W październiku 1936 brał udział w wystawie wzornictwa „Sztuka, kwiaty, wnętrze”. W latach 1922–1939 prowadził własną pracownię architektoniczną przy placu Wolności w Poznaniu. Był także doradcą architektonicznym Kurii Arcybiskupiej. Okupację niemiecką spędził na terenie Poznania. Po 1945 uczył w Szkole Inżynierskiej i w 1954 został kierownikiem Zakładu Budownictwa Przemysłowego. Na emeryturze od 1961.
Zmarł 20 stycznia 1962 w Poznaniu na dzień przed swoimi 80. urodzinami. Został pochowany 24 stycznia 1962 na Cmentarzu na Junikowie w Poznaniu (pole 16-30-18).
Ważne projekty (wybrane) Świeckie projekt pałacu w Czaczu (1912), przebudowa pałacu Bojanowskich w Grabonogu projekt (niezrealizowany) Pomnika Wolności na placu Wolności w Poznaniu – I nagroda (wraz z Władysławem Marcinkowskim), pałac w Żurawieńcu, lata 20. XX w., przebudowa dawnej słodowni należącej do browaru Huggerów koło Parku Wilsona na centralną restaurację PWK – największy wtenczas lokal gastronomiczny w Polsce (1929), gmach ZUS na ul. Dąbrowskiego (1931, wygrał projekt Władysława Czarneckiego, ale zrealizowano wizję Andrzejewskiego, która zajęła drugą pozycję), budynki fabryczne (1925) i parowozownia (1930–1932) dla zakładów HCP, olejarnia w Szamotułach, cukrownie w: Szamotułach i Opalenicy, grobowce na cmentarzu przy kościele św.