Tetrajodek diarsenu, , – nieorganiczny związek chemiczny z grupy jodków, w którym arsen występuje na II stopniu utlenienia. Jest jedynym dobrze poznanym halogenkiem arsenu o stopniu utlenienia mniejszym niż III.
Po raz pierwszy został otrzymany przez Eugena Bambergera i Juliusa Phillipa w 1881 roku. Przydzielono mu wtedy najprostszy możliwy wzór – . W 1907 roku John Hewitt i Thomas Winmill stwierdzili jednak, że substancji tej odpowiada wzór .
Powstaje jako czerwone kryształy podczas ogrzewania w temperaturze 260 °C arsenu z jodem w obecności oktahydrofenantrenu w zatopionej rurce:
Łatwo ulega hydrolizie i utlenianiu. W gorącym roztworze disiarczku węgla ulega dysproporcjonowaniu. W 400 °C reakcja ta przebiega w sposób ilościowy:
Jest stabilny w atmosferze gazu obojętnego do 150 °C.
Przypisy
Arsenu, tetrajodek di Kategoria:Związki arsenu