mały|Hans Prinzhorn Hans Prinzhorn (ur. 6 czerwca 1886 w Hemer, zm. 14 czerwca 1933 w Monachium) – niemiecki lekarz psychiatra i historyk sztuki.
Studiował historię sztuki i filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1908 roku otrzymał stopień doktora. Wyjechał do Anglii, gdzie zamierzał pobierać nauki śpiewu. Później studiował medycynę na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. Stopień doktora medycyny otrzymał w 1917 roku w Strassburgu. Podczas I wojny światowej był chirurgiem polowym.
Od 1919 r. asystent Karla Wilmannsa w klinice psychiatrycznej w Heidelbergu. Zebrał wtedy kolekcję sztuki chorych psychicznie. W 1921 roku zbiory zawierały ponad 5000 dzieł. W 1922 roku opublikował monografię na temat sztuki chorych umysłowo, Bildnerei der Geisteskranken. Praktykował w Zurychu, Dreźnie i Wiesbaden. Od 1925 r. prowadził praktykę psychoterapeutyczną we Frankfurcie.
Zmarł w 1933 roku na dur brzuszny. Został pochowany na Cmentarzu Leśnym w Monachium.
Prace Gottfried Sempers aesthetische Grundanschauungen. Union, 1909 Bildnerei Der Geisteskranken. Berlin: Verlag Julius Springer, 1922 Bildnerei der Gefangenen. A. Juncker, 1926 Nietzsche und das XX. jahrhundert. N. Kampmann, 1928 Hans Prinzhorn, Arnold Eiloart: Psychotherapy; its nature – its assumptions – its limitations: a search for essentials. J. Cape, 1932 Persönlichkeitspsychologie: Entwurf einer biozentrischen Wirklichkeitslehre vom Menschen. Quelle & Meyer, 1932 Nachgelassene Gedichte. Rahtgens, 1934
Bibliografia Neue Deutsche Biographie 20 (2001), s. 730–731
Linki zewnętrzne Sammlung Prinzhorn The Modern Art Index Project, Metropolitan Museum of Art
Kategoria:Niemieccy historycy sztuki Kategoria:Niemieccy psychiatrzy Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Leśnym w Monachium Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1933