Aleksandr Ośkin

Aleksandr Piotrowicz Ośkin, ros. Александр Петрович Оськин (ur. 8 kwietnia 1920 we wsi Małe Korowino, zm. 21 lutego 2010 w Moskwie) – radziecki czołgista, uczestnik II wojny światowej, Bohater Związku RadzieckiegoАлександр Петрович Оськин, warheroes.ru [dostęp 2012-02-25]..

Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 8 kwietnia 1920 we wsi Małe Korowino (ros. Малое Коровино) w rejonie zacharowskim, w obwodzie riazańskim. Od 1932 roku mieszkał w Moskwie. W 1937 roku ukończył 10-klasową szkołę ogólną, a w 1939 Moskiewskie Technikum Finansowo-Ekonomiczne. Pracował jako inspektor podatkowy w Moskwie. mały|240x240px|Czołg T-34/85 – tego typu czołgiem dowodził Aleksander Ośkin niszcząc pod Oględowem niemieckie czołgi – Tygrysy II

II wojna światowa W wojsku od października 1940 roku. Służył w siłach pancernych w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym. W 1941 roku ukończył szkołę pułkową.

W okresie od lipca do października 1941 brał udział w walkach Frontu Briańskiego oraz Zachodniego jako dowódca czołgu lekkiego T-26. Walczył pod Smoleńskiem oraz w bitwie pod Moskwą. 18 października został ciężko ranny. Do stycznia 1942 roku był leczony w szpitalu w miejscowości Sormowo (obecnie w granicach miasta Niżny Nowogród). Przed pełnym zakończeniem leczenia zwolnił się ze szpitala aby dołączyć do nowo formowanej jednostki pancernej z którą wyruszył na front.

W okresie od lipca do września 1942 służył jako radiooperator-działonowy w czołgu T-34-76, 163 Brygady Pancernej, a we wrześniu-październiku w 56 Brygadzie Pancernej Frontu Stalingradzkiego. Brał udział w obronie Stalingradu. 29 października 1942 podczas ataku niemieckiego lotnictwa został poważnie ranny, doznał wstrząsu mózgu i został odesłany na tyły.

W 1943 roku ukończył szkolenie w Połtawskiej Szkole Pancernej. Od stycznia 1944 roku ponownie na froncie.

W okresie od stycznia do czerwca 1944 r. walczył jako dowódca czołgu T-34-85 w 5 Samodzielnym Szkolnym Pułku Czołgów 1 Frontu Nadbałtyckiego, a od czerwca do grudnia 1944 w składzie 53 Gwardyjskiej Brygady Pancernej 1 Frontu Ukraińskiego. Brał udział w walkach na terenie Witebska i operacji lwowsko-sandomierskiej. W czasie wojny jego czołg płonął siedem razy.

W czasie walk o utworzenie przyczółka sandomierskiego, 12 sierpnia 1944 na obrzeżach wsi Oględów jego doskonale zamaskowany czołg T-34-85 wspierany przez pluton piechoty, odparł atak przeważających sił niemieckich, składający się z 11 czołgów. Jego czołg zniszczył z ukrycia z odległości mniejszej niż 200 metrów trzy niemieckie czołgi ciężkie Tygrysy II i uszkodził czwarty. 13 sierpnia jego czołg jako jeden z pierwszych przebił się do centrum wioski i zabił kilkudziesięciu żołnierzy wroga. W trakcie tej bitwy zostały zdobyte trzy PzKpfw VI B Tiger II które później zostały przez Rosjan poddane rozległym testom. Było to pierwsze użycie operacyjne tych czołgów na froncie wschodnim.

Jeden ze zdobytych w czasie tej potyczki czołgów (z numerem bocznym 502), znajduje się do dzisiaj w Muzeum Czołgów w Kubince pod Moskwą. Za odwagę i bohaterstwo w tej bitwie, z rozkazu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR w dniu 23 września 1944 młodszy porucznik gwardii Aleksandr Pietrowicz Ośkin otrzymał Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego oraz Order Lenina.

Od stycznia 1945 studiował na wydziale zarządzania Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. Ze względu na skutki przebytego w grudniu 1945 r. wstrząśnienia mózgu został zmuszony do zaprzestania nauki.

Późniejsza kariera wojskowa Do stycznia 1952 roku służył w parku maszyn szkoleniowych Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych na stanowiskach: starszy mechanik, kierowca, dowódca plutonu, zastępca dowódcy oraz dowódca kompanii czołgów zagranicznych. Opanował wszystkie typy krajowych i kilka typów zagranicznych czołgów tego okresu.

W 1952 roku ukończył studia w Leningradzie Wyższej Oficerskiej Szkole Pancernej. W latach 1952–1954 był szefem szkolenia personelu w parku maszyn Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych. W 1957 roku ukończył studia na Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych.

Kontynuował służbę w wojskach pancernych: jako dowódca batalionu czołgów w Południowej Grupie Wojsk stacjonującej na Węgrzech i dowódca bojowego batalionu szkoleniowego zbiornika pułku szkoleniowego czołgów (w Moskiewskim Okręgu Wojskowym). W latach 1964 do 1969 wykładał na wydziale wojskowym Moskiewskiego Instytutu Stali i Stopów.

W październiku 1971 roku przeszedł na emeryturę w stopniu podpułkownika. Mieszkał w Moskwie. W 1971–1972 pracował jako starszy inżynier w Moskiewskim Instytucie Stali i Stopów. Od 1972 do 1986 jako instruktor wojskowy w Moskiewskim Instytucie Technologii i Przemysłu Spożywczego. W 1975 r. został awansowany do stopnia pułkownika.

Zmarł 21 lutego 2010. Został pochowany na Cmentarzu Kuźmińskim w Moskwie.

Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (odznaczenie nr. 4664) – nadana 23 września 1944 przez Prezydium Rady Najwyższej ZSRR Order Lenina Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonej Gwiazdy Medal „Za zasługi bojowe” Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Za obronę Stalingradu” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „50-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „60-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Weteran Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal „W upamiętnieniu 800-lecia Moskwy” Medal „Za nienaganną służbę”

Przypisy

Bibliografia

Aleksander Smirnow Lwy Stalina, Wyd. Militaria, Warszawa 2007 The PzKpfw.VIB KingTiger’s debut at Eastern front [dostęp 2012-03-22] Александр Петрович Оськин [dostęp 2012-03-22].

Kategoria:Pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za nienaganną służbę” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Odznaczeni Medalem 800-lecia Moskwy Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2010