200px|right|Herb
Włocki – polski herb szlachecki z nobilitacji, odmiana herbu Nieczuja.
Opis herbu Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:
Na tarczy dzielonej w słup, w polu prawym, czerwonym, trzy groty włóczni srebrne w gwiazdę; W polu lewym, czerwonym, ostrzew złota z zaćwieczonym takimż krzyżem kawalerskim i trzema sękami z prawej, dwoma z lewej.
Klejnot: nieznany.
Labry czerwone, z prawej podbite srebrem, z lewej złotem.
Najwcześniejsze wzmianki Nadany Franciszkowi Włockiemu 14 września 1581. Herb powstał w wyniku adopcji do herbu Nieczuja.
Herbowni Ponieważ herb Włocki był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:
Włocki.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Odmiany herbu Nieczuja Kategoria:Herby z nobilitacji