Al-Waladża (arab. الولجة) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 21 października 1948.
Położenie Al-Waladża leżała wśród wzgórz Judei, w odległości 8 kilometrów na zachód od miasta Jerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1 770,8 ha. We wsi mieszkało wówczas 1 650 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 1 750,7 Żydzi 3,5 publiczne 16,6 Razem 1 770,8
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy oliwek 8 0 uprawy nawadniane 213,6 0 uprawy zbóż 620,5 2,2 nieużytki 930,1 1,3 zabudowane 3,1 0
Historia W 1596 Al-Waladża liczyła 655 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, winorośli, owoców, oliwek, oraz hodowli kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Al-Waladża była dużą wsią. Wieś posiadała jeden meczet i szkołę podstawową.
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 wieś zajęły wojska egipskie. Była ona broniona przez arabskich ochotników z Bractwa Muzułmańskiego i Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczas operacji Jekew w dniu 21 października 1948 wojska izraelskie zajęły wieś Al-Waladża. Mieszkańcy zostali wysiedleni, a większość domów wyburzono. Wieś została odbudowana po wojnie po drugiej stronie wadi, pod nazwą Al-Waladża.
Miejsce obecnie Na gruntach wioski Al-Waladża powstał w 1950 moszaw Amminadaw.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Al-Waladża: „Na terenie wsi stoi kilka kamiennych domów. Północna część terenu pokryta jest kamiennym gruzem. Na zachodzie znajdują się tarasy, które porastają drzewa migdałowe”.
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)