Bitwa o Highbury (ang. Battle of Highbury) – nazwa nadana spotkaniu piłkarskiemu, rozegranemu 14 listopada 1934 roku, na stadionie Highbury, pomiędzy reprezentacjami Anglii i Włoch. W latach trzydziestych XX wieku określane było przez Anglików „prawdziwym meczem o mistrzostwo świata”; we Włoszech za zwycięstwo Benito Mussolini obiecał każdemu piłkarzowi podarować samochód Alfa Romeo i nagrodę pieniężną 150 funtów.
Był to pierwszy mecz reprezentacji Włoch, po zdobyciu tytułu na Mistrzostwach Świata 1934 roku. Anglia nie brała udziału w turnieju, gdyż Angielski Związek Piłkarski zrezygnował z członkostwa w FIFA w 1928 roku.
W reprezentacji Anglii wystąpiło siedmiu piłkarzy Arsenalu (nigdy więcej w zespole narodowym nie zagrało tylu piłkarzy zrzeszonych w jednym klubie) – Frank Moss, George Male, Eddie Hapgood, Wilf Copping, Ray Bowden, Ted Drake i Cliff Bastin.
W reprezentacji Włoch najliczniejszą grupę stanowili piłkarze Juventusu (Luigi Bertolini, Luis Monti, Pietro Serantoni, Giovanni Ferrari oraz Raimundo Orsi) i Interu – (Carlo Ceresoli, Luigi Allemandi i Giuseppe Meazza).