Andrzej Wójcik (ur. 17 czerwca 1926 w Babicach k. Oświęcimia, zm. 9 lutego 2009 w Poznaniu) – polski filolog, profesor, wykładowca Instytutu Filologii Klasycznej UAM, badacz poezji antycznej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława, urzędnika państwowego, i Marii z domu Hałacińskiej. Miał brata Bogdana. Przed II wojną światową ukończył w Gostyniu szkołę podstawową oraz rozpoczął naukę w Gimnazjum Ziemi Gostyńskiej.

Podczas okupacji niemieckiej 8 grudnia 1939 został wysiedlony do Generalnej Guberni w okolice Rawy Mazowieckiej, gdzie pracował jako robotnik rolny. W połowie 1943 przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował jako laborant w Institüt für Fleckfieber und Virusforschung. Na tajnych kompletach opanował materiał szkoły średniej.

Po wojnie kontynuował naukę w krakowskim Gimnazjum i Liceum im. Wandy i w lipcu 1945 zdał maturę. Jesienią tego roku przeniósł się do Poznania, gdzie podjął studia na Uniwersytecie Poznańskim (potem UAM) na kierunkach: filologia klasyczna oraz polonistyka. Tytuł magistra otrzymał 30 czerwca 1949 (praca Quatenus Catullus differat ab Horatio). Nauczał łaciny w Seminarium Duchownym w Gorzowie Wielkopolskim. Od 1955 lektor języków klasycznych na Studium Języków Obcych UAM. Doktorat z filologii obronił 31 maja 1962 (Kształtowanie się legendy Katona Starszego w starożytności). Stopień doktora habilitowanego otrzymał 6 października 1977 na podstawie rozprawy Problematyka literacka w twórczości Horacego. Docent od 1 lutego 1979. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał 31 marca 1988.

Podstawowymi nurtami tematycznymi opracowywanymi przez Andrzeja Wójcika były: leksykografia grecka, kultura rzymska okresu archaicznego, w tym postać Katona Starszego, poezja augustowska.

Wydał cztery książki o Horacym i Owidiuszu. Pod jego kierunkiem wykształciło się 17 magistrów i jeden doktor. Był członkiem Komitetu Naukowego o Kulturze Antycznej PAN i Komisji Filologicznej PTPN. thumb|240px|Grób na cmentarzu junikowskimW grudniu 1950 ożenił się z Zofią z domu Tomaszewską (1923–1982), także filologiem klasycznym. Mieli czwórkę dzieci: Marię – mgr filologii angielskiej, Ewę – mgr filologii klasycznej, Michała – mgr. ekonomii i Antoniego – prof. fizyki w UAM.

Zmarł w Poznaniu, pochowany 18 lutego 2009 na cmentarzu na Junikowie (pole 23, kwatera 3-2).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983) Złoty Krzyż Zasługi (1974) Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1992)

Źródło:.

Nagrody

Nagroda zespołowa I stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)KOMUNIKAT o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1967 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z 30 grudnia 1967 r. Nr A-13, poz. 88 [dostęp 2026-01-12]. Nagroda indywidualna II stopnia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (1979, 1987)

Przypisy

Bibliografia Kazimierz Liman, Pożegnanie prof. dr hab. Andrzeja Wójcika (1926–2009), [w:] Życie Uniwersyteckie, nr 11(194), Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 2009, s.7, .

Kategoria:Absolwenci Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy filolodzy klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Zmarli w 2009