Regelinda (ur. zapewne 989, zm. po 1014) – polska księżniczka z dynastii Piastów, najstarsza z córek Bolesława I Chrobrego i Emnildy, margrabina miśnieńska.
Życiorys Była jedną z trzech córek Bolesława I Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy; jej rodzonymi braćmi byli król Polski Mieszko II i książę Otton, a rodzonymi siostrami nieznana z imienia ksieni i nieznana z imienia żona księcia ruskiego Świętopełka I. Regelinda była przyrodnią siostrą Bezpryma i Matyldy.
W 1002 lub 1003 roku została wydana za mąż za Hermana, syna miśnieńskiego margrabiego Ekkeharda I z saskiego rodu Ekkehardynów.
Związek ten wiązał dynastię piastowską z wpływowym rodem związanym z Marchią Miśnieńską, położoną na pograniczu sasko-piastowskim. Małżeństwo Regelindy i Hermana miało również znaczenie polityczne. Zawarcie związku nastąpiło niedługo po porozumieniu Bolesława Chrobrego z królem Henrykiem II w Merseburgu w 1002 roku i mogło służyć umocnieniu relacji między Piastami a saskim rodem Ekkehardynów. Po objęciu przez Hermana w 1009 roku urzędu margrabiego Miśni jego pozycja nabrała dodatkowego znaczenia w stosunkach między Bolesławem a Cesarstwem.
Regelinda cieszyła się dobrą pamięcią w Saksonii. W dokumentacji katedry w Naumburgu zachowały się wzmianki o jej upamiętnieniu.
Data śmierci Regelindy nie jest znana. W średniowiecznych księgach nekrologicznych odnotowano dzień jej śmierci – 21 marca – bez podania roku, określając ją mianem fundatorki (Relingis fundatrix). XIV-wieczny kalendarz katedralny wspominał również o jej darowiźnie na rzecz kościoła, określonej na 10 denarów srebra. Wiadomo, że zmarła po 1014 roku; przypuszcza się, że jednak nie wcześniej niż około 1030 roku. Nie zachowały się żadne informacje na temat jej ewentualnego potomstwa.
Regelinda w kulturze Regelinda jest najbardziej znana z naturalnej wielkości posągu z katedry naumburskiej, przedstawiającego (niem.) Die lächelinde Polin (pol.) śmiejącą się Polkę. Dzieło to wykonane około 1240 r. jest przypisywane anonimowemu rzeźbiarzowi Mistrzowi Naumburskiemu. Należy do najbardziej znanych poloników w europejskiej sztuce gotyckiej.
Regelinda jest bohaterką opowiadań Uśmiech księżniczki (Maria Krüger, zbiór Złota korona) oraz W Gnieźnie w roku tysięcznym (Anna Lisowska-Niepokólczycka, zbiór Zrękowiny księżniczki).
Postać Regelindy pojawia się w książce Elżbiety Cherezinskiej pt. "Królowa".
Genealogia
Mieszko Iur. w okr. 922–945 zm. 25 V 992 Dobrawaur. ok. 930 zm. 977 Dobromirur. ? zm. ? NNur. ? zm. ? Bolesław I Chrobryur. 967zm. 17 VI 1025 Emnildaur. w okr. 970–975zm. w okr. 1016–1017
Regelinda(ur. zap. 989, zm. 21 III ok. 1030)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pierwsi Piastowie Kategoria:Polki – żony władców obcych Kategoria:Urodzeni w 989 Kategoria:Zmarli w XI wieku Kategoria:Polskie królewny