Eric Belton Evers Bruhn (ur. 3 października 1928 w Kopenhadze, zm. 1 kwietnia 1986 w Toronto) – duński tancerz baletowy, choreograf i aktor.
Życiorys Mając dziewięć lat rozpoczął naukę w Dansk Royal Theatre Ballet School w Kopenhadze. Pierwszy raz wystąpił na scenie w 1946 tańcząc w roli Adonisa według choreografii Haralda Landersa. W 1947 zdał egzamin i dostał się do Royal Ballet, ale przebywając w Wielkiej Brytanii zaangażował się w Metropolitan Ballet. Rok później wrócił do Danii, a już w 1949 został głównym tancerzem Royal Ballet. Tańcząc ze światowej sławy baletmistrzem Hansem Beckiem został przez niego uznany za osobę o wybitnym talencie, której wróżył wielką sławę. W drugiej połowie 1949 Erik Bruhn wyjechał do Nowego Jorku, przez dziewięć lat występował w American Ballet Theatre. W międzyczasie epizodycznie występował w kopenhaskim Royal Ballet. W 1961 ostatecznie pożegnał scenę duńską i rozpoczął karierę solisty występując z wieloma zespołami baletowymi w Europie i USA. Występował m.in. w USA (w Nowym Jorku, Chicago), Kanadzie, Francji i Wielkiej Brytanii.
Do jego najwybitniejszych ról należą główne partie z Sylfidy, Giselle, Romeo i Julia i Jeziora łabędziego. W 1962 John Cranko specjalnie dla Erika Bruhna skomponował balet Dafnis i Chloe, który został wystawiony w Stuttgart Ballet.
Do klasyki baletu przeszły jego występy ze znanymi balerinami: Amerykankami Cynthią Gregory, Norą Kaye, Allegrą Kent i Marią Tallchief, Rosjanką Natalią Makarową, Dunką Kristin Simone, Angielką Nadią Neriną.
W latach 1967–1973 był dyrektorem Szwedzkiego Baletu Królewskiego, a od 1983 do śmierci Narodowego Baletu Kanady.
W 1963 przyznano mu Order Danebroga oraz przyznawaną we Francji nagrodę im. Niżyńskiego.
Od 1961 był w nieformalnych i zmiennych relacjach z Rudolfem Nuriejewem.
Zmarł 1 kwietnia 1986 roku. Przyczyną jego śmierci był rak płuc.
Niektóre publikacje, w szczególności książka skompilowana przez wydawcę Pierre’a-Henri Verlhaca, wspominają o nieoficjalnej wersji, że przyczyną śmierci mógł być AIDS. Te informacje mają charakter spekulacyjny i nie są potwierdzone dokumentacją medyczną, ponieważ Verlhac nie jest badaczem ani biografem (a jedynie wydawcą), który miałby dostęp do danych osobowych. Oficjalny biograf Bruhna, Alexander Meinertz, również obala te plotki w swojej pracyMeinertz Alexander. Erik Bruhn: Billedet indeni. (2008) .
Z pozostawionego majątku Erika Bruhna utworzono fundację wspierającą młodych tancerzy baletowych.
Przypisy
Bibliografia
Gruen, John: Erik Bruhn: Danseur Noble. 1979
Kategoria:Duńscy choreografowie Kategoria:Duńscy tancerze Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1986