Regelinda (ur. zapewne 989, zm. po 1014) – polska księżniczka z dynastii Piastów, najstarsza z córek Bolesława I Chrobrego i Emnildy, margrabina miśnieńska.
Życiorys Była jedną z trzech córek Bolesława I Chrobrego i jego trzeciej żony Emnildy; jej rodzonymi braćmi byli król Polski Mieszko II i książę Otton, a rodzonymi siostrami nieznana z imienia ksieni i nieznana z imienia żona księcia ruskiego Świętopełka I. Regelinda była przyrodnią siostrą Bezpryma i Matyldy.
W 1002 lub 1003 roku została wydana za mąż za Hermana, syna miśnieńskiego margrabiego Ekkeharda I z saskiego rodu Ekkehardynów.
Związek ten wiązał dynastię piastowską z wpływowym rodem związanym z Marchią Miśnieńską, położoną na pograniczu sasko-piastowskim. Małżeństwo Regelindy i Hermana miało również znaczenie polityczne. Zawarcie związku nastąpiło niedługo po porozumieniu Bolesława Chrobrego z królem Henrykiem II w Merseburgu w 1002 roku i mogło służyć umocnieniu relacji między Piastami a saskim rodem Ekkehardynów. Po objęciu przez Hermana w 1009 roku urzędu margrabiego Miśni jego pozycja nabrała dodatkowego znaczenia w stosunkach między Bolesławem a Cesarstwem.
Regelinda cieszyła się dobrą pamięcią w Saksonii. W dokumentacji katedry w Naumburgu zachowały się wzmianki o jej upamiętnieniu.