Giuliano Gemma (ur. 2 września 1938 w Rzymie, zm. 1 października 2013 w Civitavecchia) – włoski aktor filmowy i telewizyjny.

W trakcie swojej długiej kariery filmowej wystąpił w ponad stu filmach i zdobył liczne nagrody, w tym statuetkę David di Donatello, nagrodę dla najlepszego aktora na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach, Nastro d’argento oraz – trzykrotnie – nagrodę im. Vittoria De Siki.

Życiorys Urodził się w Rzymie jako jedyne dziecko Agher Chiarini i robotnika Domenico Gemmy. Jego matka pochodziła z Reggio, a ojciec z Ceprano. Rodzice zawarli związek małżeński rok wcześniej w Reggio Emilia, gdzie Gemma mieszkał z dziadkami ze strony matki w latach 1940–1948 i uczęszczał do szkoły podstawowej. W okresie dojrzewania rozwinął w sobie pasję do sportu – gimnastyki, ćwiczeń na przyrządach, a przede wszystkim boksu – i brał udział w wielu turniejach, w których odnosił zwycięstwa. Służbę wojskową odbywał jako strażak w rzymskiej dzielnicy Capannelle; tam też zaprzyjaźnił się z bokserem Nino Benvenutim. Jeszcze większą pasją darzył kino. Już od chłopięcych lat Gemma interesował się filmami wszelkiego rodzaju, a jego idolem był Burt Lancaster. Jako czternastolatek bywał w studiach Cinecittà, często towarzysząc ojcu, który pracował tam jako sekretarz produkcji. W wieku osiemnastu lat postanowił poświęcić całą swoją energię wielkiemu ekranowi i zaczął zdobywać pierwsze szlify jako kaskader oraz statysta.

Był postawnym, pełnym energii mężczyzną, który w młodości pracował jako cyrkowy akrobata (trapezista); nawet po zdobyciu uznania jako aktor osobiście wykonywał wiele niebezpiecznych scen akrobatycznych, nigdy nie korzystając z usług dublera. Występował również pod nazwiskiem Montgomery Wood. Pracował jako kaskader, zanim został obsadzony w rolach aktorskich, jako Brando w komedii Dino Risiego Wenecja, księżyc i ty (Venezia, la luna e tu, 1958) z Alberto Sordim, Melanippo w filmie miecza i sandałów Herkules i królowa Lidia (Ercole e la regina di Lidia, 1959) w reżyserii Mario Bavy, oficer rzymski w dramacie kostiumowym Williama Wylera Ben Hur (1959) i generał wojsk Giuseppego Garibaldiego w dramacie historycznym Luchino Viscontiego Lampart (1963).

Rozpoznawalność w latach 60. i 70. zapewnił mu udział w spaghetti westernach. Zdobywca nagrody specjalnej David di Donatello za rolę majora Matisa w dramacie Valerio Zurliniego Pustynia Tatarów (1976).

W 1978 otrzymał nagrodę na festiwalu w Karlowych Warach dla najlepszego aktora za kreację prefekta Cesare Moriego w dramacie Żelazny prefekt (Il prefetto di ferro, 1977).

W 1973 poślubił Natalię Roberti, która zmarła w 1995. Mieli dwie córki: Giulianę i Verę (ur. 4 lipca 1970). 11 września 1997 ożenił się z dziennikarką Danielą „Babą” Richerme i przeprowadził do Cerveteri. W późniejszym okresie życia odkrył nową pasję: prezentował swoje rzeźby z brązu na rozmaitych wystawach.

Zmarł 1 października 2013 w wieku 75 lat w następstwie obrażeń poniesionych w wypadku samochodowym, pochowany na Cmentarzu Flamińskim w Rzymie.

Filmografia 1959: Ben Hur – rzymski oficer (niewymieniony) 1963: Lampart (Il Gattopardo) – generał Garibaldiego 1964: Markiza Angelika (Angélique, marquise des anges) – Nicolas 1965: Un dollaro bucato – Gary O’Hara 1965: Adiós gringo – Brent Landers 1965: Piękna Angelika (Merveilleuse Angélique) – Nicolas 1965: Pistolet dla Ringa (Una pistola per Ringo) – Ringo 1965: Powrót Ringa (Il ritorno di Ringo) – Ringo / Montgomery Brown 1967: Dni gniewu (I giorni dell'ira) – Scott Mary 1976: Pustynia Tatarów (Il Deserto dei Tartari) – Matiss 1982: Ciemności (Tenebre) − kapitan Germani 1986: Miejmy nadzieję, że to będzie córka (Speriamo che sia femmina) − Guido Nardoni 1992: Klejnoty (Jewels) – Lorenzo 2005: Jan Paweł II (Pope John Paul II) – Joaquín Navarro-Valls

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Aktorzy związani z Rzymem Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Włoscy aktorzy filmowi Kategoria:Włoscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Włoskie ofiary wypadków drogowych Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Zmarli w 2013