My Chemical Romance (MCR lub My Chem) – amerykańska grupa wykonująca szeroko pojętą muzykę rockową, działająca w latach 2001–2013 oraz ponownie od 2019.
Historia Początki kariery (2001–2002) Zespół powstał w 2001 z inicjatywy frontmana, Gerarda Waya i byłego perkusisty Matta Pelissiera. Kiedy doszło do zamachów z 11 września 2001, Way zdecydował się na zmiany w swoim życiu i postanowić poświęcić się muzyce, porzucając szansę podpisania kontraktu z wydawnictwem Cartoon Network na wydanie własnej kreskówki (The Breakfast Monkey). Razem z Mattem Pelissierem napisał piosenkę „Skylines and Turnstiles”, inspirowany wydarzeniami z 11 września. Następnie poprosili ich wspólnego przyjaciela, Raya Toro, by do nich dołączył, gdyż Way nie był w stanie jednocześnie grać na gitarze i śpiewać. Na strychu domu Matta nagrali demo „Skylines and Turnstiles”, ale też dwóch innych piosenek: „Our Lady of Sorrows” i „Cubicles”. Bratu Gerarda, Mikeyowi Wayowi, spodobało się to, co robili, więc postanowił zostać w zespole jako basista, porzucając jednocześnie naukę w college’u. Mikey Way wymyślił nazwę zespołu, czerpiąc tytuł z książki Irivne’a Welsha pt. Ecstasy: Three Tales of Chemical Romance.
My Chemical Romance podpisali kontrakt z wytwórnią Eyeball Records i grali w tym samym studiu, co Pencey Prep i Thursday. Tam spotkali Franka Iero, wokalistę i gitarzystę zespołu Pencey Prep, który po rozpadzie Pencey Prep na przełomie 2001 i 2002, kilka dni przed nagraniem debiutanckiego albumu zespołu, dołączył do MCR jako drugi wokalista i gitarzysta rytmiczny. Po trzech miesiącach od powstania nagrali swój pierwszy album pt. I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love, który wydali 23 lipca 2002. Ich producentem był wokalista zespołu Thursday, Geoff Rickley. Album odniósł sukces na scenie undergroundowej. Z kolei kilka większych wytwórni złożyło im oferty, by podpisali kontrakt. Członkowie zespołu twierdzili, że obawiają się utraty swobody tworzenia, ale ostatecznie podpisali kontrakt z Reprise Records.
Przełom (2003–2006) Zespół w 2003 zaczął pracować nad materiałem na kolejny album. Efektem prac była płyta pt. Three Cheers for Sweet Revenge, którą wydali w 2004 i za której wysoką sprzedaż uzyskali certyfikat platynowej płyty. Wydawnictwo promowali singlami: „I’m Not Okay (I Promise)”, „Helena” i „The Ghost of You”. Miejsce Matta Pelissiera w tym czasie zajął nowy perkusista, Bob Bryar.
Zespół na początku 2005 po raz pierwszy wsparł trasę Taste of Chaos, a także otwierał koncerty zespołu Green Day podczas ich tournée American Idiot World Tour (2004–2005). Latem tego samego roku koncertowali z Fall Out Boy na Warped Tour 2005. W 2006 odbyli trasę z Alkaline Trio i Reggie and the Full Effect po Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku wraz z zespołem The Used nagrali cover zespołu Queen i Davida Bowiego "Under Pressure".
21 marca 2006 wydali album audio-wideo pt. Life On the Murder Scene, na którym umieścili m.in. swój pamiętnik, nagrania z koncertów i filmy nakręcone na planach teledysków. 27 czerwca tego samego roku premierę miało nieautoryzowane DVD biograficzne zespołu pt. Things That Make You Go Mmmm!, które zawiera wywiady z osobami, które znały zespół jeszcze przed ich światowym rozgłosem.
The Black Parade (2006–2007) Nagrywanie trzeciego albumu studyjnego zespół rozpoczął 10 kwietnia 2006. W nagraniach wziął udział Rob Cavallo, producent wielu płyt zespołu Green Day. Album początkowo miał nosić tytuł The Rise and Fall of My Chemical Romance, ale Gerard Way wyjaśnił w wywiadzie dla branżowego czasopisma „Kerrang!”, że „to nigdy nie był tytuł albumu, lecz bardziej bujda albo żart”. Muzycy na początku sierpnia 2006 ukończyli realizację zdjęć do teledysków do dwóch pierwszych piosenek: „Welcome to the Black Parade” i „Famous Last Words”, które wyreżyserował Sam Bayer. Gerard Way i Bob Bryar podczas zdjęć do drugiego z wideoklipów odnieśli kontuzje: Way zerwał sobie ścięgna w kostce, a Bryar poważnie poparzył sobie nogę (moment wypadku został uwieczniony w wersji teledysku przeznaczonej na rynek brytyjski), do której wdała się infekcja, przez co wymagał kontroli szpitalnej. Zespół w konsekwencji zdarzeń odwołał kilka koncertów. Album The Black Parade jest uważany za sukces zespołu, m.in. dotarł do Top 30 najlepszych albumów wg brytyjskiego magazynu „NME”. Od 22 lutego 2007 do 9 maja 2009 odbywali trasę koncertową The Black Parade World Tour. W międzyczasie grali z zespołami, takimi jak Rise Against, Thursday, Muse czy Billy Talent. Podczas trasy do członków grupy dołączył James Dewees, uzupełniając personel muzyczny o keyboard. The Black Parade plebiscycie magazynu „Kerrang!” został uznany za czwarty najlepszy album 2006 roku. Muzycy w 2007 zdobyli nagrodę dla najlepszego międzynarodowego zespołu na gali rozdaniu nagród magazynu „NME”.
Mikey Way 19 kwietnia 2007 ogłosił przerwanie występów w ramach The Black Parade World Tour, ponieważ chciał spędzić więcej czasu ze swoją wówczas nową żoną, Alicią Simmons-Way. Waya na koncertach zastąpił przyjaciel zespołu, Matt Cortez, który grał z zespołem aż do powrotu basisty wraz z początkiem października 2007. Zespół był częścią trasy Projekt Revolution wymyślonej przez członków grupy Linkin Park, podczas której (wraz z Placebo, Saosin, Taking Back Sunday, HIM, i Linkin Park) dawali koncerty na terenie Stanów Zjednoczonych. W październiku ruszyli na samodzielną trasę koncertową po Europie.
15 listopada 2007 poinformowano, że dalsze koncerty My Chemical Romance nie odbędą się w pełnym składzie, ponieważ Frank Iero i Bob Bryar zakończyli swój udział w trasie koncertowej promującej ich nowy album: Bob Bryar doznał kontuzji nadgarstków, co uniemożliwiało mu grę na perkusji, więc z powodów zdrowotnych zrezygnował z trasy aż do wyleczenia (zastąpił go Pete), a Frank Iero musiał wrócić do domu z powodu śmierci babci (zastąpił go Matt Cortez).
Muzycy w 2007 zostali nominowani również do American Music Award dla najlepszej grupy alternatywnej w 2007 w ramach American Music Awards, ale nie zdobyli nagrody. 19 grudnia 2007 w Japonii wydali EP-kę pt. Live and Rare zawierającą piosenki z singli z The Black Parade.
The Black Parade is Dead! (2008) 30 czerwca 2008 wydali album DVD pt. The Black Parade is Dead!, który zawierał zapis z koncertu w Palacio de los Deportes w Meksyku i „kameralny” występ w klubie Maxwell’s w Hoboken (New Jersey). DVD zostało wydane także w limitowanej edycji zawierającej akt zgonu i maskę zaprojektowaną przez jednego członka zespołu, a wszystko to zamknięte zostało w drewnianej trumience oznaczonej logiem My Chemical Romance.
Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys (2010) We wrześniu 2010 na oficjalnym profilu My Chemical Romance w serwisie YouTube opublikowano zwiastun zatytułowany „Art Is the Weapon”, który ujawnił tytuł czwartego studyjnego albumu grupy, Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys. 22 września miała miejsce premiera utworu „Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)” w radiu BBC (Wielka Brytania) i w KROQ (Wielkie Los Angeles). Lista utworów została opublikowana 23 września za pośrednictwem oficjalnej strony zespołu. Premiera czwartego albumu My Chemical Romance odbyła się 22 listopada 2010.
Koniec działalności (2013) 22 marca 2013 członkowie My Chemical Romance ogłosili zakończenie działalności zespołu. Wyjaśnili:
Gerard Way wytłumaczył okoliczności zakończenia działalności My Chemical Romance w liście pożegnalnym skierowanym do fanów, pisząc:
Reaktywacja zespołu (2019)
31 października 2019 muzycy ogłosili sceniczny powrót. 20 grudnia 2019 zagrali koncert w Shrine Expo Hall w Los Angeles. 12 maja 2022 wydali „The Foundations of Decay”, pierwszy singiel od 2014. 19 i 20 października 2024 wystąpili na festiwalu When We Were Young w Las Vegas, na którym zagrali cały album The Black Parade. W listopadzie 2024 ogłosili trasę koncertową po Ameryce Północnej pt. Long Live The Black Parade. W tym samym miesiącu zmarł były perkusista zespołu, Bob Bryar, któremu zespół i publiczność oddali hołd podczas koncertu w jego rodzinnym mieście, Chicago.
Trasa rozpoczęła się 11 lipca 2025. W późniejszym okresie trasę przedłużono do 2026 i zapowiedziano koncerty w Meksyku, Ameryce Południowej, Azji i Europie.
Muzycy
Obecny skład zespołu Gerard Way – wokal prowadzący (2001–2013, od 2019) Ray Toro – gitara prowadząca, wokal wspierający (2001–2013, od 2019), gitara rytmiczna (2001–2002) Mikey Way – gitara basowa (2001–2013, od 2019) Frank Iero – gitara rytmiczna, wokal wspierający (2002–2013, od 2019)
Byli członkowie Matt Pelissier – perkusja (2001–2004) Bob Bryar – perkusja (2004–2010) James Dewees – instrumenty klawiszowe, wokal wspierający, instrumenty perkusyjne (2007–2013)
Muzycy koncertowi Jarrod Alexander – perkusja (2011–2013, od 2019) Jamie Muhoberac – instrumenty klawiszowe (od 2019) Pete Parada – perkusja (2007) Matt Cortez – gitara basowa (2007), gitara (2007–2008) Tucker Rule – perkusja (2007–2008) Todd Price – gitara (2008) Michael Pedicone – perkusja (2010–2011)
Dyskografia Albumy studyjne 2002: I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love 2004: Three Cheers for Sweet Revenge 2006: The Black Parade 2010: Danger Days: The True Lives of the Fabulous Killjoys
Albumy koncertowe 2006: Life on the Murder Scene 2008: The Black Parade is Dead!
Albumy kompilacyjne 2012: Conventional Weapons 2014: May Death Never Stop You
Minialbumy 2002: Like Phantoms, Forever 2005: Warped Tour Bootleg Series 2007: Live and Rare 2009: The Black Parade: The B-Sides 2010: The Mad Gear and Missile Kid 2011: iTunes Festival: London 2011
Single 2002: „Honey, This Mirror Isn't Big Enough for the Two of Us” 2002: „Vampires Will Never Hurt You” 2004: „Headfirst for Halos” 2004: „Thank You for the Venom” 2004: „I’m Not Okay (I Promise)” 2005: „Helena” 2005: „The Ghost of You” 2006: „Welcome to the Black Parade” 2007: „Famous Last Words” 2007: „I Don’t Love You” 2007: „Teenagers” 2009: „Desolation Row” 2010: „Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)” 2010: „The Only Hope for Me Is You” 2010: „Sing” 2011: „Sing it for Japan” 2011: „Planetary (GO!)” 2011: „Bulletproof Heart” 2011: „The Only Hope for Me Is You” 2012: „Boy Division” 2012: „Tomorrow's money” 2012: „Gun” 2012: „Ambulance” 2012: „The Light Behind Your Eyes” 2014: „Fake Your Death” 2022: „The Foundations of Decay”
Wideografia Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat USA2006 Life on the Murder Scene Data: 21 marca 2006 Wydawca: Reprise Records 5 USA: platynowa płyta2008 The Black Parade is Dead! Data: 1 lipca 2008 Wydawca: Reprise Records – USA: złota płyta2009 ¡Venganza! Data: 10 kwietnia 2009 Wydawca: Reprise Records –
Teledyski Rok Tytuł Reżyseria 2002 „Honey, This Mirror Isn’t Big Enough for the Two of Us” Marc Debiak, Mark Serao, Chris Vaglio „Vampires Will Never Hurt You” Marc Debiak 2004 „I’m Not Okay (I Promise)” Greg Kaplan „I’m Not Okay (I Promise)” Marc Webb 2005 „Helena” „The Ghost of You” 2006 „Welcome to the Black Parade” Samuel Bayer „Famous Last Words” 2007 „I Don’t Love You” Marc Webb „Teenagers” 2009 „Desolation Row” Zack Snyder 2010 „Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)” Roboshobo, Gerard Way „SING” P. R. Brown, Gerard Way 2011 „Planetary (Go!)” Michael Sterling Eaton 2012 „The Kids from Yesterday” Emily Eisemann
Nagrody i wyróżnienia Rok Kategoria Tytułem Nagroda Nota Źródło 2005Best International BandMy Chemical Romance Metal Hammer Golden Gods AwardsNominacjaBest Video„Helena”wygrana 2006Best Video„Ghost of You”NominacjaBest Band On The Planet My Chemical Romance Kerrang! Awardswygrana 2007Best International BandwygranaBest Video„The Black Parade” Metal Hammer Golden Gods AwardsNominacja Album Of The YearThe Black ParadeNominacja2011Best Video„Na Na Na (Na Na Na Na Na Na Na Na Na)” Kerrang! Awardswygrana2012Best International BandMy Chemical Romancewygrana
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona zespołu