Budno (nazwa historyczna: Budeńsko, Budowo, zwyczajowo Stare Budno, niem. Buddendorf) – wieś sołecka w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie goleniowskim, w gminie Goleniów. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie szczecińskim.

W 2021 roku wieś liczyła 464 mieszkańców.

W skład sołectwa Budno wchodzą: wieś Budno, kolonia Żółwia Wykaz sołectw Gminy Goleniów i osiedli oraz część wsi Budno-Kolonia.

+ Integralne części wsi Budno SIMC Nazwa Rodzajnie nadano Budno-Kolonia część wsi

Geografia Wieś leży około 5 km na południowy wschód od Goleniowa, na Równinie Nowogardzkiej, przy drodze prowadzącej do Maszewa. Pierwotna część wsi, ma charakter głównie rolniczy, zaś w nowej części wsi, o nieoficjalnej nazwie Budno-Kolonia położonej przy drodze wojewódzkiej nr 113 dominuje zabudowa o charakterze jednorodzinnym. Powstaje tam spora ilość nowych domów stanowiących przedmieścia Goleniowa. Cała wieś położona jest wśród wzgórz morenowych i lasów.

Historia Początki stałego osadnictwa na terenie Budna to epoka kultury łużyckiej. W czasie średniowiecza znajdowało się tutaj grodzisko, którego mieszkańcy zajmowali się uprawą roli i hodowlą zwierząt. W XIII wieku zbudowano tutaj zamek Kamieniec, opisany w 1269 roku w sporze między Barnimem I a biskupem kamieńskim. Wzmianka o wsi pochodzi również z dokumentu lokacyjnego miasta Goleniowa z roku 1314 (prawa lubeckie), w którym mowa jest o włościach miasta, docierających do wsi Buddendorf. Wieś została założona na planie ulicówki. Od XVI do XX wieku była własnością rodu von Petersdorf. W późniejszym okresie rozbudowana. Powstał tutaj folwark, pałac (dwór) oraz park, rozbudowany w XIX w. Na początku XX wieku przejęta przez Pomorskie Towarzystwo Ziemskie (Pommersche Landgesellschaft). Oprócz dworu i folwarku znajdował się tutaj ceglany kościół neogotycki, cmentarz, gospoda oraz wyrobisko żwiru. W 1925 roku zamieszkiwało tutaj około 210 osób. Po II wojnie światowej zespół parkowo-dworski został przejęty przez miejscowe Państwowe Gospodarstwo Rolne i doprowadzony do ruiny, dwór rozebrano, zaś park zarósł i zmienił się w dziki lasek. Folwark został w dużej części przebudowany lub rozebrany. Obecny układ budynków we wsi nie przypomina tego sprzed II wojny światowej. Zachowało się jedynie kilka zagród z początku XX wieku, reszta budynków to bloki PGR-owskie lub nowe budownictwo jednorodzinne. W 1978 roku rozebrano kościół.

Przyroda Obecnie główną atrakcją turystyczną wsi jest aleja jaworów prowadząca do centrum Budna.

Gospodarka Znajduje się tutaj sklep, kilka dużych gospodarstw rolnych, elewator zbożowy oraz kilka firm. Nieopodal Budna, na wzgórzu przy drodze prowadzącej do Maszewa, w niewielkim zagajniku stoi samotna mogiła. W 2013 r. rozpoczęła się budowa schroniska, które zostało przyniesione z Miękowa. Znajduje się ono niedaleko byłego wysypiska śmieci. Został tam także wybudowany ośrodek dla ludzi bezdomnych.

Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT

Kategoria:Budno (województwo zachodniopomorskie)