mały|Blanca Suárez (2017) mały|Blanca Suárez (Berlinale 2017) Blanca Martinez Suárez (ur. 21 października 1988 w Madrycie) – hiszpańska aktorka filmowa i telewizyjna. Rozgłos przyniosła jej rola w młodzieżowym serialu dramatycznym Internat (2007–2010), po którym wystąpiła w produkcji Statek (2011–2013). Jej kariera telewizyjna obejmuje również role w takich serialach jak Karol, władca Hiszpanii (2015), Lo que escondían sus ojos (2016), Telefonistki (2017–2020) oraz Bez tchu (od 2024).

Suárez zadebiutowała w filmie pełnometrażowym w horrorze Eskalofrío (2008). Występ w filmie Pedra Almodóvara Skóra, w której żyję (2011) przyniósł jej nominację do nagrody Goya dla najlepszej debiutującej aktorki. W jej dorobku filmowym znajdują się także role w produkcjach: Przelotni kochankowie (2013), Ta noc jest moja (2015), Bar (2017), Nie zważając na nic (2019), El verano que vivimos (2020), Czworo do tanga (2022) oraz Me he hecho viral (2023).

Życiorys Młodość Blanca Martínez Suárez urodziła się 21 października 1988 roku w Madrycie. Jest najmłodszą córką architekta miejskiego i jego żony Laury Suárez, bankierki z Madrytu. Ma brata, który jest o jedenaście lat starszy od niej.

Naukę aktorstwa rozpoczęła w Szkole Teatralnej Tritón w 1996 roku, do której uczęszczała aż do 2009 roku, kiedy to zagrała swoją ostatnią sztukę, osiągając już popularność w serialu telewizyjnym Internat. Na początku swojej kariery aktorskiej zapisała się na Uniwersytet Rey Juan Carlos w Madrycie, aby uzyskać stopień naukowy z zakresu komunikacji audiowizualnej, jednakże porzuciła studia, by poświęcić się karierze.

Kariera Blanca Suárez zadebiutowała na dużym ekranie rolą w filmie Eskalofrío, choć w telewizji pojawiła się już wcześniej w serialu Internat.

W 2010 roku Suárez zagrała swoją pierwszą główną rolę w filmie Neonowe ciało (Carne de Neón) u boku Mario Casasa; obraz ten wszedł na ekrany w 2011 roku. Następnie wystąpiła wraz z Antonio Banderasem i Eleną Anayą w filmie Pedra Almodóvara Skóra, w której żyję, za który zebrała entuzjastyczne recenzje krytyków oraz otrzymała nominację do nagrody Goya dla najlepszej debiutującej aktorki. W tym samym roku pojawiła się w teledysku do utworu „Estoy prohibido” zespołu Ladrones.

Została także zauważona przez projektantów mody – często występuje w magazynach takich jak: "Glamour" czy "Cosmopolitan". W 2013 roku została modelką włoskiej marki bieliźniarskiej Intimissimi.

W 2013 roku Suárez wystąpiła w komedii Przelotni kochankowie w reżyserii Pedra Almodóvara. Podczas Festiwalu Filmowego w Cannes w 2013 roku otrzymała nagrodę Trophée Chopard dla żeńskiego odkrycia roku; statuetkę wręczył jej Colin Firth. W 2014 roku wcieliła się w postać Śnieżki w jednym z odcinków serialu Cuéntame un cuento.

Rok 2015 przyniósł jej role w miniserialu Komandosi (Los nuestros), gdzie zagrała u boku Hugo Silvy, oraz w serialu historycznym Karol, władca Hiszpanii, w którym wystąpiła jako Izabela Portugalska. W tym samym czasie zagrała w filmach: Zabłąkani (Perdiendo el norte) (u boku Yona Gonzáleza, z którym współpracowała już przy Internacie) oraz Ta noc jest moja Álexa de la Iglesii – za tę rolę otrzymała nominację dla najlepszej aktorki drugoplanowej podczas 3. edycji nagród Feroz. Wystąpiła również w kolejnym filmie tego reżysera pt. Bar (2017).

W 2024 roku dołączyła do obsady dramatu medycznego Netflixa pt. Bez tchu. Wciela się w nim w postać lekarki zmagającej się z problemami zawodowymi i osobistymi.

Życie prywatne Suárez była w związku z aktorem Javierem Pereirą od 2008 do 2010 roku. Następnie, w latach 2011–2014, spotykała się i mieszkała z Miguelem Ángelem Silvestre, z którym grała w filmie Pasmo sukcesów. W 2014 roku Suárez przez krótki czas spotykała się z hiszpańskim muzykiem pop-rockowym Danim Martínem. Od 2015 do 2017 roku była związana z aktorem Joelem Bosquedem, a później, od marca 2018 do października 2019 roku, z Mario Casasem. Przez ostatnie lata Suárez pozostaje w związku z aktorem Javierem Reyem.

Filmografia

Film Rok Tytuł Rola Uwagi 2008 Eskalofrío Ángela Tchórze (Cobardes) Redaktorka 2009 Fuga de cerebros Głos Angel Universos Dziewczynafilm krótkometrażowy El Cónsul de Sodoma Sandra 2010 Hemisferio Violetafilm krótkometrażowy Neonowe ciało (Carne de Neón) Verónica 2011 Skóra, w której żyję Norma Ledgard 2012 Pasmo sukcesów (The Pelayos) Ingrid Miel de naranjas Carmen 2013 Przelotni kochankowie (Los amantes pasajeros) Ruth 2015 Zabłąkani (Perdiendo el norte) Carla Mi gran noche Paloma 2016 Moja piekarnia na Brooklynie (Bakery in Brooklyn) Daniella 2017 Bar (El bar) Elena 2018 Jakiś czas później Méndez 2019 Nie zważając na nic Sarah 2020 El verano que vivimos Lucía Vega 2022 Próba (El Test) Berta Me he hecho viral Mabel Czworo do tanga (El cuarto pasajero)Lorena2024Disco, Ibiza, LocomíaLurdes Iríbar2025Ślad zła (La huella del mal)Silvia GuzmánParecido a un asesinatoEva

Telewizja Rok Tytuł Rola Uwagi 2007-2010 Internat Julia Medina gł. rola2011-2013StatekAinhoa Monterogł. rola2014Cuéntame un cuentoKrólewna Śnieżka1 odc.Piękna i Bestia (La Bella e la Bestia)Bella Dubois in DalVilleminiserial2015Komandosi (Los nuestros)Isabelminiserial, gł. rolaKarol, władca Hiszpanii (Carlos, rey emperador)Izabela Portugalska9 odc.2016Lo que escondían sus ojosSonsoles de Icazaminiserial, gł. rola2017-2020Telefonistki (Las chicas del cable)Lidia Aguilar Dávila / Alba Romero Méndezgł. rola2021JaguarIsabel GarridoEl Internado: Las CumbresJulia Medinacameo; 1 odc.2024–obecnieBez tchu (Respira)Jéssica Donoso

Nagrody i nominacje Nominacja do nagrody Goya za film Skóra, w której żyję (2011) Wygrana Premio Talento Revelación del Cine Español za serial Internat (2009) Wygrana Premios Ondas za serial Statek (2011)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Hiszpańskie aktorki filmowe Kategoria:Hiszpańskie aktorki telewizyjne Kategoria:Urodzeni w 1988 Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie