Łucja Bałzukiewicz (ur. 13 grudnia 1887 w Wilnie, zm. 11 maja 1976 w Lublinie) – polska malarka. Siostra malarza Józefa i rzeźbiarza Bolesława Bałzukiewiczów.
Życiorys mały|Grób Łucji Bałzukiewicz na cmentarzu przy ul. Lipowej|240x240px Uczyła się początkowo w domu, następnie w gimnazjum i wileńskiej Szkole Rysunkowej Iwana Trutniewa. W latach 1907–1909 przebywała w Paryżu, ucząc się malarstwa u Olgi Boznańskiej i Henri Martina (1860–1943). W latach 1909–1946 mieszkała w Wilnie, ucząc rysunku w Państwowym Gimnazjum im. Joachima Lelewela. Od 1939 była członkiem Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków. W 1946 zamieszkała w Lublinie. Wstąpiła do Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1964 była członkiem grupy artystów plastyków „Zachęta". Jej twórczości poświęcone były dwie wystawy indywidualne w Galerii Biura Wystaw Artystycznych w Lublinie w latach 1962 i 1970.
Zmarła w Lublinie, została pochowana na tamtejszym cmentarzu rzymskokatolickim przy ulicy Lipowej (sek. 1, rz. 3).
Twórczość mały|Portret Olgi Boznańskiej, 1909|329x329px Posługiwała się głównie techniką olejną. W jej twórczości widać wpływy Olgi Boznańskiej, u której studiowała w Paryżu. Z tego też okresu pochodzą liczne studia portretowe (m.in Portret Olgi Boznańskiej, 1909). W okresie wileńskim malowała głównie nastrojowe i realistyczne krajobrazy oraz obrazy sakralne. Tematykę jej dzieł stanowiły m.in. zabytkowe kościoły, rozstajne drogi leśne, młyny, krzyże i stare cmentarze Wileńszczyzny. W swoich pracach uwieczniała również miejsca związane z Adamem Mickiewiczem (ruiny dworku i zamku w Nowogródku). W 1919 przebywała przez kilka miesięcy w Krakowie i Zakopanem. Uwieczniła wówczas na płótnie m.in. Kopiec Kościuszki, Skałkę od strony Wisły, Giewont, Stary cmentarz w Zakopanem. W okresie powojennym namalowała obrazy o tematyce religijnej dla kościołów ziemi lubelskiej, nadal tworzyła także pejzaże (m.in. serię widoków ze Sławinka), studia portretowe i martwe natury.
Wybrane dzieła Portrety Portret Olgi Boznańskiej (1909) Portret Cyganki (1909) Studium portretowe I (1910) Studium portretowe II (1910) Portret Ojca (1914) Portret siostry (1946) Autoportret (1965)
Pejzaże Droga w Zelwie (1914) (do cyklu należą też Rozstajne drogi i Zelwa – pejzaż) Rozstajne drogi z rozległej panoramy Trynopol pod Wilnem (1927) Trzy stogi Sławinek – dwór (1947) Widok z okna – jesień (1955) Kościół św. Mikołaja – Lublin (1959) Kazimierz – zamek (1966) Żniwa na Sławinku (1968)
Kwiaty i martwe natury Róże (1959) Nasturcje (1961) Astry i owoce (1964)
Obrazy sakralne Św. Katarzyna Aleksandryjska – kolegiata w Krypnie (1922) Matka Boska Ostrobramska (kopia obrazu Matki Bożej z Ostrej Bramy w Wilnie) – bazylika archikatedralna w Białymstoku (1927)
Matka Boska Dobrej Rady – kościół w Dziadkowicach (ok. 1930) Św. Franciszek z Asyżu – kaplica w Udryczach (1933) Chrzest Chrystusa – kościół w Łubinie Kościelnym (1938) Matka Boska Ostrobramska – kościół w Chodorówca (1947) Matka Boska Częstochowska – kościół w Kopisku (1951) Św. Teresa – kościół w Mońkach (lata 50. XX w.) Serce Pana Jezusa i Matka Boska z Góry Karmel – kościół w Osmoli (1952)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Rysunkowej w Wilnie Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy nauczyciele rysunku Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1976