Tadeusz Kern-Jędrychowski, ps. Szrapnel (ur. 14 marca 1917 w StolinieMiejsce urodzenia: Częstochowa - Arkusz ewidencji personalnej [dostęp 2024-09-03]., zm. 15 marca 1995 w Warszawie) – polski inżynier, oficer Armii Krajowej, żołnierz Zgrupowania „Żmija”, uczestnik powstania warszawskiego.
Życiorys Syn Aleksandra i Heleny Kern, nauczycielki. Miał ojczyma, który został wywieziony do Starobielska. Uczył się w Częstochowie, gdzie zdał maturę. Przed II wojną światową ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu (1937–1938) i Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu (1938–1939).
W kampanii wrześniowej jako porucznik artylerii walczył w składzie Armii „Pomorze”. 1 października 1939 został wzięty do niewoli niemieckiej, z której po 8 dniach uciekł. Od 15 października 1939 do 1 lutego 1941 przebywał w Częstochowie, później w Warszawie, gdzie pracował w firmie produkującej płyty wiórowo-cementowe. Działał w konspiracji. Był szefem Oddziału II Obwodu AK Żoliborz, oraz instruktorem Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agrikola”. W nocy z 19 na 20 kwietnia 1943 był jednym z dowódców akcji oddziału „Osjan” i oddziałów żoliborskich zdobycia magazynów zakładów produkcji konserw „Bacutil” na ulicy Otwockiej na Pradze. 28 kwietnia 1943 dowodził akcją dywersyjną na rzecz wsparcia powstania w getcie warszawskim. Na rozkaz dowódcy obwodu ppłk. Mieczysława Niedzielskiego „Żywiciel”, brał udział w ataku na posterunek SS na rogu ul. Konwiktorskiej i Zakroczymskiej. W czasie akcji zabito trzech esesmanów. Dowodził również akcją 21 maja 1943 likwidacji Szymona Wiktorowicza, konfidenta Gestapo w organizacji „Miecz i Pług”, który zadenuncjował m.in. Janusza Kusocińskiego. Akcja miała miejsce przy ul. Elektoralnej. Wzięło w niej udział 6 podchorążych. W trakcie powstania warszawskiego, 1 sierpnia przeszedł z meldunkiem dowódcy obwodu do Śródmieścia, w połowie sierpnia przybył kanałami na Żoliborz, gdzie 20 sierpnia został mianowany Szefem Wydziału Bezpieczeństwa Sztabu Obwodu. „Szrapnel” dowodził wówczas kontrwywiadem i żandarmerią polową. 17 września objął dowodzenie kompanią „Szrapnel” złożoną z resztek Zgrupowania „Żmija”. Po powstaniu przebywał w niewoli w Stalagu XI A Altengrabow, Kommando - I batalion (numer jeniecki 46518).
W czasie II wojny światowej ożenił się z Hanną z Krajewskich (ur. 1920), z którą miał syna Jacka (ur. 1942).
Po wojnie ukończył Szkołę Inżynierską w Szczecinie i Politechnikę Gdańską.
W 1945 podjął pracę w warszawskim oddziale PKS, dochodząc do stanowiska dyrektora. Pełnił także funkcję wiceprzewodniczącego zarządu ZBoWiD.
Książki Ekonomika i organizacja transportu samochodowego Poradnik ekonomisty transportu samochodowego
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Partyzancki Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” (1981)150 żołnierzy Września otrzymało medale „Za udział w wojnie obronnej 1939” [w:] Trybuna Robotnicza, nr 175, 2 września 1981, s. 2. Warszawski Krzyż Powstańczy Srebrny Krzyż Zasługi (27 kwietnia 1956) „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie transportu drogowego i lotniczego”. Medal za Warszawę 1939–1945 Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1985) Źródło:.
Przypisy
Bibliografia
Jacek Miłobędzki, Andrzej Myślicki, Zgrupowanie „Żmija" w Powstaniu Warszawskim, „Wojskowy Przegląd Historyczny” Nr, 3/1987.
Kategoria:Członkowie Komend Obwodów AK Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Podporucznicy artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1995