thumb|240px|Gmach ZUS przy ul. Dąbrowskiego thumb|240px|Osiedle Vesty w Poznaniu thumb|240px|Kościół Świętej Trójcy w Poznaniu thumb|240px|Kościół w Skórzewie thumb|240px|Tablica na I Oddziale ZUS w Poznaniu Marian Andrzejewski (ur. 21 stycznia 1882 w Poznaniu, zm. 20 stycznia 1962 tamże) – polski architekt, urbanista, inżynier i budowniczy związany z Poznaniem.
Życiorys Urodził się 21 stycznia 1882 w Poznaniu w rodzinie mistrza kominiarskiego Konstantego i Franciszki z Ginterów. Ukończył Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu, następnie w 1907 Wyższej Szkoły Technicznej Charlottenburg. Do Poznania powrócił w 1912, po odbyciu praktyk budowlanych w Berlinie i Hanowerze. Wkrótce został członkiem Wydziału Technicznego PTPN (w organizacji był od 1912 do 1945, sekretarzem pozostawał w latach 1913–1916). Wcześniej, w dniach 8–9 września 1911, brał udział w obradach IV Zjazdu Delegacji Architektów Polskich w Hotelu Bazar. Od 1919 prezes Wydziału Architektów w ramach Stowarzyszenia Techników Polskich. Od 1927 wykładał budownictwo kościelne w seminarium arcybiskupim w Poznaniu. Był biegłym zaprzysiężonym na obwód Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Od 29 marca 1929 prezes Koła Architektów w Poznaniu. Od 1934 członek SARP-u (od pierwszego walnego zebrania w Warszawie). W październiku 1936 brał udział w wystawie wzornictwa „Sztuka, kwiaty, wnętrze”. W latach 1922–1939 prowadził własną pracownię architektoniczną przy placu Wolności w Poznaniu. Był także doradcą architektonicznym Kurii Arcybiskupiej. Okupację niemiecką spędził na terenie Poznania. Po 1945 uczył w Szkole Inżynierskiej i w 1954 został kierownikiem Zakładu Budownictwa Przemysłowego. Na emeryturze od 1961.
Zmarł 20 stycznia 1962 w Poznaniu na dzień przed swoimi 80. urodzinami. Został pochowany 24 stycznia 1962 na Cmentarzu na Junikowie w Poznaniu (pole 16-30-18).
Ważne projekty (wybrane) Świeckie projekt pałacu w Czaczu (1912), przebudowa pałacu Bojanowskich w Grabonogu projekt (niezrealizowany) Pomnika Wolności na placu Wolności w Poznaniu – I nagroda (wraz z Władysławem Marcinkowskim), pałac w Żurawieńcu, lata 20. XX w., przebudowa dawnej słodowni należącej do browaru Huggerów koło Parku Wilsona na centralną restaurację PWK – największy wtenczas lokal gastronomiczny w Polsce (1929), gmach ZUS na ul. Dąbrowskiego (1931, wygrał projekt Władysława Czarneckiego, ale zrealizowano wizję Andrzejewskiego, która zajęła drugą pozycję), budynki fabryczne (1925) i parowozownia (1930–1932) dla zakładów HCP, olejarnia w Szamotułach, cukrownie w: Szamotułach i Opalenicy, grobowce na cmentarzu przy kościele św. Michała w Uzarzewie (1930, 1935), budynek szkoły przy ul. Rubież na Naramowicach w Poznaniu (1935), fabryka opon Stomil w Dębicy (1936), osiedle Vesty w Poznaniu (1936–1937), projekt gmachu Urzędu Wojewódzkiego w Toruniu – I nagroda, odbudowa w Poznaniu, po zniszczenia wojennych: Państwowego Banku Rolnego, Izby Rzemieślniczej, Zakładu Doskonalenia Rzemiosła i hal fabrycznych „Stomilu”.
Sakralne kierownictwo odnową kościoła farnego w Poznaniu (1913–1915), przebudowa kościoła św. Jadwigi w Pępowie projekt renowacji Kurii Metropolitalnej na Ostrowie Tumskim (1920), projekt przebudowy wikariatu przy ul. Lubrańskiego 2 (1924, 1928), kościół w Silnej koło Międzychodu (1925), kościół św. Barbary i św. Maurycego w Inowrocławiu (1927), kościół w Łowyniu (1927), kościół w Skórzewie (1927–1928), przebudowa drewnianego kościoła św. Mikołaja w Wierzenicy (1932), kościół Chrystusa Króla w Bolewicach (1933), restauracja drewnianego kościoła św. Barbary w Odolanowie-Górce, kościół św. Idziego w Modrzu (1936), kościół Świętej Trójcy w Poznaniu (1936–1937), dokończony w końcu XX wieku, kościoły w: Podzamczu, Kowalewie, Mątwach, Sędzinach.
Życie prywatne Od 1918 był żonaty z Łucją Lindner (1894–1962).
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja)
Przypisy
Bibliografia Kazimierz Sobkowicz, Architekci wielkopolscy – biogramy – dzieła – stowarzyszenia, cz.I, lata 1886–1939, wyd. Oddziału Poznańskiego Stowarzyszenia Architektów Polskich, Poznań, 1988, .
Kategoria:Absolwenci Liceum Ogólnokształcącego św. Marii Magdaleny w Poznaniu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Berlinie Kategoria:Architekci związani z Poznaniem Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Architektów Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1962