Born to Die – drugi album studyjny amerykańskiej autorki tekstów oraz piosenkarki Lany Del Rey. Płyta ukazała się 27 stycznia 2012 roku wydana przez wytwórnie Polydor, Interscope Records oraz Stranger Records. Po podpisaniu umowy z wytwórnią Stranger w czerwcu 2011 roku, wokalistka wydała singiel "Video Games", drugi "Born to Die" ukazał się 30 grudnia 2011 roku. Muzycznie Born to Die nawiązuje do indie popu, ale zawiera także cechy takich gatunków jak alternatywny hip hop, sadcore i pop alternatywny wywodzący się z rocka.
Płyta spotkała się z mieszanymi recenzjami krytyków, album okazał się sukcesem komercyjnym. Płyta dotarła do pierwszego miejsca w siedmiu krajach, m.in. Australii, Francji, Niemczech i Wielkiej Brytanii. Born to Die zadebiutowało także w pierwszej piątce list przebojów w kilku krajach, w tym w Stanach Zjednoczonych, gdzie w pierwszym tygodniu album osiągnął na Billboard 200 drugą pozycję.
Tło Del Rey wydała trzy-piosenkową mini płytę o tytule Kill Kill w 2008 roku, natomiast pierwszy album studyjny zatytułowany Lana Del Ray A.K.A. Lizzy Grant ukazał się w 2010 roku. To była jej pierwsza profesjonalna praca jako Lizzy Grant z niezależną wytwórnią płytową, której David Kahne był producentem. "EP Kill Kill było przez krótki czas dostępne na iTunes. W czerwcu 2011 roku wokalistka podpisała kontrakt z wytwórnią Stranger, dzięki której wydała swój debiutancki singiel "Video Games". W październiku 2011 roku zgodziła się na wspólną transakcję z Interscope Records i Polydor Records. Podczas wywiadu w magazynie The Observer Del Rey wypowiedziała się na temat pierwszego singla: "Ja po prostu zamieściłam tę piosenkę w Internecie kilka miesięcy temu. Szczerze? To nie miał być główny singiel z albumu, ale ludzie sami zdecydowali za mnie. Jestem bardzo smutna, kiedy gram ten utwór, płaczę czasem, gdy ją śpiewam." Tygodnik poinformował następnie, że Lana przygotowuje się do wydania albumu w styczniu 2012 roku. Podczas francuskiego show telewizyjnego Taratata artystka powiedziała, że płyta będzie się nazywać Born to Die. Wydawnictwo ukazało się 27 stycznia 2012 roku w Brazylii i Irlandii, 30 stycznia 2012 roku w Wielkiej Brytanii, a dzień później na całym świecie.
Kompozycje Lana wyjaśniła obniżenie głosu "Ludzie nie brali mnie bardzo poważnie, więc obniżyłam ton głosu, wierząc, że pomoże to mnie wyróżniać. Teraz śpiewam nisko ... jak na kobietę. Sama artystka opisuje swoją muzykę jako "Hollywoodzkie sadcore", porównała siebie do "gangsterskiej Nancy Sinatra". Trzeci utwór "Blue Jeans" zawiera wpływy z hip hopu. Del Rey rapuje także w kilku wersach, "Off to the Races" został lirycznie opisany jako "dziwaczny pokaz niewłaściwej niezależności", a refren przypomina Sheryl Crow " z singla z 1994 roku "Leaving Las Vegas".
Odbiór Krytyka Oceny łącznePublikacjaOcena Album of the Year 63/100 AnyDecentMusic? 6.2/10 Metacritic 62/100 RecenzjePublikacjaOcena AllMusic The A.V. Club D Entertainment Weekly C+ Evening Standard The Guardian The Independent The Observer Pitchfork 5.5/10 Rolling Stone Slant Magazine Sputnikmusic 3.0/5 Album otrzymał średnią ocenę 63 na 100 na podstawie 39 recenzji krytycznych w podsumowaniu Album of the Year, 6.2 na 10 na podstawie 40 recenzji w zestawieniu AnyDecentMusic? i 62 na 100 na podstawie 37 recenzji w Metacritic z komentarzem „ogólnie przychylne recenzje”.
Jaime Gill z BBC Music skrytykowała, że płyta "nie jest doskonała". Sal Cinquemani ze Slant Magazine przyznał ocenę 4 na 5 możliwych gwiazdek, stwierdził, że: "jak na ironię, jedynym słabym punktem albumu jest jego nieskazitelna produkcja, co może być nieco przytłaczające w ciągu 12 utworów." Alexis Petridis z The Guardian także przyznał notę 4 z 5 gwiazdek mówiąc, że Born to Die jest "pięknie nagraną muzyką pop, której jest zbyt dużo", lecz większość melodii jest "skomponowana znakomicie", uznając, że Del Rey "nie ma lirycznego wyposażenia rozwijającego dramatyzm albumu". Greg Kot z Chicago Tribune dał negatywną recenzję za zbyt częstą monotonię utworów.
Rob Sheffield z Rolling Stone stwierdził, że teksty były siłą tego albumu, ale Del Rey zaśpiewała "ściągniętym i napiętym głosem" i "jeszcze nie była gotowa na album". Sheffield ocenił album na 2 gwiazdki z 5 i stwierdził, że "biorąc pod uwagę jej elegancki wizerunek, to zaskoczeniem jest nudnym, ponurym i zagłodzonym-popem". AllMusic dał dwie i pół gwiazdki na pięć możliwych, stwierdzając: "jest przepaść, która oddziela "Video Games" od pozostałego materiału na albumie, który ma dokładnie ten sam cel -zmysłowy, seksi, ale żaden z tą samą liryczną gracją, siłą emocji czy sympatyczną produkcją... początek intrygujący, ale Del Rey będzie musiała zdecydować, czy chce być tak udana jak jej kariera zapowiadała się na początku." Sputnikmusic nie polubił albumu pisząc: "najgorsze jest to, że na Born to Die nawet świetne piosenki zawierają problemy". Kitty Empire z The Observer przyznała płycie trzy na pięć gwiazdek twierdząc, że w przeciwieństwie do muzyki pop Lady Gagi i Katy Perry Lana jest napędzana przez smutek, a śpiewa lakonicznym, hipnotycznym głosem, który ostatecznie ratuje tę dokładnie rozwiązłą, feministyczną, koszmarną produkcję dla romantyków."
Evan Rytlewski z magazynu The A.V. Club skrytykował album, oceniając go jako "płytki i wyczerpany nerwowo". Randall Roberts z Los Angeles Times zauważył, że wokal Lany "ma wielki potencjał", mimo wyróżniających się utworów takich jak "Summertime Sadness" i "Dark Paradise" słuchając albumu "stajesz się zmęczony i zamroczony i stajesz się bardzo, bardzo śpiący." Lindsay Zoladz z Pitchforka dała albumowi ocenę 5.5/10 pisząc: "punkt widzenia albumu, jeśli można to tak nazwać, odczuwa się jako niezgrabny i anachroniczny... [on] nigdy nie powoduje napięcia (...) Dla wszystkich, którzy gruchają o miłości i oddaniu odpowiednikiem tego albumu jest oszukany orgazm - kolekcja piosenek o nieszczęśliwej miłości bez iskry." NME stworzyło pozytywną recenzję dając albumowi notę 8/10, pisząc: "pomimo że to nie jest całkiem doskonała płyta popowa, (...) Born to Die to wciąż pojawienie się świeżej i odprężająco samokrytycznej wrażliwości w popie."
Lista utworów # Tytuł Autorzy tekstu Produkcja nagrywająca (inne wykonywane zajęcie) Czas 1. "Born to Die" Lana Del Rey, Justin Parker Emile Haynie 4:46 2. "Off to the Races" Del Rey, Tim Larcombe Patrick Berger, Haynie 5:00 3. "Blue Jeans" Del Rey, Haynie, Dan Heath Haynie 3:30 4. "Video Games" Del Rey, Parker Parker, Robopop 4:42 5. "Diet Mountain Dew" Del Rey, Mike Daly Haynie, Jeff Bhasker (producent wykonawczy) 3:43 6. "National Anthem" Del Rey, Parker, The Nexus Emile Haynie 3:51 7. "Dark Paradise" Del Rey, Rick Nowels Haynie, Nowels (producent wykonawczy) 4:03 8. "Radio" Del Rey, Parker Haynie 3:34 9. "Carmen" Del Rey, Parker Haynie, Bhasker (dodatkowy producent) 4:08 10. "Million Dollar Man" Del Rey, Chris Braide Haynie, Braide 3:51 11. "Summertime Sadness" Del Rey, Nowels Haynie, Nowels (producent wykonawczy) 4:25 12. "This Is What Makes Us Girls" Del Rey, Jim Irvin, Larcombe Al Shux, Haynie 3:58 Target exclusive bonus tracks i Special edition bonus tracks 13. "Without You" Del Rey, Sacha Skarbek Haynie 3:49 14. "Lolita" Del Rey, Liam Howe, Hannah Robinson Haynie 3:40 15. "Lucky Ones" (utwór niedostępny na edycji Target exclusive bonus track, dostępny tylko na Special edition bonus track) Del Rey, Nowels Haynie, Nowels (producent wykonawczy) 3:45
Notki Spis utworów pochodzi z książeczki zamieszczonej do albumu(2012) Album notes for Born to Die by Lana Del Rey [Booklet]. Polydor Records (Cat no. 2793087).
Personel Wykonanie Lana Del Rey – główny artysta, wokalista, kompozytor Produkcja Chris Braide – kompozytor, producent muzyczny Rick Nowels – kompozytor Mike Daly – kompozytor John Davis – mastering Justin Parker – kompozytor Emile Haynie – kompozytor, producent muzyczny Tim Larcombe – kompozytor Jim Irvin – kompozytor Lana Del Rey – kompozytor Dan Heath – kompozytor
Informacje o wykonaniu albumu podała strona internetowa spółki Barnes & Noble.
Notowania Listy (2012) NajwyższepozycjeAustralia (ARIA Charts)1Austria (IFPI)1Belgia (Ultratop Flandria)2Belgia (Ultratop Walonia)1Chorwacja (HDU)3Czechy (IFPI)5Dania (Tracklisten)3Finlandia (Finland's Official List)5Francja (SNEP)1Grecja (IFPI)5Hiszpania (PROMUSICAE)9Holandia (MegaCharts)2Irlandia (IRMA)1Kanada (Canadian Albums Chart)3Meksyk (AMPROFON)34Niemcy (Media Control Charts)1Norwegia (VG-Lista)2Nowa Zelandia (RIANZ)2Polska (OLiS)2Portugalia (AFP)2Stany Zjednoczone (Billboard 200))2Szkocja (OCC)1Szwajcaria (Schweizer Hitparade)1Szwecja (IFPI)14Tajwania (IFPI)10Wielka Brytania (UK Albums Chart)1Włochy (FIMI)5
Certyfikaty i sprzedaż Kraj Certyfikat Sprzedaż Australia (ARIA) 4x platynowa płyta280 000+ Austria (IFPI Austria) 2x platynowa płyta40 000+ Belgia (BEA) platynowa płyta 30 000+ Brazylia (Pro-Música Brasil) platynowa płyta40 000+ Dania (IFPI Danmark) 4x platynowa płyta80 000+ Francja (SNEP) diamentowa płyta 500 000+ Hiszpania (Promusicae) platynowa płyta40 000+ Irlandia (IRMA) 2x platynowa płyta30 000+ Kanada (MC) 5x platynowa płyta400 000+ Meksyk (AMPROFON) platynowa + złota płyta (Wpisać „Lana Del Rey” w polu „Artista” i „Born to Die” w polu „Título”)90 000+ Niemcy (BVMI) 9x złota płyta900 000+ Norwegia (IFPI Norge) złota płyta15 000+ Nowa Zelandia (RMNZ) 6x platynowa płyta w polu wyszukiwarki wpisać „Lana Del Rey”.90 000+ Polska (ZPAV) diamentowa płyta100 000+ Portugalia (AFP) 2x platynowa płyta30 000+ Singapur (RIAS) złota płyta5 000+ Stany Zjednoczone (RIAA) 5x platynowa płyta5 000 000+ Szwajcaria (IFPI Schweiz) 2x platynowa płyta60 000+ Szwecja (GLF) złota płyta20 000+ Węgry (MAHASZ) złota płyta3 000+ Wielka Brytania (BPI) 5x platynowa płyta1 500 000+ Włochy (FIMI) 3x platynowa płyta Zaznaczyć „Album e Compilation”, w rozwijanym menu „Anno” wybrać „Tutti gli anni”, w polu „Filtra” wpisać „Lana Del Rey”. 150 000+
Przypisy
Kategoria:Albumy Lany Del Rey Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2012 Kategoria:Albumy Interscope Records Kategoria:Albumy Polydor Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Jeffa Bhaskera Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Emile’a Hayniego Kategoria:Albumy nagrane w Electric Lady Studios