Bitwa o Highbury (ang. Battle of Highbury) – nazwa nadana spotkaniu piłkarskiemu, rozegranemu 14 listopada 1934 roku, na stadionie Highbury, pomiędzy reprezentacjami Anglii i Włoch. W latach trzydziestych XX wieku określane było przez Anglików „prawdziwym meczem o mistrzostwo świata”; we Włoszech za zwycięstwo Benito Mussolini obiecał każdemu piłkarzowi podarować samochód Alfa Romeo i nagrodę pieniężną 150 funtów.
Był to pierwszy mecz reprezentacji Włoch, po zdobyciu tytułu na Mistrzostwach Świata 1934 roku. Anglia nie brała udziału w turnieju, gdyż Angielski Związek Piłkarski zrezygnował z członkostwa w FIFA w 1928 roku.
W reprezentacji Anglii wystąpiło siedmiu piłkarzy Arsenalu (nigdy więcej w zespole narodowym nie zagrało tylu piłkarzy zrzeszonych w jednym klubie) – Frank Moss, George Male, Eddie Hapgood, Wilf Copping, Ray Bowden, Ted Drake i Cliff Bastin.
W reprezentacji Włoch najliczniejszą grupę stanowili piłkarze Juventusu (Luigi Bertolini, Luis Monti, Pietro Serantoni, Giovanni Ferrari oraz Raimundo Orsi) i Interu – (Carlo Ceresoli, Luigi Allemandi i Giuseppe Meazza).
Przebieg meczu I połowa W 1. minucie Brook nie wykorzystał rzutu karnego, po tym jak Drake został sfaulowany przez Ceresciolego. Wkrótce potem napastnik Manchesteru City zdobył dwie bramki – jedną po uderzeniu głową, drugą z rzutu wolnego. Trzecią bramkę zdobył Drake.
Spotkanie dominowało w brutalne zagrania; już w 10. minucie boisko, z powodu złamania nogi, opuścić musiał obrońca Luis Monti po zderzeniu z Drakem; w efekcie goście zmuszeni byli kontynuować mecz w osłabieniu, gdyż zmiany rezerwowych wprowadzono dopiero w latach sześćdziesiątych XX wieku. W ramach rewanżu Włosi często dopuszczali się podobnych zagrań, w wyniku których Eddie Hapgood miał złamany nos (opatrywany był przez 15 minut poza boiskiem), Bowden skręcił nogę w kostce, a Brook doznał złamania kości ramienia.
II połowa W drugiej części meczu, po zdobyciu dwóch bramek, Włosi osiągnęli przewagę i byli bliscy wyrównania – po jednym ze strzałów piłka odbiła się od poprzeczki, kilkakrotnie zmuszony był interweniować angielski bramkarz Frank Moss.
Ostatecznie reprezentacja Anglii pokonała ówczesnych mistrzów świata 3:2, a piłkarzem meczu został pomocnik Arsenalu Wilf Copping.
Po spotkaniu angielscy kibice obwołali swoich piłkarzy mistrzami świata. We Włoszech z kolei, mimo porażki, drużyna z tego meczu wciąż nazywana jest Lwami Highbury (ang. The Lions of Highbury, wł. Leoni di Highbury).
Brutalność tego meczu spowodowała rozważenie przez Związek Piłkarski zrezygnowanie z rozgrywania oficjalnych meczów międzypaństwowych (nie biorąc pod uwagę tzw. Home Nations).
Statystyki meczu
ANGLIA: BR 1 Frank Moss – Arsenal – 3#OB 2 George Male – Arsenal – debiutOB 3 Eddie Hapgood (kapitan) – Arsenal – 8OB 4 Cliff Britton – Everton – 1PO 5 Jack Barker – Derby County – 1PO 6 Wilf Copping – Arsenal – 6PO 7 Stanley Matthews – Stoke City – 1PO 8 Ray Bowden – Arsenal – 1NA 9 Ted Drake – Arsenal – debiutNA 10 Cliff Bastin – Arsenal – 8NA 11 Eric Brook – Manchester City – 9 WŁOCHY: BR 1 Carlo Ceresoli – Ambrosiana-Inter – 1#OB 2 Eraldo Monzeglio – Bologna 1909 – 17OB 3 Luigi Allemandi – Ambrosiana-Inter – 14PO 4 Attilio Ferraris (kapitan) – S.S. Lazio – 25PO 5 Luis Monti – Juventus F.C. – 15PO 6 Luigi Bertolini – Juventus F.C. – 23PO 7 Enrique Guaita – AS Roma – 6PO 8 Pietro Serantoni – Juventus F.C. – 3NA 9 Giuseppe Meazza – Ambrosiana-Inter – 27NA 10 Giovanni Ferrari – Juventus F.C. – 23NA 11 Raimundo Orsi – Juventus F.C. – 32 Trener: Vittorio Pozzo
# liczba spotkań w kadrze rozegrana do 14 listopada 1934 roku
Przypisy
Kategoria:1934 w piłce nożnej Kategoria:1934 w Wielkiej Brytanii Kategoria:Mecze piłkarskie Kategoria:Reprezentacja Anglii w piłce nożnej Kategoria:Reprezentacja Włoch w piłce nożnej