Andrzej Witold Szwarc (ur. 1 stycznia 1920 w Warszawie, zm. 7 listopada 2016 w Poznaniu) – polski prawnik, specjalista w zakresie kryminalistyki i kryminologii, profesor nauk prawnych.
Życiorys Ukończył w 1947 studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim. Na tej samej uczelni (przemianowanej następnie na Uniwersytet im. Adama Mickiewicza) uzyskiwał stopnie doktora i doktora habilitowanego nauk prawnych. Na przełomie lat 40. i 50. był także studentem Wydziału Chemii tego uniwersytetu. W 1976 został profesorem nauk prawnych. Zawodowo związany przez wiele lat z Katedrą Prawa i Procesu Karnego UAM, zaczynając w 1946 jako młodszy asystent. Zorganizował na Wydziale Prawa i Administracji Zakład Kryminalistyki, na bazie którego powstała Katedra Kryminalistyki. Był kierownikiem tej jednostki od 1966 do 1990, tj. do czasu przejścia na emeryturę. Wykładał także na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, w Akademii Spraw Wewnętrznych, w III RP prowadził zajęcia w niepaństwowych szkołach wyższych w Poznaniu.
Pod koniec lat 40. zdał egzamin sędziowski. Praktykował także w zawodzie adwokata. Pracował również jako konsultant do spraw kryminalistyki (m.in. dla Prokuratury Generalnej i Komendy Głównej Milicji Obywatelskiej) oraz jako biegły sądowy. W pracy naukowej specjalizował się w dziedzinie teorii kryminalistyki i technikach kryminalistycznych. Zajmował się zagadnieniami z zakresu badania dokumentów, uznawany jest za autora tzw. Szkoły Technicznej Ekspertyzy Dokumentów. Prowadził także badania poświęcone fonoskopii oraz kryminalistycznym aspektom zbiorów DNA. Był członkiem m.in. Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego, a także współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Kryminalistycznego.
Był autorem ekspertyz, artykułów naukowych, a także dwóch monografii z zakresu kryminalistyki. Jego praca zatytułowana Fałszerstwo dokumentów w świetle kryminalistyki z 1955 (Wydawnictwo Prawnicze) była pierwszym polskim zwartym naukowym opracowaniem tej problematyki. Druga publikacja książkowa, Kryminalistyczna ekspertyza zapisu magnetofonowego z 1964, stworzyła podstawy dla badań fonoskopijnych w Polsce.
Został pochowany na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2011) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1987) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977) Złoty Krzyż Zasługi (1974) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1985) Doktor honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2001)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawno-Ekonomicznego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu Kategoria:Polscy adwokaci Kategoria:Polscy kryminolodzy Kategoria:Polscy specjaliści kryminalistyki Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Spraw Wewnętrznych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2016