thumb|300px|Mapa fizyczna Peru Peru – duży kraj leżący w zachodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Spokojnym. Państwo to cechuje się górzystym krajobrazem, przez który przebiega fragment Andów. Peru cechują: piętrowość klimatyczna i duża różnorodność roślinna. Peru znane z kultury Inków jest odwiedzane przez rzesze turystów z całego świata.
Powierzchnia i granice Powierzchnia – 1 285 216 km²
Skrajne punkty: północny 0°02'S, południowy 19°20'S, zachodni 81°10'W, wschodni 68°42'W. Rozciągłość południkowa wynosi około 2000 km, a równoleżnikowa około 1300 km. Przeciętna szerokość kraju wynosi 500 km.
Peru graniczy z następującymi państwami: Ekwador 1420 km, nieuregulowana Kolumbia 1496 km Brazylia 1560 km Boliwia 900 km Chile 160 km
thumb|280px|Peru widziane z kosmosu Linia brzegowa: 2414 km
Ukształtowanie poziome Linia brzegowa Peru jest słabo rozwinięta, jedyne większe zatoki znajdują się w północnej części wybrzeża. Są to: Bahia de Paita i Bahia de Sechura. Przeważa skaliste i wysokie wybrzeże, w niektórych miejscach Kordyliery schodzą wprost do oceanu. Jedynie północna część jest niska. Jedyny większy półwysep – Paracas, znajduje się w północnej części wybrzeża, tam też znajduje się odcinek wybrzeża o cechach zbliżonych do dalmatyńskiego.
W pobliżu wybrzeży Peru leży kilkadziesiąt wysepek. Są to m.in. Lobos de Tierra, Guañape czy Huauru.
thumb|320px|Andy – Machu Picchu
Budowa geologiczna Peru leży na terenie dwóch jednostek tektonicznych, jakimi są: młode góry fałdowe Andy i przedgórskie zapadlisko na skraju prekambryjskiej platformy południowoamerykańskiej. Północna część peruwiańskich Andów zalicza się do Andów Północnych, a ciągnąca się pasem na południe od 12° S – do Andów Środkowych, dla których charakterystyczne jest występowanie rozległych wysoko położonych płaskowyży, które pokrywają pokrywy lawowe. Skały Andów zawierają różne minerały, wśród których na uwagę zasługują duże złoża rud żelaza, a także miedzi i cynku. Miejscami występuje także złoto.
Regiony leżące na wschód od pasa Andów budują skały osadowe, które wypełniają przedgórskie zapadlisko. Podłoże zapadliska stanowią skały krystaliczne. Najmłodsze osady jakimi są czwartorzędowe aluwia, zostały naniesione przez rzeki spływające z Andów. Silna erozja gleb w Peru powoduje tworzenie się u podnóży Andów stożków napływowych, które są zbudowane ze żwirów. W regionie tym występują złoża ropy naftowej. Peru, a zwłaszcza region Costa i Andy, leży w obszarze sejsmicznym, występują tam katastrofalne trzęsienia ziemi. Ostatnie poważne trzęsienie ziemi miało miejsce w 1970 roku.
Rzeźba Na obszarze Peru wyróżnia się 3 duże regiony fizycznogeograficzne, są to: Costa, która obejmuje wybrzeże Peru, Sierra, obejmują pasma Andów i Amazonia zwana Montanią i Selvą.
Costa Costa obejmuje wąski (szerokość 50–70 km) pas lądu między Oceanem Spokojnym i Kordylierą Zachodnią Andów Peruwiańskich. W najdalej na północ wysuniętej części wybrzeża wyłania się pasmo Kordyliery Nadbrzeżnej – Cerros de la Brea, które osiąga do 1140 m n.p.m. Dalej na południe w regionie Costa rozciąga się równina, gdzie znajduje się pustynia Sechura. W środkowej części Costy charakterystyczne są tarasy morskie, które wznoszą się ku Andom. Nizinny pas nadbrzeżny Costy szeroki jest od kilku do 150 km. W południowej części wybrzeża obszary nizinne nie występują. Rejon ten ma górzysty charakter, gdzie nadbrzeżne pasma górskie przekraczają 1000 m n.p.m. Najwyższy szczyt tego regionu – Criterón wznosi się na 1725 m n.p.m. thumb|279px|Pustynne tereny Costa – Sechura
Sierra Równolegle do wybrzeża ciągną się na szerokości 250–400 km pasma Andów: Kordyliera Zachodnia z najwyższym szczytem Peru – Huascaránem (6768 m n.p.m.), Kordyliera Środkowa i Kordyliera Wschodnia. Andy Peruwiańskie są silnie rozczłonkowane. Łańcuchy Kordylierów rozdzielają głębokie, podłużne doliny rzek (Marañón, Huallaga) oraz wysokie (ponad 4000 m n.p.m.) płaskowyże, zwane w Ameryce Południowej pod nazwą puna, ponad którymi wznoszą się czynne i wygasłe wulkany o średniej wysokości 5 000–6000 m n.p.m. Największy obszar zajmuje Kordyliera Zachodnia, która składa się z kilku płaskowyżów, nad którymi wznoszą się szczyty pasm górskich Kordyliery Białej, jak wymieniony wyżej szczyt Huascarán. Przy granicy z Boliwią leży płaskowyż Altiplano z tektonicznym jeziorem Titicaca. Zachodnia część Altiplano rozcięta jest głębokimi dolinami rzeki Apurimac. Pasma Andów Peruwiańskich są trudno dostępnym obszarem górskim, większość przełęczy leży na wysokości rzędu 4 800 – 5300 m n.p.m.
mały|Systemy górskie Peru
Lista łańcuchów górskich Łańcuchy górskie w Peru System górski Łańcuch górski Rozciągłość południkowa Rozciągłość równoleżnikowa Długość [km] Najwyższy szczyt Maksymalna wysokość [m] Zlewnia Region Cordillera del Cóndor 150 brak nazwy 2950 Atlantyk Amazonas Kordyliera Zachodnia Cordillera Blanca 08°20' – 10°05' S 77°00' – 77°52' W 200 Huascarán Pacyfik – Atlantyk Áncash Cordillera Negra 08°40' – 10°07' S 77°17' – 78°01' W 125 Coñocranra Pacyfik Áncash Cordillera Huallanca 09°52' – 10°03' S 76°58' – 77°04' W 19 Nevado Burro Pacyfik – Atlantyk Áncash Cordillera Huayhuash 10°11' – 10°27 'S 76°52' – 77°00' W 26 Yerupajá Pacyfik – Atlantyk ÁncashHuánucoLima Cordillera Raura 10°20' – 10°32' S 76°41' – 76°50' W 25 Nevado Santa Rosa Pacyfik – Atlantyk HuánucoLimaPasco Cordillera La Viuda 10°33' – 11°37' S 76°07' – 76°42' W 130 Rajuntay Pacyfik – Atlantyk JunínLimaPasco Cordillera Yauyos 11°37' – 12°26' S 75°30' – 76°18' W 100 Ticlla Pacyfik – Atlantyk JunínLima Cordillera Chonta 12°37' – 13°07' S 75°00' – 75°30' W 50 Nevado Palomo Pacyfik – Atlantyk Huancavelica Cordillera Huanzo 14°30' – 15°01' S 72°10' – 73°15' W 57 Huajrahuire Pacyfik – Atlantyk ApurímacArequipaAyacuchoCusco Cordillera Chila 15°15′ – 15°34′ S 71°38′ – 72°17′ W 80 Chila Pacyfik – Atlantyk Arequipa Cordillera Ampato 15°20′ – 15°53′ S 71°51' – 73°00' W 140 Coropuna Pacyfik Arequipa Cordillera Volcánica 16°07′ – 16°36′ S 70°51′ – 71°34′ W 80 Chachani Pacyfik ArequipaMoquegua Cordillera Barroso 16°41′ – 17°37′ S 69°45′ – 70°40′ W 110 Tutupaca Pacyfik – Titicaca MoqueguaTacna Kordyliera Środkowa Cordillera Huaytapallana 11°47′ – 11°57′ S 74°58′ – 75°05′ W 20 Huaytapallana Atlantyk Junín Cordillera Vilcabamba 13°05' – 13°27' S 71°52 – 72°26′ W 110 Salcantay Atlantyk Cusco Kordyliera Wschodnia Cordillera Huaguruncho 10°24′ – 10°35′ S 70°50′ – 76°01′ W 30 Huaguruncho Atlantyk HuánucoPasco Cordillera Urubamba 13°08′ – 13°17′ S 71°52 – 72°26′ W 75 Sahuasiray Atlantyk Cusco Cordillera Vilcanota 13°27′ – 14°29′ S 71°52 – 72°26′ W 120 Ausangate Atlantyk CuscoPuno Cordillera Carabaya 13°50' – 14°22' S 69°38' – 70°30' W 95 Allincapac Atlantyk – Titicaca Puno Cordillera Apolobamba 14°30' – 14°45' S 69°13' – 69°34' W 35 Chaupi Orco Atlantyk – Titicaca Puno
Amazonia Amazonia obejmuje faliste, przedgórskie równiny u wschodniego podnóża Andów (Montania) i zachodnią część Niziny Amazonki (Selva). Region tej zajmuje ponad 60% powierzchni kraju. Przedgórza Andów opadają w kierunku wschodnim od 1500 do 500 m n.p.m. i określane są nazwą – Selva Alta. Nizina Amazonki ma równinny charakter i określana jest jako Selva Baja. Najwięcej obszarów nizinnych leży w północnej części Peru, w dolnych biegach rzek Marañon i Ukajali, które tworzą Amazonkę.
thumb|320px|Peruwiańskie wybrzeże
Klimat Peru leży w strefie klimatu równikowego i podrównikowego, sam klimat tego kraju wybitnie zróżnicowany. Na wybrzeżu i zachodnich stokach Andów występuje klimat zwrotnikowy suchy i wybitnie suchy. Przyczyną tego jest wpływ zimnego Prądu Peruwiańskiego, który osusza powietrza. W Andach panuje klimat górski z wyraźną piętrowością klimatyczną. W Montanii panuje klimat równikowy wilgotny, charakterystyczny dla strefy deszczowych lasów Amazonii.
Temperatury W regionie Costa przebieg termiczny jest typowy dla klimatu zwrotnikowego. Przez cały rok średnie miesięczne temperatury wynoszą powyżej 15 °C. Zimą jedynie w krótkim okresie średnia dobowa temperatura może obniżyć się do 13 °C, generalnie zimą średnie wartości termiczne wynoszą około 15 °C. Wiosną i następnie latem średnia termiczna jest wyższa niż 20 °C, średnie temperatury latem wynoszą od 24 do 26 °C. Upały występują w głębi lądu, tam gdzie teren jest nizinny, czyli na północy kraju. Nad samym oceanem w wyniku działania Prądu Peruwiańskiego temperatury nie są zbyt wysokie. Cały obszar Costa, mimo iż leży nad oceanem, cechuje się dość dużymi amplitudami rocznymi od 10 °C ma północy do 15 °C. W Andach występuje piętrowość klimatyczna i temperatury obniżają się o 1 °C na każde 150 m. Na wysokościach ponad 2300 m n.p.m. panują typowe dla klimatu umiarkowanego temperatury rzędu 10–15 °C. Ponad 3500 m n.p.m. jest zimno, średnia roczna temperatura nie przekracza 5 °C. W górach występują wysokie dobowe wahania temperatur. Po wschodniej stronie Andów wraz ze spadkiem wysokości wrasta temperatura, obniża się także amplituda termiczna. Region Amazonii (Montania) charakteryzują temperatury typowe dla klimatu równikowego. Średnia dobowa temperatura wynosi w każdym miesiącu powyżej 20 °C. Średnie wartości wynoszą 25–27 °C.
Opady Opady są zróżnicowane ze względu na rzeźbę terenu (południkowy układ Andów), strefowość klimatyczną (klimat równikowy) i wpływ prądu morskiego.
Suche regiony w Peru występują w regionie Costa. Na południowym odcinku wybrzeża, średni opad wynosi około 10 mm rocznie i rośnie w kierunku północnym. Na północnym krańcu wybrzeża jest wilgotniej, opady wynoszą 500 mm rocznie. W Zachodniej i Środkowej Kordylierze opady nie są wysokie, szczególnie w kotlinach i płaskowyżach śródgórskich gdzie średnie wartości wynoszą około 500 mm rocznie. Na północy opady dochodzą do 1000 mm. Większe opady występują w Kordylierze Wschodniej, szczególne na dowietrznych stokach wschodnich, które są osłonięte od działania suchego Prądu Peruwiańskiego. Zbocza Andów opadające ku Nizinie Brazylijskiej wynoszą od 2000 do 3000 mm. Opady skupiają się w miesiącach letnich. Amazonia jest wilgotnym, tropikalnym regionem, gdzie opady wynoszą od 1800 do 3000 mm. Lokalnie opady są wyższe, a ich maksimum przypada na lato, choć na terenach Amazonii ogólnie pada przez cały rok, szczególnie na północy, gdzie nie występuje wyraźna pora sucha, jak na południu kraju. Na terenach górskich występują opady śniegu, a granica wiecznego śniegu w Andach Peruwiańskich przebiega na wysokości około 4000 m n.p.m.
thumb|320px|Rzeka Marañón
Wody Terytorium Peru należy do zlewisk 2 oceanów: Spokojnego i Atlantyckiego. Zlewisko Oceanu Spokojnego obejmuje wybrzeże i zachodnie stoki Andów. Obszar tego zlewiska odwadniany jest przez krótkie, w większości okresowe rzeki, wykorzystywane głównie do nawadniania. W kierunku Pacyfiku spływa 60 rzek, ale tylko 25 uchodzi do oceanu. Najdłuższe rzeki wybrzeża to: Tumbes, Piura, Santa i Rimac. Pozostała część Peru należy do zlewiska Oceanu Atlantyckiego i jest odwadniana przez źródłowe rzeki (Ukajali o długości 1928 km i Marañón o długości 1800 km) Amazonki oraz jej dopływy: Madeirę, Napo, Putumayo i inne. Obszary bezodpływowe obejmują bezpośrednie zlewisko jeziora Titicaca i zajmują południową część Altiplano.
W górach występują liczne jeziora polodowcowe, największym z nich jest Junín (Chinchaycocha), które ma 70 km długości i 18 km szerokości. W Andach Peruwiańskich występują liczne lodowce, największe – w Kordylierze Białej. Znajduje się tam lodowiec Hauscarán o długości 3,7 km i powierzchni 4,2 km².
Gleby