Czechami i Słowacją, na wschodzie z Rosją, Litwą, Białorusią, Ukrainą, a od północy przylega do Morza Bałtyckiego.
Przykłady uproszczeń Znaktradycyjny Znakuproszczony Wymowa (hanyu pinyin) i znaczenie 發 发 fā; wysyłać, rozwijać, okazywać, wystawiać itd. 髮 发 fà; włosy 見 见 jiàn; zobaczyć, spotkać 體 体 tǐ; ciało, forma, system 貝 贝 bèi; muszla, kosztowności 車 车 chē; wóz, pojazd 電 电 diàn; piorun, elektryczny, elektryczność 長 长 cháng; długość, długi, zawsze, stalezhǎng; 1) szef, kierownik, starszy 2) rosnąć, rozwijać 門 门 mén; drzwi, wrota, oddział 選 选 xuǎn; wybrać, wybierać 韋 韦 wéi; (nazwisko), miękka skóra 讓 让 ràng; prosić, pozwalać, musieć 風 风 fēng; wiatr, obyczaj, moda 飛 飞 fēi; latać 東 东 dōng; wschód 馬 马 mǎ; koń (nazwisko) 樂 乐 lè; radość, śmiech (nazwisko)yuè; muzyka (nazwisko) 鳥 乌 wū; kruk, czarny 麥 麦 mài; zboże (nazwisko) 塵 尘 chén; ziemia, pył 齊 齐 qí; (nazwisko), równy, gładki, wyrównać, wygładzić 齒 齿 chǐ; ząb 龍 龙 lóng; smok, nazwisko 龜 龟 guī; żółw
Uproszczenia znaków chińskich w Japonii Uproszczenia wielu znaków chińskich dokonano po II wojnie światowej również w Japonii w sposób niezależny od Chińskiej Republiki Ludowej (ChRL). Niektóre z powstałych znaków mogą być identyczne z uproszczonymi znakami używanymi w ChRL, np. 学 (uczyć się) inne zaś zupełnie różne, np. na bazie tradycyjnego znaku 龍 powstały niezależnie od siebie japoński znak 竜, oraz uproszczony chiński znak 龙 (smok).
Zobacz też systemy pisma CJK
Przypisy
Kategoria:Język chiński Kategoria:Pismo chińskie