Nikołaj Aleksandrowicz Rozanow, ros. Николай Александрович Розанов (ur. w 1889 r. w Mamonowie, zm. ?) – rosyjski wojskowy (podpułkownik), emigracyjny działacz kombatancki, tłumacz rosyjskiego oddziału 9 Armii, a następnie oficer do specjalnych poruczeń w sztabie Rezerwy Wojsk Kozackich podczas II wojny światowej.
W 1908 rozpoczął studia na politechnice w Moskwie, ale w 1910 przeszedł do aleksiejowskiej szkoły wojskowej. Po jej ukończeniu w stopniu podporucznika w 1912 r., służył oficerem w baterii artylerii. Brał udział w I wojnie światowej, dochodząc do stopnia kapitana. Do marca 1919 r. pracował w Centrotekstiliu w Moskwie, po czym został zmobilizowany do wojska bolszewickiego. Służył w Kijowie. W kwietniu tego roku nawiązał kontakt z b. generałem armii carskiej Sakowninem, który skierował go do Odessy, aby porozumiał się z dowódcą jednego z bolszewickich pułków Aleksiejewym, zamierzającym przejść na stronę Białych. Kiedy dojechał do stacji kolejowej Boblinskaja, trafił na odwrót wojsk bolszewickich spod Odessy. Po dotarciu tam pociągu pancernego "Generał Szkuro" przejechał z jego załogą na pozycje Białych. Został oficerem artyleryjskim dywizjonu pociągów pancernych III Korpusu Konnego Sił Zbrojnych Południa Rosji. W październiku 1919 był starszym oficerem pociągu pancernego "Wołk", który wspierał odwrót V Korpusu Kawalerii. Wkrótce "Wołk" został uszkodzony podczas pojedynku ogniowego z bolszewickim pociągiem pancernym "Черноморец". Na początku 1920 r. wraz z wojskami Białych ewakuował się na Krym. Awansował do stopnia podpułkownika. W połowie października tego roku został ewakuowany do Gallipoli. Na emigracji pozostał w Turcji. Następnie przyjechał do Kowna. Wstąpił do armii litewskiej. W styczniu 1926 r. przeniósł się do Paryża, gdzie podjął studia na politechnice. Po jej ukończeniu w 1929 r., podjął pracę jako nauczyciel. Jednocześnie działał w Związku Oficerów - Artylerzystów. W 1934 r. zamieszkał w Berlinie. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., wstąpił do Wehrmachtu jako tłumacz języka rosyjskiego. Na początku października tego roku przybył do tzw. rosyjskiego oddziału 9 Armii w Smoleńsku. Odkomenderowano go do 451 Pułku Piechoty 252 Dywizji Piechoty. Na początku stycznia 1943 r., kiedy pułk stacjonował w Rżewie, z rozkazu dowódcy pułku N. A. Rozanow nawiązał kontakt ze starostami okolicznych wsi w celu zwerbowania siły roboczej dla robót na rzecz Niemców. Od końca 1943 r. do sierpnia 1944 był tłumaczem komendantury polowej nr 581, a następnie służył jako oficer do specjalnych poruczeń w sztabie Rezerwy Wojsk Kozackich w Berlinie, na czele której stał gen. Andriej G. Szkuro. Pod koniec wojny dołączył do sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. Dalsze jego losy są nieznane.
Linki zewnętrzne Biografia ppłk. Nikołaja A. Rozanowa
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w XX wieku