Al-Waladża (arab. الولجة) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Jerozolimy w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko arabskiej (al-Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 21 października 1948.
Położenie Al-Waladża leżała wśród wzgórz Judei, w odległości 8 kilometrów na zachód od miasta Jerozolima. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 1 770,8 ha. We wsi mieszkało wówczas 1 650 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 1 750,7 Żydzi 3,5 publiczne 16,6 Razem 1 770,8
Rodzaj użytkowanych gruntów Arabowie (hektary) Żydzi (hektary) uprawy oliwek 8 0 uprawy nawadniane 213,6 0 uprawy zbóż 620,5 2,2 nieużytki 930,1 1,3 zabudowane 3,1 0
Historia W 1596 Al-Waladża liczyła 655 mieszkańców, którzy płacili podatki z upraw pszenicy, jęczmienia, winorośli, owoców, oliwek, oraz hodowli kóz i uli.
W okresie panowania Brytyjczyków Al-Waladża była dużą wsią. Wieś posiadała jeden meczet i szkołę podstawową.