Antoni Górniewicz (ur. 29 stycznia 1897 w Wilnie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Aleksandra i Reginy z domu Łopenn, urodzony 29 stycznia 1897 roku w Wilnie. Ukończył szkołę realną. W latach 1914–1917 służył w armii rosyjskiej i w tym czasie ukończył Szkołę Oficerską w Kijowie. Od 1917 roku w 2 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu Polskiego w Rosji, gdzie przydzielono go 8 pułku strzelców.
Od 1919 roku służył w Wojsku Polskim, został przydzielony do 27 pułku piechoty, w którego szeregach walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 roku był dowódcą II baonu. W 1921 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V kl., za udział walkach przeciwko I Armii Konnej Budionnego.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, został zweryfikowany do stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i pozostał w 27 pułku. W 1922 roku ukończył Oficerską Szkołę Obserwatorów Lotniczych. W 1928 roku został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku. Wiosną 1939 roku zajmował stanowisko komendanta miejskiego PW w Częstochowie.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 933.
5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Awanse podporucznik – 1917 porucznik – 1919 kapitan – 1928
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4713 – 1921 Krzyż Walecznych – 1921Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 61) Medal Niepodległości – 13 września 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Upamiętnienie W katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie, znajduje się tablica poświęcona jego pamięci.
Zobacz też
jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Rocznik Oficerski 1923 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1923, s. 203, 440; Rocznik Oficerski 1924 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1924, s. 189, 382; Rocznik Oficerski 1928 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1928, s. 43, 225; Rocznik Oficerski 1932 - Ministerstwo Spraw Wojskowych, Biuro Personalne, Warszawa 1932, s. 66, 557;
Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Oficerowie 27 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie